ကံသုံးပါးလုံသည္ဆုိရာ၀ယ္...

ကံဟူသည္ ပါဠိကမၼဟူေသာ စကားလုံးကုိ ျမန္မာမႈျပဳထားျခင္းျဖစ္၏။ အလုပ္ဟု တုိက္႐ုိက္အဓိပၸါယ္ ျပန္ဆုိႏုိင္၏။ ယင္းကံသည္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ႏွစ္မ်ိဳးရွိ၏။ ကုသလကမၼ ေကာင္းသည့္အလုပ္ႏွင့္ အကုသလကမၼ မေကာင္းသည့္အလုပ္ဟူ၍ ျဖစ္၏။ မည္သူမဆုိ ေန႔စဥ္အလုပ္တစ္ခုခုကုိ လုပ္ေနၾကမည္သာျဖစ္၏။ ယင္းအလုပ္သည့္ ေကာင္းသည့္အလုပ္ သုိ႔မဟုတ္ မေကာင္းသည့္အလုပ္ တစ္ခုခုပင္ျဖစ္၏။ ပုထုဇင္ပုဂၢိဳလ္မွန္သမွ် ဤႏွစ္မ်ိဳးမွ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္ေနၾကမည္မွာ ဧကန္မုခ်ပင္ျဖစ္၏။ အာသေ၀ါ ကုန္ခမ္းရဟႏၲာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္မွသာ ဤအလုပ္ႏွစ္မ်ိဳးမွ ကင္းလြတ္မည္ျဖစ္၏။ သုိ႔ဆုိလွ်င္ ဤအလုပ္ႏွစ္မ်ိဳးမွ တစ္ခုခုကုိ လုပ္ေနသမွ် ယင္းအလုပ္၏ တန္ျပန္အက်ိဳးေပးမႈလည္း ဆက္ဆက္ျဖစ္ေပၚေနမည္သာ ျဖစ္၏။ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔၏ ကမၼနိယာမသေဘာအရ ကံကံ၏အက်ိဳးဟူသည္ ရွိ၏။ ေကာင္းမႈျပဳသူသည္ ေကာင္းက်ိဳးကုိ ခံစားရမည္ျဖစ္ၿပီး မေကာင္းမႈျပဳသူသည္ မေကာင္းက်ိဳးကုိ ခံစားရမည္သာ ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အလုပ္လုပ္သည့္အခါ မိမိလုပ္သည့္ကံ၏ အက်ိဳးေပးမႈသည္ မိမိထံသုိ႔ ျပန္လာမည္သာျဖစ္သည့္အတြက္ မိမိကုိယ္တုိင္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး ျပဳလုပ္သင့္ေပ၏။ မိမိသည္ ေကာင္းသည့္အလုပ္ကုိ လုပ္မည္လား၊ မေကာင္းသည့္ အလုပ္ကုိ လုပ္မည္လား ဆုိသည္မွာ မိမိ၏ ေရြးခ်ယ္မႈအေပၚတြင္သာ ပဓာနျဖစ္ၿပီး ယင္းေရြးခ်ယ္မႈ၏ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈကုိလည္း မိမိသာလွ်င္ ခံရမည္သာျဖစ္၏။

ကံသည္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေကာင္းကံႏွင့္ မေကာင္းကံဟု ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္ကုိ သိၾကၿပီးျဖစ္၏။ တစ္ဆင့္တက္၍ သိထားရန္လုိသည္မွာ ယင္းေကာင္းကံ မေကာင္းကံမ်ားတြင္လည္း ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ သံုးမ်ိဳးစီကဲြျပားေနမႈပင္ ျဖစ္၏။ ကုိယ္ျဖင့္လုပ္ရသည့္ ေကာင္းသည့္ကာယကံ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ေျပာဆုိရသည့္ ေကာင္းသည့္၀စီကံ၊ စိတ္ျဖင့္ ၾကံစည္ေတြးေတာရသည့္ ေကာင္းသည့္မေနကံဟူသည့္ ကံသုံုးမ်ိဳးကုိ ေကာင္းကံသုံးမ်ိဳးဟု ဆုိလုိၿပီး ကုိယ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ရသည့္ မေကာင္းသည့္ကာယကံ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ေျပာဆုိရသည့္ မေကာင္းသည့္၀စီကံ၊ စိတ္ျဖင့္ ႀကံစည္ေတြးေတာရသည့္ မေကာင္းသည့္မေနာကံဟူသည့္ ကံသုံုံးမ်ိဳးကုိ မေကာင္းကံသုံးမ်ိဳးဟု ဆုိလုိ၏။ အလြယ္နားလည္ေအာင္ ေျပာရလွ်င္ ကံသုံးပါးဟူသည္ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံတုိ႔ပင္ျဖစ္၏။ ယင္းကံသုံးပါးကုိပင္ ျပဳလုပ္သူ၏အလုပ္ကုိ လုိက္ၿပီး ေကာင္းကံသုံးပါး၊ မေကာင္းကံသုံးပါးဟု ထပ္ခဲြရျခင္းျဖစ္၏။

