“လူအခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ၊ အထင္ေသးျခင္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ၊ ဆင္းရဲလုိျခင္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ”ဆုိတဲ့ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ေမတၱာပုိ႔ စာသားေလးေတြကုိ နာယူမွတ္သားရတဲ့အခါ တစ္ခါတေလ လွည့္ပတ္ဖုိ႔ ေခ်ာင္းေနၾက၊ အထင္ေသးဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနၾက၊ ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ေနၾကတဲ့ သူေတြကုိ သတိရမိတတ္ပါတယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဟန္ေဆာင္မႈေတြ၊ လွည့္ပတ္မႈေတြ၊ အျပစ္တင္မႈေတြနဲ႔ ဘာလုပ္ရင္လည္း လုပ္ျပန္ၿပီ၊ ဘာမလုပ္ရင္လည္း မလုပ္လုိ႔ ဆုိၿပီး ေျပာခ်င္ဆုိခ်င္ၾကတာေတြက အမ်ားသား မဟုတ္လား။ တစ္ခါတေလ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ လုပ္ေနက်အလုပ္ကုိ မလုပ္ရင္ မလုပ္လုိ႔ဆုိၿပီး ေျပာတတ္ၾကသလုိ မလုပ္ဖူးတဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ျပန္ရင္လည္း အထူးအဆန္း အေနနဲ႔ ေျပာတတ္ၾကျပန္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူတစ္ေယာက္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ဖုိ႔စၿပီဆုိရင္ အဲဒီလုိ အရြဲ႕အေစာင္း စကားေလးေတြနဲ႔ ခနဲ႔တဲ့တဲ့ လုပ္တတ္ၾကတာေတြ အေတာ္မ်ားပါတယ္။
ဒီေန႔ေခတ္ လူငယ္ေတြၾကားမွာ အဲဒီလုိေလးေတြ ပုိေတြ႕ရသလားလုိ႔ေတာင္ ခံစားမိပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြ၊ မဟုတ္တဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ “လာထားၾကာသလား”လုိ႔ ဆုိၿပီး အားေပးအားေျမာက္ ျပဳတတ္ၾကေပမယ့္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေလးေတြ တစ္ခုခုေလာက္ စၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘာျဖစ္လုိ႔ညာျဖစ္လုိ႔နဲ႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ကုိယ္စီ ေပးတတ္ၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္မလုပ္ႏုိင္လုိ႔ ကုိယ့္ဖာသာကုိယ္ ေရွာင္ထြက္သြားတာ ဘာမွေျပာစရာ မရွိေပမယ့္ သူမ်ားလုပ္ရင္လည္း ဘာျဖစ္သေလး၊ ညာျဖစ္သေလးနဲ႔ အေထ့အေငါ့ေလးေတြ ေပးတတ္ေသးတာဆုိေတာ့ ေကာင္းတာလုပ္ခ်င္တဲ့ သူေတြေတာင္မွ ခုိးေၾကာင္ခုိးဝွက္ လုပ္ေနၾကရသလုိ ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ ေခတ္ကုိယ္က မေကာင္းဘူးလုိ႔ေျပာရင္ ေခတ္ကုိ အျပစ္တင္ရာက်ေနပါမယ္။ ဒီေခတ္မွာ ျဖစ္လာၾကတဲ့သူ အခ်ိဳ႕လုိ႔ပဲ ေျပာတာေကာင္းပါတယ္။
တစ္ေလာကေတာင္ ဒကာေလးတစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္ဖူးေသးတယ္။ သူ႔ဘဝမွာ အခုမွ ဘာသာတရားရဲ႕ အႏွစ္သာရေလးေတြကုိ သိရွိလာရလုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ေရာင္ျခည္ေလးေတြ သန္းလာၿပီး ဘာသာတရား အလုပ္ေလးေတြအေပၚမွာ အာ႐ုံေလးေတြစုိက္ရင္း အရင္တုန္းက လုပ္ဖူးတဲ့ အလုပ္ေလးေတြကုိ မလုပ္ဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ကုိယ့္ဖာသာကုိယ္ ေအးေအးေဆးေဆး ေနေနျပန္ေတာ့လည္း တစ္ခ်ိဳ႕က သူ႔ကုိ ပုံမွန္မဟုတ္ေတာ့ သလုိလုိ၊ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖစ္သြားသလုိလုိ ယိသဲ့သဲ့ ေျပာလာၾကတယ္တဲ့ေလ။ ေျပာတဲ့သူေတြကလည္း ဘယ္သူေတြလည္းဆုိေတာ့ သူနဲ႔အတူသြား၊ အတူလာ၊ အတူေပ်ာ္ စသျဖင့္ ေနခဲ့ၾကတဲ့ အရင္းအခ်ာ သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲတဲ့။
