၀ဋ္မွာအၿမဲ ငရဲမွာ အပ…

ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာအမ်ား ေျပာဆုိသုံးႏႈန္းေလ့ရွိၾကသည့္ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းသည့္ သတိေပး ေျပာဆုိမႈ စကားမ်ားတြင္ “၀ဋ္လုိက္တတ္တယ္၊ ၀ဋ္လုိက္လိမ့္မယ္၊ ငရဲႀကီးမယ္…”စသည္ျဖင့္ ေျပာဆုိၾကသည့္ စကားမ်ား ရွိ၏။ မေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္တစ္ခုခုေၾကာင့္ ျပန္ခံရတတ္သည့္ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈတြင္ ၀ဋ္အျဖစ္ ျပန္ခံရသည့္ အကုသုိလ္အက်ိဳးႏွင့္ ၀ဋ္ေကၽြးမပါဘဲ အကုသုိလ္ အျပစ္သက္သက္ကုိသာ ျပန္ခံရသည့္ အကုသုိလ္အက်ိဳး ဟူ၍ရွိတတ္ရာ အခ်ိဳ႕အကုသုိလ္ကံမ်ားသည္ အကုသုိလ္အက်ိဳးကုိ ခံၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ေနာက္ဆုံးအရိယာ ဘ၀အထိ ၀ဋ္ေၾကြးးအေနျဖင့္ ေပးဆပ္ရသည့္ အကုသုိလ္မ်ားအျဖစ္ ရွိတတ္ၿပီး အခ်ိဳ႕အကုသုိလ္ကံ မ်ားသည္ကား အကုသုိလ္အက်ိဳးကုိ ခံၿပီးသည္ႏွင့္ ၿပီးျပတ္သြားႏုိင္သည့္အျပင္ ကုသုိလ္ကံအစြမ္းျဖင့္ ယင္းအကုသုိလ္ကံ အက်ိဳးေပးခြင့္မရေအာင္ပင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္သည့္ ကံမ်ားအျဖစ္ ရွိတတ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ အျပစ္ခံၿပီးေသာ္လည္း အေၾကြြးက်န္ေနတတ္သည့္ သေဘာရွိသည့္ ကံႏွင့္ အေၾကြးမက်န္ အျပစ္ခံကာ ေကာင္းသည့္ကံျဖင့္ အပျပဳႏုိင္သည့္ သေဘာရွိသည့္ကံမ်ားကုိ ရည္ရြယ္၍ “၀ဋ္မွာအၿမဲ ငရဲမွာ အပ”ဟု ေျပာစမွတ္ ျပဳၾကျခင္းျဖစ္၏။

အကုသုိလ္အလုပ္တစ္ခုခုသည္ အကုသုိလ္အက်ိဳးကုိ ေပးတတ္သည္ မွန္ေသာ္လည္း ျပဳလုပ္တတ္သူ၏ ေစတနာ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္သုိ႔လုိက္ကာ အက်ိဳးအျပစ္ အႀကီးအေသး ကြာျခားတတ္၏။ ေစတနာရည္ရြယ္ခ်က္ အားေကာင္းၿပီး ႀကိဳတင္ႀကံစည္မႈမ်ားျဖင့္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္တတ္သည့္ အကုသုိလ္ကံမ်ားသည္ အျပစ္ခံၿပီးေသာ္လည္း အေၾကြးက်န္ကာ ၀ဋ္ေၾကြးအျဖစ္ ခံရတတ္၏။ ေစတနာပါေသာ္လည္း ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိ ႐ုတ္တရက္ မျဖစ္မေန လုပ္လုိက္ရသည့္ အကုသုိလ္ကံမ်ိဳးသည္ကား ေစတနာပါသျဖင့္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိႏုိင္ေသာ္လည္း အက်ိဳးေပး အားနည္းကာ အားေကာင္းသည့္ ကုသုိလ္ကံတစ္ခုခုျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏုိင္လွ်င္ ထုိမေကာင္းမႈ၏ အက်ိဳးေပးမႈကုိ အပျပဳထားႏုိင္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္မွန္သမွ် မျပဳလုပ္ဘဲ ေရွာင္ရွားရန္ လုိအပ္ေသာ္လည္း မျဖစ္မေနလုပ္လုိက္ရသည့္ အခါမ်ိဳးတြင္ကား ၀ဋ္ေၾကြးတင္သည့္ အကုသုိလ္အျပစ္မ်ား မျဖစ္ၾကရန္ အထူးသတိျပဳသင့္ေၾကာင္း ဆုိျခင္းျဖစ္၏။