စင္စစ္ ကံသုံးပါးလုံသည္ဆုိသည္မွာ မေကာင္းသည့္ အကုသုိလ္ကံသုံးမ်ိဳးကုိ မက်ဴးလြန္မိေအာင္၊ လုံၿခံေအာင္ေစာင့္ထိန္းျခင္းကုိ ဆုိလုိ၏။ သုိ႔ဆုိလွ်င္ ယင္းမေကာင္းသည့္ ကံသုံးမ်ိဳးတြင္ မေကာင္းသည့္ကာယကံ၊ မေကာင္းသည့္၀စီကံ၊ မေကာင္းသည့္ မေနာကံဟူသည္ မည္သုိ႔ေသာအရာမ်ားကုိ ဆုိေၾကာင္း သိထားရန္လုိအပ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယင္းတုိ႔ကုိလည္း အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေအာက္ပါအတုိင္း ေဖာ္ျပလုိက္ေပသည္။

မေကာင္းသည့္ ကာယကံသုံးမ်ိဳး
၁။ ပါဏာတိပါတ = သူ႔အသက္ကုိသတ္ျခင္း
၂။ အဒိႏၷဒါန = သူ႔ဥစၥာကုိ ခုိးယူျခင္း
၃။ ကာေမသုမိစၦာစာရ = သူ႔သားမယားကုိ ေဖာက္ျပန္လြန္က်ဴးျခင္း

မေကာင္းသည့္ ၀စီကံေလးမ်ိဳး
၁။ မုသာ၀ါဒ = လိမ္ညာေျပာဆုိျခင္း
၂။ ပိသုဏ၀ါစာ = ေခ်ာပစ္ကုန္းတုိက္ျခင္း
၃။ ဖ႐ုသ၀ါစာ = ၾကမ္းတမ္းေငါက္ငမ္းဆဲေရးျခင္း
၄။ သမၹပၸလာပ = အေပါ့အဖ်င္းအႏွစ္ကင္းသည့္ သိမ္ဖ်င္းေသာစကားကုိ ေျပာဆုိျခင္း

မေကာင္းသည့္ မေနာကံသုံးမ်ိဳး
၁။ အဘိဇၥ်ာ = သူ၏ဥစၥာကုိ ငါ့ဥစၥာျဖစ္လွ်င္ ေကာင္းေလစြဟု စိတ္ကႀကံစီေအာက္ေမ့ျခင္း
၂။ ဗ်ာပါဒ = သူတစ္ပါးကုိ ၿငိဳးထားရန္မက္ ႏွိပ္စက္ရေအာင္ စိတ္ကႀကံစီေအာက္ေမ့ျခင္း
၃။ မိစၦာဒိ႒ိ = ဘုရားေဟာမွန္ က်မ္းဓမၼခန္ကုိ ပယ္လွန္စိတ္ထား အယူမွားျခင္း
ဤ ဆယ္ပါးကုိ ငရဲ၊ တိရိစၦာန္၊ ၿပိတၱာ၊ အသူရကယ္ဟူေသာ အပါယ္ေလးပါးသုိ႔ လားေရာက္ေစတတ္ေသာေၾကာင့္ မေကာင္းသည့္ ဒုစ႐ုိက္တရားဆယ္ပါးဟုလည္း ဆုိ၏္။ ထုိ႔အတူ ေကာင္းသည့္ကံမ်ားတြင္လည္း မေကာင္းသည့္ ကာယကံသုံးပါး၊ မေကာင္းသည့္၀စီကံေလးပါး၊ မေကာင္းသည့္ မေနာကံသုံးပါးႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္အားျဖင့္ အသီးသီးရွိေလ၏္။ တိတိက်က် တင္ျပရလွ်င္ ေအာက္ပါအတုိင္း မွတ္သားႏုိင္ေပ၏။