ဒါကေတာ့ ေျပာမွာပဲ။ သူတုိ႔က ပုိေျပာၾကမွာေပါ့။ ကုိယ္ကအစက သူတုိ႔နဲ႔အတူ သူတုိ႔လုပ္သလုိ ေနထုိင္ လုပ္ကုိင္ခဲ့ၾကတာကုိး။ ဒါေပမယ့္ ေျပာတဲ့သူေတြေရာ၊ အေျပာခံတဲ့သူေတြေရာ သတိျပဳရမွာက “လူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ တစ္သမွတ္တည္း ရွိမေနဘူး၊ ရွိေနဖုိ႔လည္း မသင့္ဘူး”ဆုိတဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြနဲ႔ပဲ အေနမ်ားေနတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ အဲဒီအလုပ္ေတြမွာပဲ က်င္လည္ေနဖုိ႔ မသင့္ပါဘူး။ ဒီအလုပ္ေတြကေန အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ ႐ုန္းထြက္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့အလုပ္နဲ႔ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ဆုိတာ ပုထုဇဥ္ေတြအတြက္ အေတာ္ကုိ ဆန္႔က်င္တဲ့အရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြမွာ လုပ္ျဖစ္ဖုိ႔ သိပ္လြယ္သေလာက္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြမွာက်ေတာ့ တမင္ကုိ လုပ္ၿပီးယူမွ ရတတ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ တမင္လုပ္ၿပီး ယူမွရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္း မေကာင္းတာေတြ လုပ္ေနရာက ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေလးေတြ လုပ္လာႏုိင္တဲ့ သူေတြကုိေတြ႕ရင္ ကုိယ္နဲ႔ခ်ိန္ထုိးၿပီး ကုိယ္မလုပ္ႏုိင္ေသးတဲ့ အလုပ္ေလးေတြ သူတုိ႔လုပ္ေနႏုိင္ပါလားဆုိတာ မခ်ီးမြန္းႏုိင္တာေတာင္မွ မကဲ့ရဲ႕မိဖုိ႔ လုိပါတယ္။ မေကာင္းတာေတြ လုပ္ေနက်သူတစ္ေယာက္ အဲဒီအလုပ္ေလးေတြ မလုပ္ျဖစ္ဘဲ ေနတာကုိေတြ႕ရင္ သူ႔ဟာသူ တစ္ေန႔ပဲေနေန၊ တစ္မနက္ပဲေနေန ကုိယ္က မထိတထိ မယိမိဖုိ႔ပဲ လုိပါတယ္။ ေျပာမယ္ဆုိရင္ သူ႔အတြက္ကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္၊ အဲဒီအခုိက္ေလးကေတာ့ တစ္ခုခု အက်ိဳးရွိေနမွာ အမွန္ပါပဲ။
ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ မဟုတ္တာေတြ လုပ္ေနရာက ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြ လုပ္ျဖစ္လာေအာင္ ႐ုန္းထြက္ဖုိ႔ဆုိတာ အေတာ္မလြယ္တဲ့ ကိစၥပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း ႐ုန္းထြက္ၾကည့္ပါဆုိရင္ စိတ္ပဲရွိၿပီး လက္ေတြ႕ဘဝမွာ ႐ုန္းမထြက္ႏုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနတာေတြက အမ်ားႀကီးပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒီလုိ ကုိယ္မ႐ုန္းထြက္ႏုိင္ေသးတဲ့ အလုပ္ကုိ တစ္ေယာက္ေယာက္က လုပ္ေနတယ္ဆုိတာ အမွန္ေတာ့ ကဲ့ရဲ႕ဖုိ႔၊ ယိသဲ့သဲ့လုပ္ဖုိ႔ အသာထား ႐ုိးသားမယ္ဆုိရင္ အက်ိဳးမ်ားေအာင္ အားေတာင္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုေတာ့ အဲဒီလုိ အားေပးဖုိ႔ေနေနသာ ေကာင္းတာလုပ္တာကုိပဲ အျပစ္ေျပာဖုိ႔ ေခ်ာင္းေနၾကတဲ့ သူေတြက ရွိေနၾကေလေတာ့ ေကာင္းတာလုပ္တာေတာင္မွ ခုိးလုပ္ေနရသလုိ ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ။ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ေနတဲ့သူေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ ကုိယ့္အလုပ္ကုိ ကုိယ္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနဖုိ႔ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။