ေကာင္းသည့္ ကာယကံသုံးမ်ိဳး
၁။ ပါဏာတိပါတ၀ိရတိ = သူ႔အသက္ကုိသတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း
၂။ အဒိႏၷာဒါန၀ိရတိ = သူ႔ဥစၥာကုိ ခိုးယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း
၃။ ကာေမသုမိစၦာစာရ၀ိရတိ = သူ႔သားအိမ္ယာကုိ လြန္က်ဴးျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း

ေကာင္းသည့္ မေနာကံေလးမ်ိဳး
၁။ မုသာ၀ါဒ၀ိရတိ = လိမ္ညာေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း
၂။ ပိသုဏ၀ါစာ၀ိရတိ = ေခ်ာပစ္ကုန္းတုိက္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း
၃။ ဖ႐ုသ၀ါစာ၀ိရတိ = ၾကမ္းတမ္းေသာစကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း
၄။ သမၹပၸလာပ၀ိရတိ = အႏွစ္မရွိသိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကုိေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း

ေကာင္းသည့္ မေနာကံသုံးမ်ိဳး
၁။ အနဘိဇၥ်ာ = အဘိဇၥ်ာမျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္စည္းျခင္း
၂။ အဗ်ာပါဒ = ဗ်ာပါဒမျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္စည္းျခင္း
၃။ သမၼာဒိ႒ိ = အယူ၀ါဒမွန္ကန္ျခင္း
ဤဆယ္ပါးကုိ အပါယ္ေလးပါးမွ ကင္းလြတ္ကာ ေကာင္းသည့္သုဂတိဘ၀သုိ႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာေၾကာင့္ သုစ႐ုိက္တရားဆယ္ပါးဟု ဆုိသည္။
အထက္တြင္ ဆုိခဲ့သည့္အတုိင္း ကံသုံးပါးလုံသည္ဆုိသည္မွာ မေကာင္းသည့္အကုသုိလ္ကံမ်ားကုိ မက်ဴးလြန္မိေအာင္ ေစာင့္ထိန္းျခင္းကုိ ဆုိ၏။ စင္စစ္ မေကာင္းသည့္ အကုသုိလ္ကံမ်ားကုိ လုံၿခဳံေအာင္ ထိန္းသိမ္းလုိက္ျခင္းသည္ ေကာင္းသည့္ကံမ်ားကုိ ျပဳလုပ္လုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။ မေကာင္းသည့္ ဒုစ႐ုိက္ကံမ်ားကုိ လုံၿခဳံေအာင္ထိန္းလုိက္ျခင္းသည္ ေကာင္းသည့္သုစ႐ုိက္ကံမ်ားကုိ ျပဳလုပ္လုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။ သုိ႔ျဖစ္၍ ယခုဘ၀တြင္ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေသးသူမ်ားသည္ ေအာက္ထစ္ဆုံးအားျဖင့္ ကံသုံးပါးကုိ လုံၿခံဳေအာင္ ေစာင့္ထိန္းသင့္ေပ၏။ အကုသုိလ္ဒုစ႐ုိက္မ်ားကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး သုဂတိဘုံဘ၀တြင္ ျဖစ္ေပၚေစႏုိင္သည့္ သုစ႐ုိက္အမႈမ်ားကုိ ျပဳလုပ္သင့္ေပ၏။ သုိ႔မွသာ ဘုရားသာသနာႏွင့္ ႀကဳံေတြရက်ိဳး၊ လူ႔ဘ၀ရရက်ိဳးနပ္မည္ ျဖစ္ေပ၏။ ေနာက္ဆုံးအေနျဖင့္ တုိက္တြန္းလုိသည္မွာ ကံသုံးပါးလုံေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါဟူ၍ ျဖစ္၏။

Read more »

သီလရွင္ကုိ ေယာက်္ားမ်ားက ရွိခုိးေကာင္း၊ မေကာင္း… သီလရွင္ကုိ တပည့္ေတာ္ဟု သုံးသင့္၊ မသုံးသင့္…

Q.အရွင္ဘုရား…
သီလရွင္ကုိ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ေယာက်္ားမ်ားက ရွိခုိးေကာင္းပါသလားဘုရား…။ သီလရွင္ႏွင့္ စကားေျပာတဲ့အခါ တပည့္ေတာ္လုိ႔ သုံးသင့္သလား၊ ကၽြန္ေတာ္စသည္ျဖင့္ သုံးသင့္သလား သိခ်င္ပါသည္ဘုရား…ေက်းဇူးျပဳ၍ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား…
(ေမာင္စုိး)


A. သီလရွင္ကုိ ေယာက်္ားမ်ား ရွိခုိးေကာင္းပါတယ္။ ရွိခုိးျခင္းျဖင့္ အျပစ္မျဖစ္သလုိ ကုသုိလ္ျဖစ္ေစပါတယ္။ ရွိခုိးတယ္ဆုိတာ ႏွိမ့္ခ်တဲ့သေဘာ၊ အ႐ုိအေသျပဳတဲ့ သေဘာရဲ႕ သေကၤတ တစ္ခုပါ။ သီလရွင္မွ မဟုတ္ဘဲ ကုိယ့္ထက္ အသက္၊ သိကၡာ၊ ဂုဏ္ႀကီးသူမ်ားကုိ အ႐ုိအေသေပးတာ၊ နိမ့္ခ်တာလည္း ကုသုိလ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ ရွိခုိးကုိးကြယ္မႈကုိ အနည္းငယ္ေျပာလုိပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဟာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ကုိးကြယ္တာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဂုဏ္ကုိကုိးကြယ္တာပါ။ ပုဂၢိဳလ္မွာ ရွိတဲ့သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာစတဲ့ ဂုဏ္ေတြကုိ အာ႐ုံျပဳ ရွိခုိးကုိးကြယ္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း သာသနာ့ေဘာင္ ေရာက္လာတဲ့ သားသမီးေတြကုိ မိဘေတြက ရွိခုိးရတာပါ။ လူေတြေန႔စဥ္ ေစာင့္ထိန္းရတဲ့ သီလေတြထက္ ကုိရင္၊ ရဟန္း၊ သီလရွင္မ်ား ေစာင့္ထိန္းရတဲ့ သီလေတြက ပုိမ်ားပါတယ္။ အဲဒီသီလစတဲ့ ဂုဏ္ေတြေၾကာင့္ လူပုဂၢိဳလ္ေတြက မိမိထက္ ဂုဏ္အားျဖင့္ သာလြန္တဲ့ ရဟန္း၊ သာမေဏ၊ သီလရွင္ေတြကုိ ရွိခုိးၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သီလရွင္၊ အမ်ိဳးသမီး ဆုိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကုိ မၾကည့္ဖုိ႔ေတာ့ လုိပါတယ္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိတဲ့သီလရွင္ေတြဟာ အနည္းဆုံးရွစ္ပါး သီလကုိ ေစာင့္ထိန္းၾကတဲ့အျပင္ ျမတ္စြာဘုရား တရားေတာ္ေတြကုိ သင္အံေလ့က်က္ ပုိ႔ခ်ေဟာေျပာေပးေနတဲ့ သူမ်ားျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတုိ႔ကုိလည္း တစ္နည္းအားျဖင့္ ဓမၼေစတီထုိက္တဲ့ သူမ်ားဟု ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သာမန္ေန႔စဥ္ ငါးပါးသီလေတာင္ လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္းဖုိ႔ ခက္တဲ့လူပုဂၢိဳလ္ေတြ ထက္စာရင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဂုဏ္ေတြျမင့္တဲ့ သီလရွင္ကုိ ရွိခုိးထုိက္ပါတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ကုိ မၾကည့္ပါနဲ႔၊ ဂုဏ္ကုိ အာ႐ုံျပဳပါ။ အမ်ိဳးသမီးဆုိတဲ့ အစဲြလည္းမထားပါနဲ႔။ အဲလုိ အစြဲထားရင္ ကုိယ့္အေဒၚေတြ၊ အမေတြလည္း အမ်ိဳးသမီးေတြပဲ သူတုိ႔ကုိေတာင္ သီတင္းကၽြတ္၊ ႏွစ္ကူးစသည္မွာ ကန္ေတာ့ၾကေသးတာပဲ။ သီလရွင္ဆုိပုိေတာင္ ကန္ေတာ့ေကာင္းပါေသးတယ္။ ကန္ေတာ့ျခင္းျဖင့္ အျပစ္မျဖစ္ပါ။ ကုသုိလ္ေတာင္ ျဖစ္ပါေသးတယ္။