အရင္းစစ္ေတာ့ သူမ်ားကုိ ကဲ့ရဲ႕တတ္သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သူမ်ားကဲ့ရဲ႕တာကုိ ခံရသူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အားလုံးဟာ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူ အေပၚမွာမွ အၾကာႀကီး မကဲ့ရဲ႕ႏုိင္ၾကသလုိ အၾကာႀကီး ကဲ့ရဲ႕တာကုိ ခံရမွာမဟုတ္ဘူး ဆုိတာပါပဲ။ အဓိကကေတာ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ကဲ့ရဲ႕တတ္တဲ့ အက်င့္ေတြကုိ ေရွာင္ဖုိ႔နဲ႔ ကုိယ့္ကုိ ကဲ့ရဲ႕လာတဲ့အခါမွာလည္း ကုိယ့္စိတ္ကုိ မယိမ္းယုိင္သြားေအာင္ ခံႏုိင္ရည္ရွိဖုိ႔ပါပဲ။ ကဲ့ရဲ႕ခ်င္တဲ့သူေတြကေတာ့ ေကာင္းတာလုပ္လည္း ကဲ့ရဲ႕မွာျဖစ္သလုိ မေကာင္းတာလုပ္လည္း ကဲ့ရဲ႕ၾကမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကဲ့ရဲ႕ၾကမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကဲ့ရဲ႕တာခံရတာခ်င္း အတူတူ ကုိယ့္ဘဝကုိ ေကာင္းေစမယ့္ ေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြကုိလုပ္ၿပီး ကဲ့ရဲ႕ခံရတာဟာ အဆုိးထဲက အေကာင္းပါပဲ။ ကုိယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ေတြ ေကာင္းေနမယ္ဆုိရင္ မေကာင္းေျပာလာတာေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေစာင္းေျပာလာေတြေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အားလုံးဟာ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေျမာင္းထဲေရာက္သြားၾကတာပါပဲ။
ဒီေနရာမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အတုလဆုိတဲ့ ဒကာတစ္ေယာက္ကုိ မိန္႔ေတာ္မူတဲ့ စကားေလးက အေတာ္အတုယူစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ဘုရားရွင္က “အုိ…အတုလ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ ေရွးရိုးအစဥ္လာေပတည္း။ ဤကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ ယခုမွျဖစ္သည္မဟုတ္။ ဆိတ္ဆိတ္ေနသူကိုလည္း ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏။ မ်ားစြာေျပာေဟာ သူကုိလည္း ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏။ ႏိႈင္းခ်ိန္၍ ေျပာေသာသူကိုလည္း ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏။ ေလာက၌ အကဲ့ရဲ႕လြတ္ေသာသူမည္သည္ မရွိေပ” လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ ဘုရားစကားေတာ္ အတုိင္းပါပဲ။ ကဲ့ရဲ႕တာကေတာ့ အခုမွ ရွိလာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားရွင္လုိ အလုံးစုံ ျပည့္စုံေတာ္မူတဲ့ မဟာလူသားေတြကုိေတာင္ ကဲ့ရဲ႕ၾကေသးတာဆုိေတာ့ ကုိယ္ကဲ့ရဲ႕ခံရတယ္ဆုိတာ ဘာဟုတ္လုိ႔လည္းေပ့ါ။ ဒီလုိပဲ ေျဖရမွာပဲေလ။
အေရးအႀကီးဆုံးကေတာ့ ကိုယ့္စိတ္မွာ စကားလုံးေတြနဲ႔ ေလးမေနဖုိ႔ပါပဲ။ စကားလုံးဆုိတာက သိတဲ့အတုိင္းပဲ လုိက္ၿပီးခံစားေနမယ္ဆုိရင္ ေျပာလုိက္တဲ့သူက ဘာမွမဟုတ္ေပမယ့္ ခံရတဲ့သူကေတာ့ ပိတ္သေလးနဲ႔ ေဘးပစ္လုိက္သလုိ အေတာ္ကုိ အထိနာသြားတတ္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ အထိနာတယ္ဆုိတာ တကယ္ေတာ့ မသိတာေတြ ပါသြားလုိ႔ပါပဲ။ ၾကားတ့ဲစကားလုံးကုိ ၾကားတယ္လုိ႔ မသိလုိက္ေတာ့ ဘာၾကားတယ္၊ ညာၾကားတယ္၊ ဘာစကား၊ ညာစကား စတာေတြျဖစ္လာၿပီး အဲဒီမသိမႈရဲ႕ ဆဲြရာေနာက္ကုိ ပါသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘယ္လုိခံစားရတာ၊ ညာလုိခံစားရတာနဲ႔ ေနာက္ဆုံးကုိယ္ပဲ အထိနာသြားတဲ့ အျဖစ္ကုိ ေရာက္ကုန္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၾကားရင္လည္း ၾကားတဲ့အခုိက္မွာ သိေအာင္ႀကိဳးစားၿပီး လုိက္ၿပီးခံစားတဲ့ အဆင့္အထိ ေရာက္မသြားၾကဖုိ႔ သတိေပးၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ရွိပါေစေတာ့။ ေျပာခ်င္တာက လူေတြရဲ႕ ဟုိေျပာဒီေျပာ ေျပာတတ္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြ အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြၾကားထဲမွာ ရွိေနသမွ် အေျပာခံရတယ္ ဆုိတာလည္း ရွိေနၾကမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျပာသမွ်စကား၊ ၾကားသမွ် အသံေတြမွာ လုိက္မခံစားဘဲ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္သာ သူတပါးအေပၚမွာ အမနာပ မေျပာမိေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း ကုိယ့္အေပၚ ေျပာလာသံေတြကုိလည္း တရားသေဘာနဲ႔ တြန္းလွန္ႏုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ သူတပါးအေပၚ အျပစ္ျမင္တတ္တဲ့ အျမင္၊ အျပစ္ျဖစ္ေစတဲ့ စကား၊ အျပစ္ျဖစ္သြားမယ့္ အလုပ္ေတြ မျမင္မေျပာမလုပ္မိေအာင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပဳျပင္ရင္း ကုိယ့္အေပၚ ေရာက္လာမယ့္ ေျပာသံဆုိသံ ကဲ့ရဲ႕သံေတြကုိလည္း ကုိယ့္စိတ္မွာ အျပစ္ျဖစ္မသြားေအာင္ ေရွာင္ရွားတတ္ဖုိ႔ပဲ အားထုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ “ဘယ္သူ႔ကေတာ့ ကုိယ့္ကုိ ဘယ္လုိေျပာသြားတယ္၊ ဘယ္လုိဆက္ဆံတယ္” စတဲ့ အေတြးေတြနဲ႔ စိတ္အစဥ္မွာ ေလးလံေနၿပီး အစာမၾကာတာေတြကုိ ရင္မွာပုိက္လုိ႔ တမုိင္မုိင္ တေတြေတြ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ “အျပစ္ေျပာတယ္၊ ကဲ့ရဲ႕တယ္ဆုိတာေတြဟာ အခုမွ ရွိလာတာ မဟုတ္တဲ့အျပင္ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ ႀကဳံေနရတဲ့ အရာေတြ မဟုတ္ဘဲ ကုိယ့္ထက္အစစ အရာရာ ျပည့္စုံၾကတဲ့ သူေတြေတာင္မွ ေရွာင္လုိ႔မရ ႀကဳံေတြ႕ရတဲ့ ေလာကဓံတရားေတြပါလား” လုိ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ၿပီး ၾကားသမွ် အသံေတြ အေပၚမွာ ဘာသံေတြ၊ ဘယ္သူအသံေတြ စသျဖင့္ အမည္ပညတ္ေတြတပ္ၿပီး စိတ္ထဲမွာထားကာ လုိက္ခံစားမေနဘဲ “ေနာက္ဆုံးေတာ့ အားလုံးဟာ ဘာမွတစ္သမွတ္တည္း မရွိပါလား”ဆုိတဲ့ အျမင္အသိနဲ႔သာ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း ေျပာခ်င္သူေတြ ေျပာၾကပါေစ ကုိယ္မေျပာမိေအာင္ပဲ သတိတရား လက္ကုိင္ထားလုိ႔ မေမ့မေလ်ာ့ ေနထုိင္ႏုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ အသိတရား ပြားလုိက္ရပါတယ္။
READ MORE......