သီလရွင္ကုိလည္း စကားေျပာတဲ့အခါမွာ တပည့္ေတာ္လုိ႔ သုံးသင့္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ စကားအေျပာအဆုိ ဆုိတာေတြက ပညတ္ခ်က္ေတြပါ။ သူႏုိင္ငံ သူ႔ယဥ္ေက်းမႈအရ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဓေလ့ထုံးစံမ်ား ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ယဥ္ေက်းမႈအရ သီးျခားသတ္မွတ္ခ်က္ေလးေတြ ရွိေနတဲ့အေျပာအဆုိေလးေတြ လုိက္ၿပီး သုံးသင့္ပါတယ္။ ဒါလည္းပဲ အျပစ္မျဖစ္ပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေတာင္ ဘုရားျဖစ္ၿပီး တရားေဟာတဲ့အခါ အ႐ုိးစဲြေနၿပီးျဖစ္တဲ့ အိႏၵိယရဲ႕ ျဗဟၼဏ ဓေလ့ထုံးစံမ်ားကုိ လုိက္ၿပီးသုံးႏႈန္း တရားေဟာတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဓေလ့ထုံးစံ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားျဖစ္တဲ့ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားနဲ႔ သာသနာ့၀န္ထမ္းမ်ားရဲ႕ အသံုးအႏႈန္းေလးေတြကုိ လုိက္ၿပီးသုံးသင့္ပါတယ္။ တစ္ဘက္ကလည္း ဒီလုိ သုံးႏႈန္းျခင္းအားျဖင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိႏွိိမ့္ခ်ရာ ေရာက္သလုိ ကုိယ့္ထက္ဂုဏ္ျမင့္တဲ့သူကုိ အ႐ုိအေသျပဳရာလည္း ေရာက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီလရွင္ကုိလည္း တပည့္ေတာ္ဆုိတဲ့ အသုံးအႏႈန္းမ်ိဳးျဖင့္ သုံးႏႈန္းေျပာဆုိသင့္ေၾကာင္း အႀကံျပဳလုိက္ပါတယ္။

Read more »

သံသရာ မရွည္ပါေစႏွင့္

`သံသရာလည္သည္`ဟူေသာ စကားကုိ အားလုံးၾကားဖူးၾကၿပီး ျဖစ္၏။ တစ္ဘ၀မွ တစ္ဘ၀သုိ႔ ကူးေျပာင္းက်င္လည္မႈကုိ ဆုိလုိ၏။ အခ်ိဳ႕ကလည္း မိမိလုပ္သည့္ လုပ္ရပ္၊ အထူးသျဖင့္ မေကာင္းတဲ့လုပ္ရပ္၏ အက်ိဳးကုိ ျပန္လည္ခံစားရသည့္အခ်ိန္တြင္ `သံသရာျပန္လည္တာ` ဟူေသာစကားကုိ သုံးစဲြေလ့ရွိၾက၏။ မွန္ပါ၏။ သံသရာလည္မႈသည္ မိမိတုိ႔လုပ္သည့္ ကံ၏ျပန္လည္ အက်ိဳးေပးမႈ၏ ရလာဘ္တစ္ခုပင္ ျဖစ္၏။ မေကာင္းသည့္လုပ္ရပ္၏ တန္ျပန္ခံစားရျခင္းကုိ သံသရာလည္သည္ဟုဆုိသကဲ့သုိ႔ ေကာင္းသည့္ကုသုိလ္၏ အက်ိဳးေပးမႈကုိ ရရွိခံစားရျခင္းကုိလည္း သံသရာလည္သည္ဟု ဆုိႏုိင္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ေကာင္းကံ၊ မေကာင္းကံတုိ႔၏ အက်ိဳးေပးမႈ ရွိေနသမွ် သံသရာလည္မႈက ရွိေနဦးမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ စင္စစ္ သံသရာလည္မႈ အဆုံးသတ္ေစဖုိ႔ ဆုိသည္မွာ မိမိတုိ႔ရဲ႕ ကံ(ကမၼ)မ်ားကုိ ျဖတ္မွပင္ ျဖစ္၏။ ကံစြမ္းေတြရွိေနသမွ် အက်ိဳးေပးမႈမ်ားလည္း ရွိေနမည္ျဖစ္ၿပီး အက်ိဳးေပးမႈမ်ား ရွိေနလ်င္ သံသရာလည္မႈလည္း ရွိေနဦးမည္သာ ျဖစ္သည္။

ကံဟူသည္ အလုပ္ကုိ ဆုိသျဖင့္ ကံကုိျဖတ္ရမည္ဆုိက ဘာမွမလုပ္ဘဲ ေနရမည္လားဟု ေတြးစရာရွိ၏။ ထုိသုိ႔မဟုတ္ လုပ္ရေပမည္။ လုပ္သည့္အခါတြင္သာ ကံ၏အက်ိဳးေပးမႈမ်ား မရွည္ရေအာင္၊ တစ္နည္းေျပာရလ်င္ သံသရာရွည္ၾကာေစမည့္ လုပ္နည္းမ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားလုပ္တတ္ဖုိ႔ လုိေပသည္။ ေကာင္းတာလုပ္လ်င္ ေကာင္းသည့္အက်ိဳး၊ မေကာင္းတာလုပ္လ်င္ မေကာင္းသည့္အက်ိဳးကုိ ေပးမည္မွာ ကံ၏သေဘာ လကၡဏာျဖစ္သျဖင့္ ဆုေတာင္းသည္ျဖစ္ေစ မေတာင္းသည္ျဖစ္ေစ မိမိတုိ႔လုပ္သည့္ ေကာင္း၊ မေကာင္းအလုပ္ကုိလုိက္၍ ကံ၏ အက်ိဳးေပးမႈကား ရွိေနေပမည္။ သုိ႔ေသာ္ လုပ္သည့္သူ၏ လုပ္ရပ္၊ ေစတနာရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ လုိက္ၿပီးကံအက်ိဳးေပးမႈသည္လည္း ျခားနားတတ္ေပ၏။ သံသရာရွည္ေအာင္လုပ္က သံသရာကုိရွည္ေစၿပီး သံသရာကုိ တုိေအာင္လုပ္ပါက သံသရာတုိေစမွာ ျဖစ္၏။

စင္စစ္ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ေရးျဖစ္၏။ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ရန္အတြက္ကား ကံအက်ိဳးေပးမႈမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္မွပင္ ျဖစ္၏။ ကံအက်ိဳးေပးမႈမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္၊ ကံအက်ိဳးေပးမႈ မရွည္ရေအာင္ မိမိတုိ႔လုပ္သည့္ အလုပ္မ်ားတြင္ လုိခ်င္တပ္မက္မႈမ်ား ကပ္မေနဖုိ႔အထူးလုိအပ္၏။ ကံသည္ကံ၏အလုပ္ကုိ လုပ္ေနမွာျဖစ္ၿပီး မိမိတုိ႔က ထုိကံအေပၚ တဏွာျဖင့္မလႊမ္းမုိးမိဖုိ႔ အေရးႀကီးသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဒါနကုသုိလ္တစ္ခုခု ျပဳလုပ္သည္ဆုိၾကပါစုိ႔။ ဒါနျပဳလုပ္တဲ့ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ေလာဘစတဲ့ ကိေလသာေတြ နည္းေစဖုိ႔ျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ယင္းရည္ရြယ္ခ်က္ေပ်ာက္ကာ ဒါနျပဳသည့္ကံအေပၚမွာ တဏွာလႊမ္းမုိးၿပီး `ဤကုသုိလ္ေၾကာင့္ ေနာင္ဘ၀တြင္ ဘယ္လုိျဖစ္ရပါလုိ၏၊ ဘာျဖစ္ရပါလုိ၏`စသည္တုိ႔ေရာက္လာသည့္အတြက္ အက်ိဳးေပးမည့္ကံသည္လည္း ျပဳလုပ္သည့္သူ၏ တဏွာအေပၚလုိက္ၿပီး အက်ိဳးေပးေပေတာ့၏။ ထုိအက်ိဳးေပးမႈေၾကာင့္ပင္ ဘ၀သစ္တစ္ဖန္ ျပန္ျဖစ္၊ တစ္ဖန္ေမြးဖြား၊ တစ္ဖန္အုိ၊ တစ္ဖန္နာ၊ တစ္ဖန္ေသရျပန္၏။ မေသခင္ ကံေတြကုိ မျဖတ္ႏုိင္ျပန္သျဖင့္ ထုိကံမ်ား၏ အက်ိဳးေပးမႈျပန္ခံၾကရင္း ေနာက္တစ္ခါ သံသရာထပ္လည္ရျပန္၏။ ထုိသုိ႔ျဖင့္ သတၱ၀ါတုိ႔၏ သံသရာလည္မႈသည္ အဆုံးမရွိျဖစ္ေနေပေတာ့၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သံသရာလည္မႈမ်ား ရပ္တန္႔ဖုိ႔ မိမိတုိ႔လုပ္ေနသည့္ ကံမ်ားကုိ အက်ိဳးေပးမႈအဆုံးသတ္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔တုိက္တြန္းလုိရင္းျဖစ္၏။

စင္စစ္ကံ၏ အက်ိဳးေပးမႈမ်ား အဆုံးသတ္ရန္မွာ ကိေလသာ အာသေ၀ါကုန္ခမ္း ရဟႏၲာျဖစ္မွသာ ျဖစ္ႏုိင္၏။ ရဟႏၲာျဖစ္မွသာ ကံတရားမ်ားကုိ အၾကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ သံသရာလည္စရာ အေၾကာင္းမရွိေတာ့သျဖင့္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေသာ္လည္း ယင္းကံတုိ႔၏ အက်ိဳးေပးမႈကား မရွိေတာ့ေပ။ မိမိတုိ႔အဖုိ႔မွာကား ရဟႏၲာမျဖစ္ႏုိင္ေသးသျဖင့္ ကံ၏အက်ိဳးေပးမႈမ်ား ဆက္လက္ရွိေနဦးမည္သာ ျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ယင္းကံမ်ားကုိ တျဖည္းျဖည္းျဖတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရေပမည္။ ယင္းသုိ႔ႀကိဳးစားရာ၌ ေရွးဦးစြာ မေကာင္းသည့္ ကံမ်ားမလုပ္မိေအာင္ ႀကိဳးစားရ၏။ ေကာင္းသည့္အလုပ္မ်ားကုိ လုပ္မွသာ ေကာင္းသည့္အက်ိဳးမ်ား ခံစားရမည္ျဖစ္ၿပီး ေကာင္းသည့္ဘ၀မ်ားမွာ ျပန္လည္ေမြးဖြားကာ တစ္ဆင့္တစ္ဆင့္ ရင့္က်က္ေအာင္ႀကိဳးစားလ်က္ ကံစြမ္းမ်ားကုိ ျဖတ္ႏုိင္ေအာင္ လုပ္ရေပမည္။ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ စကားအတုိင္း ေျပာရလ်င္ ကံကုိဉာဏ္ႏွင့္ျဖတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရေပမည္။