ဒီေန႔ေခတ္ လူငယ္ေတြၾကားမွာ အဲဒီလုိေလးေတြ ပုိေတြ႕ရသလားလုိ႔ေတာင္ ခံစားမိပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြ၊ မဟုတ္တဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ “လာထားၾကာသလား”လုိ႔ ဆုိၿပီး အားေပးအားေျမာက္ ျပဳတတ္ၾကေပမယ့္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေလးေတြ တစ္ခုခုေလာက္ စၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘာျဖစ္လုိ႔ညာျဖစ္လုိ႔နဲ႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ကုိယ္စီ ေပးတတ္ၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္မလုပ္ႏုိင္လုိ႔ ကုိယ့္ဖာသာကုိယ္ ေရွာင္ထြက္သြားတာ ဘာမွေျပာစရာ မရွိေပမယ့္ သူမ်ားလုပ္ရင္လည္း ဘာျဖစ္သေလး၊ ညာျဖစ္သေလးနဲ႔ အေထ့အေငါ့ေလးေတြ ေပးတတ္ေသးတာဆုိေတာ့ ေကာင္းတာလုပ္ခ်င္တဲ့ သူေတြေတာင္မွ ခုိးေၾကာင္ခုိးဝွက္ လုပ္ေနၾကရသလုိ ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ ေခတ္ကုိယ္က မေကာင္းဘူးလုိ႔ေျပာရင္ ေခတ္ကုိ အျပစ္တင္ရာက်ေနပါမယ္။ ဒီေခတ္မွာ ျဖစ္လာၾကတဲ့သူ အခ်ိဳ႕လုိ႔ပဲ ေျပာတာေကာင္းပါတယ္။
တစ္ေလာကေတာင္ ဒကာေလးတစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္ဖူးေသးတယ္။ သူ႔ဘဝမွာ အခုမွ ဘာသာတရားရဲ႕ အႏွစ္သာရေလးေတြကုိ သိရွိလာရလုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ေရာင္ျခည္ေလးေတြ သန္းလာၿပီး ဘာသာတရား အလုပ္ေလးေတြအေပၚမွာ အာ႐ုံေလးေတြစုိက္ရင္း အရင္တုန္းက လုပ္ဖူးတဲ့ အလုပ္ေလးေတြကုိ မလုပ္ဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ကုိယ့္ဖာသာကုိယ္ ေအးေအးေဆးေဆး ေနေနျပန္ေတာ့လည္း တစ္ခ်ိဳ႕က သူ႔ကုိ ပုံမွန္မဟုတ္ေတာ့ သလုိလုိ၊ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖစ္သြားသလုိလုိ ယိသဲ့သဲ့ ေျပာလာၾကတယ္တဲ့ေလ။ ေျပာတဲ့သူေတြကလည္း ဘယ္သူေတြလည္းဆုိေတာ့ သူနဲ႔အတူသြား၊ အတူလာ၊ အတူေပ်ာ္ စသျဖင့္ ေနခဲ့ၾကတဲ့ အရင္းအခ်ာ သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲတဲ့။
ဒါကေတာ့ ေျပာမွာပဲ။ သူတုိ႔က ပုိေျပာၾကမွာေပါ့။ ကုိယ္ကအစက သူတုိ႔နဲ႔အတူ သူတုိ႔လုပ္သလုိ ေနထုိင္ လုပ္ကုိင္ခဲ့ၾကတာကုိး။ ဒါေပမယ့္ ေျပာတဲ့သူေတြေရာ၊ အေျပာခံတဲ့သူေတြေရာ သတိျပဳရမွာက “လူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ တစ္သမွတ္တည္း ရွိမေနဘူး၊ ရွိေနဖုိ႔လည္း မသင့္ဘူး”ဆုိတဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြနဲ႔ပဲ အေနမ်ားေနတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ အဲဒီအလုပ္ေတြမွာပဲ က်င္လည္ေနဖုိ႔ မသင့္ပါဘူး။ ဒီအလုပ္ေတြကေန အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ ႐ုန္းထြက္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့အလုပ္နဲ႔ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ဆုိတာ ပုထုဇဥ္ေတြအတြက္ အေတာ္ကုိ ဆန္႔က်င္တဲ့အရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြမွာ လုပ္ျဖစ္ဖုိ႔ သိပ္လြယ္သေလာက္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြမွာက်ေတာ့ တမင္ကုိ လုပ္ၿပီးယူမွ ရတတ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ တမင္လုပ္ၿပီး ယူမွရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္း မေကာင္းတာေတြ လုပ္ေနရာက ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေလးေတြ လုပ္လာႏုိင္တဲ့ သူေတြကုိေတြ႕ရင္ ကုိယ္နဲ႔ခ်ိန္ထုိးၿပီး ကုိယ္မလုပ္ႏုိင္ေသးတဲ့ အလုပ္ေလးေတြ သူတုိ႔လုပ္ေနႏုိင္ပါလားဆုိတာ မခ်ီးမြန္းႏုိင္တာေတာင္မွ မကဲ့ရဲ႕မိဖုိ႔ လုိပါတယ္။ မေကာင္းတာေတြ လုပ္ေနက်သူတစ္ေယာက္ အဲဒီအလုပ္ေလးေတြ မလုပ္ျဖစ္ဘဲ ေနတာကုိေတြ႕ရင္ သူ႔ဟာသူ တစ္ေန႔ပဲေနေန၊ တစ္မနက္ပဲေနေန ကုိယ္က မထိတထိ မယိမိဖုိ႔ပဲ လုိပါတယ္။ ေျပာမယ္ဆုိရင္ သူ႔အတြက္ကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္၊ အဲဒီအခုိက္ေလးကေတာ့ တစ္ခုခု အက်ိဳးရွိေနမွာ အမွန္ပါပဲ။
ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ မဟုတ္တာေတြ လုပ္ေနရာက ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြ လုပ္ျဖစ္လာေအာင္ ႐ုန္းထြက္ဖုိ႔ဆုိတာ အေတာ္မလြယ္တဲ့ ကိစၥပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း ႐ုန္းထြက္ၾကည့္ပါဆုိရင္ စိတ္ပဲရွိၿပီး လက္ေတြ႕ဘဝမွာ ႐ုန္းမထြက္ႏုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနတာေတြက အမ်ားႀကီးပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒီလုိ ကုိယ္မ႐ုန္းထြက္ႏုိင္ေသးတဲ့ အလုပ္ကုိ တစ္ေယာက္ေယာက္က လုပ္ေနတယ္ဆုိတာ အမွန္ေတာ့ ကဲ့ရဲ႕ဖုိ႔၊ ယိသဲ့သဲ့လုပ္ဖုိ႔ အသာထား ႐ုိးသားမယ္ဆုိရင္ အက်ိဳးမ်ားေအာင္ အားေတာင္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုေတာ့ အဲဒီလုိ အားေပးဖုိ႔ေနေနသာ ေကာင္းတာလုပ္တာကုိပဲ အျပစ္ေျပာဖုိ႔ ေခ်ာင္းေနၾကတဲ့ သူေတြက ရွိေနၾကေလေတာ့ ေကာင္းတာလုပ္တာေတာင္မွ ခုိးလုပ္ေနရသလုိ ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ။ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ေနတဲ့သူေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ ကုိယ့္အလုပ္ကုိ ကုိယ္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနဖုိ႔ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။