မွန္၏။ ကံကုိဉာဏ္ႏွင့္ ျဖတ္ရမည္ဆုိသည္မွာ ၀ိပႆနာဉာဏ္ကုိ ဆုိလို၏။ ယခုဘ၀မွာပင္ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ၿပီး အရိယာပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏုိင္ပါက ကံကုိျဖတ္စရာ မလုိေတာ့ေပ။ သံသရာလည္မွာ၊ သံသရာရွည္မွာ ပူစရာမလုိေတာ့ေပ။ ထုိသုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေသးပါက ကံကုိအထူး သတိျပဳရေပမည္။ မိမိတုိ႔လုပ္သည့္ အလုပ္မ်ားကုိ အထူးဆင္ျခင္ရေပမည္။ သံသရာကုိ ပုိရွည္ေစႏုိင္သည့္ အလုပ္မ်ား မျဖစ္ဖုိ႔အထူး လုိအပ္ေပသည္။ ေရွးဦးစြာအထူးသတိျပဳ ဆင္ျခင္ရမည္မွာ မေကာင္းသည့္ ကံမ်ားမလုပ္မိဖုိ႔ အေရးႀကီးလွ၏။ မေကာင္းသည့္ အကုသုိလ္ ဒုစရုိက္မ်ားလုပ္မိပါက ပုိ၍ပုိ၍ သံသရာရွည္ေစမည္မွာ ဧကန္မုခ်ပင္ ျဖစ္၏။ ေကာင္သည့္ကံမ်ားသည္ သံသရာက်င္လည္မႈ ရွိေနေသးသည္ဟု ဆုိေသာ္လည္း ေကာင္းသည့္ဘုံဘ၀မ်ားတြင္သာ အက်ိဳးေပးမႈ ရွိေနသျဖင့္ အခ်ိန္မေရြး ကံတရားမ်ားကုိ ျဖတ္လုိက္ႏုိင္၏။ မေကာင္းသည့္ကံမ်ားကုိ ျပဳလုပ္မိပါက မေကာင္းသည့္ ဘုံဘ၀မ်ားတြင္သာ က်င္လည္ေနၾကရၿပီး ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ားႏွင့္ ေ၀းသထက္ေ၀းေနေပလိမ့္မည္။ သုိ႔ျဖစ္လ်င္ သံသရာရွည္သထက္ ရွည္ေနၾကရေပ ဦးမည္သာ ျဖစ္၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ရခဲလွသည့္ လူ႔ဘ၀ကုိ ရသည့္အခုိက္တြင္ အခြင့္အေရး ရွိေနခုိက္ သံသရာ ရွည္ေစမည့္ အလုပ္မ်ားကုိ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိအပ္လွေပ၏။ သံသရာ မရွည္ေအာင္ ကံတရားမ်ားကုိ ျဖတ္ႏုိင္ဖုိ႔ အထူးအေရးႀကီးလွ၏။ ကံတရားမ်ားကုိ ျဖတ္ဖုိ႔ဆုိသည္မွာ ေရွးဦးစြာမေကာင္းသည့္ ကံမ်ားမလုပ္မိရန္ ႀကိဳးစားသင့္လွ၏။ ထုိမွတစ္ဆင့္ ေကာင္းသည့္အလုပ္မ်ားကုိ မ်ားမ်ားလုပ္ႏုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ဖုိ႔ အားထုတ္သင့္၏။ ေကာင္းသည့္ကံမ်ားကုိ လုပ္ရာတြင္လည္း သံသရာကုိ ပုိ၍ရွည္ေစႏုိင္သည့္ လုိခ်င္ေတာင္တမႈ တဏွာမ်ားမကပ္ၿငိဘဲ နိဗၺာန္ကုိသာ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစလုိသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ျပဳလုပ္တတ္ဖုိ႔ လုိအပ္၏။ ထုိမွတစ္ဆင့္ ၀ိပႆနာဉာဏ္ျဖင့္ ကံ၏အက်ိဳးေပးမႈမ်ားကုိ ျဖတ္ႏုိင္ေအာင္ လုံလျပဳသင့္၏။ အေျပာလြယ္သေလာက္ အလုပ္ခက္ေသာ္လည္း တျဖည္းျဖည္းေလ့က်င့္ ေပးပါက အတုိင္းအတာ တစ္ခုအထိ တုိးတက္လာႏိုင္သျဖင့္ သံသရာ ရွည္ေစမည့္ အလုပ္မ်ားကုိ မလုပ္မိေအာင္ အားထုတ္ၾကဖုိ႔ ကံတရားမ်ားကုိ အၿပီးတုိင္ မျဖတ္ႏုိင္ေသးေသာ္လည္း ေနာက္တစ္ဖန္ က်င္လည္ရမည့္ ဘ၀အတြက္ မေကာင္းသည့္အလုပ္မ်ားကုိ တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ရွားၿပီး ေကာင္းသည့္အလုပ္ေလးမ်ားျဖင့္ ရရွိလာသည့္ လူ႔ဘ၀ကုိ အက်ိဳးရွိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ ေမတၱာျဖင့္ တုိက္တြန္းလုိက္ပါသည္။
အားလုံးသံသရာ ၀ဋ္မွလြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ…

Read more »


RECENT POSTS

သူတုုိ႔သူတုုိ႔၏ မွတ္ခ်က္မ်ား

အမွတ္တရ ပုံရိပ္မ်ား