အရင္းစစ္ေတာ့ သူမ်ားကုိ ကဲ့ရဲ႕တတ္သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သူမ်ားကဲ့ရဲ႕တာကုိ ခံရသူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အားလုံးဟာ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူ အေပၚမွာမွ အၾကာႀကီး မကဲ့ရဲ႕ႏုိင္ၾကသလုိ အၾကာႀကီး ကဲ့ရဲ႕တာကုိ ခံရမွာမဟုတ္ဘူး ဆုိတာပါပဲ။ အဓိကကေတာ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ကဲ့ရဲ႕တတ္တဲ့ အက်င့္ေတြကုိ ေရွာင္ဖုိ႔နဲ႔ ကုိယ့္ကုိ ကဲ့ရဲ႕လာတဲ့အခါမွာလည္း ကုိယ့္စိတ္ကုိ မယိမ္းယုိင္သြားေအာင္ ခံႏုိင္ရည္ရွိဖုိ႔ပါပဲ။ ကဲ့ရဲ႕ခ်င္တဲ့သူေတြကေတာ့ ေကာင္းတာလုပ္လည္း ကဲ့ရဲ႕မွာျဖစ္သလုိ မေကာင္းတာလုပ္လည္း ကဲ့ရဲ႕ၾကမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကဲ့ရဲ႕ၾကမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကဲ့ရဲ႕တာခံရတာခ်င္း အတူတူ ကုိယ့္ဘဝကုိ ေကာင္းေစမယ့္ ေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြကုိလုပ္ၿပီး ကဲ့ရဲ႕ခံရတာဟာ အဆုိးထဲက အေကာင္းပါပဲ။ ကုိယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ေတြ ေကာင္းေနမယ္ဆုိရင္ မေကာင္းေျပာလာတာေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေစာင္းေျပာလာေတြေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အားလုံးဟာ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေျမာင္းထဲေရာက္သြားၾကတာပါပဲ။
ဒီေနရာမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အတုလဆုိတဲ့ ဒကာတစ္ေယာက္ကုိ မိန္႔ေတာ္မူတဲ့ စကားေလးက အေတာ္အတုယူစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ဘုရားရွင္က “အုိ…အတုလ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ ေရွးရိုးအစဥ္လာေပတည္း။ ဤကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ ယခုမွျဖစ္သည္မဟုတ္။ ဆိတ္ဆိတ္ေနသူကိုလည္း ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏။ မ်ားစြာေျပာေဟာ သူကုိလည္း ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏။ ႏိႈင္းခ်ိန္၍ ေျပာေသာသူကိုလည္း ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏။ ေလာက၌ အကဲ့ရဲ႕လြတ္ေသာသူမည္သည္ မရွိေပ” လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ ဘုရားစကားေတာ္ အတုိင္းပါပဲ။ ကဲ့ရဲ႕တာကေတာ့ အခုမွ ရွိလာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားရွင္လုိ အလုံးစုံ ျပည့္စုံေတာ္မူတဲ့ မဟာလူသားေတြကုိေတာင္ ကဲ့ရဲ႕ၾကေသးတာဆုိေတာ့ ကုိယ္ကဲ့ရဲ႕ခံရတယ္ဆုိတာ ဘာဟုတ္လုိ႔လည္းေပ့ါ။ ဒီလုိပဲ ေျဖရမွာပဲေလ။
အေရးအႀကီးဆုံးကေတာ့ ကိုယ့္စိတ္မွာ စကားလုံးေတြနဲ႔ ေလးမေနဖုိ႔ပါပဲ။ စကားလုံးဆုိတာက သိတဲ့အတုိင္းပဲ လုိက္ၿပီးခံစားေနမယ္ဆုိရင္ ေျပာလုိက္တဲ့သူက ဘာမွမဟုတ္ေပမယ့္ ခံရတဲ့သူကေတာ့ ပိတ္သေလးနဲ႔ ေဘးပစ္လုိက္သလုိ အေတာ္ကုိ အထိနာသြားတတ္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ အထိနာတယ္ဆုိတာ တကယ္ေတာ့ မသိတာေတြ ပါသြားလုိ႔ပါပဲ။ ၾကားတ့ဲစကားလုံးကုိ ၾကားတယ္လုိ႔ မသိလုိက္ေတာ့ ဘာၾကားတယ္၊ ညာၾကားတယ္၊ ဘာစကား၊ ညာစကား စတာေတြျဖစ္လာၿပီး အဲဒီမသိမႈရဲ႕ ဆဲြရာေနာက္ကုိ ပါသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘယ္လုိခံစားရတာ၊ ညာလုိခံစားရတာနဲ႔ ေနာက္ဆုံးကုိယ္ပဲ အထိနာသြားတဲ့ အျဖစ္ကုိ ေရာက္ကုန္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၾကားရင္လည္း ၾကားတဲ့အခုိက္မွာ သိေအာင္ႀကိဳးစားၿပီး လုိက္ၿပီးခံစားတဲ့ အဆင့္အထိ ေရာက္မသြားၾကဖုိ႔ သတိေပးၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ရွိပါေစေတာ့။ ေျပာခ်င္တာက လူေတြရဲ႕ ဟုိေျပာဒီေျပာ ေျပာတတ္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြ အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြၾကားထဲမွာ ရွိေနသမွ် အေျပာခံရတယ္ ဆုိတာလည္း ရွိေနၾကမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျပာသမွ်စကား၊ ၾကားသမွ် အသံေတြမွာ လုိက္မခံစားဘဲ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္သာ သူတပါးအေပၚမွာ အမနာပ မေျပာမိေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း ကုိယ့္အေပၚ ေျပာလာသံေတြကုိလည္း တရားသေဘာနဲ႔ တြန္းလွန္ႏုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ သူတပါးအေပၚ အျပစ္ျမင္တတ္တဲ့ အျမင္၊ အျပစ္ျဖစ္ေစတဲ့ စကား၊ အျပစ္ျဖစ္သြားမယ့္ အလုပ္ေတြ မျမင္မေျပာမလုပ္မိေအာင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပဳျပင္ရင္း ကုိယ့္အေပၚ ေရာက္လာမယ့္ ေျပာသံဆုိသံ ကဲ့ရဲ႕သံေတြကုိလည္း ကုိယ့္စိတ္မွာ အျပစ္ျဖစ္မသြားေအာင္ ေရွာင္ရွားတတ္ဖုိ႔ပဲ အားထုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ “ဘယ္သူ႔ကေတာ့ ကုိယ့္ကုိ ဘယ္လုိေျပာသြားတယ္၊ ဘယ္လုိဆက္ဆံတယ္” စတဲ့ အေတြးေတြနဲ႔ စိတ္အစဥ္မွာ ေလးလံေနၿပီး အစာမၾကာတာေတြကုိ ရင္မွာပုိက္လုိ႔ တမုိင္မုိင္ တေတြေတြ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ “အျပစ္ေျပာတယ္၊ ကဲ့ရဲ႕တယ္ဆုိတာေတြဟာ အခုမွ ရွိလာတာ မဟုတ္တဲ့အျပင္ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ ႀကဳံေနရတဲ့ အရာေတြ မဟုတ္ဘဲ ကုိယ့္ထက္အစစ အရာရာ ျပည့္စုံၾကတဲ့ သူေတြေတာင္မွ ေရွာင္လုိ႔မရ ႀကဳံေတြ႕ရတဲ့ ေလာကဓံတရားေတြပါလား” လုိ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ၿပီး ၾကားသမွ် အသံေတြ အေပၚမွာ ဘာသံေတြ၊ ဘယ္သူအသံေတြ စသျဖင့္ အမည္ပညတ္ေတြတပ္ၿပီး စိတ္ထဲမွာထားကာ လုိက္ခံစားမေနဘဲ “ေနာက္ဆုံးေတာ့ အားလုံးဟာ ဘာမွတစ္သမွတ္တည္း မရွိပါလား”ဆုိတဲ့ အျမင္အသိနဲ႔သာ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း ေျပာခ်င္သူေတြ ေျပာၾကပါေစ ကုိယ္မေျပာမိေအာင္ပဲ သတိတရား လက္ကုိင္ထားလုိ႔ မေမ့မေလ်ာ့ ေနထုိင္ႏုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ အသိတရား ပြားလုိက္ရပါတယ္။