စင္စစ္ ၀ဋ္ေၾကြးခံရသည္ ျဖစ္ေစ၊ ငရဲခံရသည္ ျဖစ္ေစ ႏွစ္ခုလုံးသည္ အကုသုိလ္ကံ၏ အက်ိဳးေပးမႈမ်ားပင္ ျဖစ္၏။ မိမိလုပ္ခဲ့သည့္ အကုသုိလ္အလုပ္သည္ ေစတနာရည္ရြယ္ခ်က္ အျပည့္ျဖင့္ တမင္သက္သက္ ႀကိဳတင္ႀကံစည္ကာ ျပဳလုပ္သည့္ အကုသုိလ္ကံျဖစ္ပါက အကုသုိလ္ အျပစ္ခံၿပီးေသာ္လည္း ေနာက္ဆုံးအရိယာ ဘ၀အထိ ထုိအကုသုိလ္ကံ၏ အက်ိဳးေပးသက္ေရာက္မႈ ရွိေနေသးကာ အေၾကြးအျဖစ္ ေပးဆပ္ရတတ္၏။ တစ္ခါတစ္ရံ မေကာင္းသည့္ အကုသုိလ္အလုပ္ကုိ လုပ္ျဖစ္သြားေသာ္လည္း တမင္ႀကိဳတင္ႀကံစည္ၿပီး လုပ္သည့္အလုပ္မ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ မျဖစ္မေနလုပ္လုိက္ရသည့္ အခါမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္၏။ ထုိသုိ႔ေသာ အကုသုိလ္ အလုပ္မ်ိဳးသည္ကား ေကာင္းမႈကုသုိလ္တစ္ခုခုျဖင့္ ေခ်ဖ်က္ႏုိင္လွ်င္ မေကာင္းမႈအကုသုိလ္ အက်ိဳးေပးခြင့္မသာဘဲ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားတတ္သည့္အျပင္ အျပစ္ခံရလွ်င္လည္း ထုိအျပစ္ဒဏ္ကုန္ဆုံးသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ေျပေပ်ာက္သြားကာ ေနာက္ကံတစ္ခု၏ အက်ိဳးေပးကုိ ရရွိေစသည့္ သေဘာရွိ၏။

မွန္၏။ ၀ဋ္ေၾကြးသည္ကား အလြန္ေၾကာက္ဖြယ္ ေကာင္းလွ၏။ ၀ဋ္ေၾကြးတင္သည့္ အကုသုိလ္ အလုပ္ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ကား ေလာကအထြဋ္ ျဖစ္ေတာ္မူသည့္ အနႏၲ တန္ခုိးရွင္ ဘုရားပင္လည္း ၀ဋ္ေၾကြးမွန္က ေပးဆပ္ခဲ့ရ၏။ ဗုဒၶစာေပမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ ၀ိပါက္ေတာ္ (၁၂)ပါးသည္ ျမတ္ဗုဒၶ ပါရမီျဖည့္စဥ္ အေလာင္းေတာ္ဘ၀က လုပ္ခဲ့သည့္ အကုသုိလ္ကံမ်ား၏ အေၾကြးမ်ားပင္ ျဖစ္၏။ အကုသုိလ္အျပစ္မ်ားကုိ ခံၿပီးေသာ္လည္း ေနာက္ဆုံးဘ၀အထိ ၀ဋ္ေၾကြးေတာ္ကုိ ေပးခံသြားခဲ့ရ၏။ ဗုဒၶ၏ ၀ဋ္ေၾကြးေတာ္ (၁၂)ပါးတြင္ “ေ၀ဘာရေတာင္ေစာင္းမွ ေက်ာက္ေမာင္းဆင္ကာ ေဒ၀ဒတ္က လုပ္ႀကံသျဖင့္ ေျခေတာ္ကုိ ေက်ာက္လႊာထိသည့္ ဒဏ္ကုိ ခံခဲ့ရသည့္ ၀ဋ္ေၾကြးေတာ္သည္ အတိတ္ဘ၀ ပါရမီျဖည့္စဥ္က သူၾကြယ္အမ်ိဳး၌ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ထုိစဥ္က ညီကုိလွည့္စားေခၚသြားကာ ေက်ာက္ျဖင့္ဖိညွပ္၍ ႀကိတ္ေခ်ထုသတ္ခဲ့သည့္ အကုသုိလ္ အလုပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခုဘ၀ ရွင္ေတာ္ဗုဒၶအျဖစ္မွာ ခါးကုိက္တတ္သည့္ ေ၀ဒနာကုိ မၾကာမၾကာ ခံစားရသည့္ ၀ဋ္ေၾကြးေတာ္သည္ အတိတ္ဘ၀ လက္ေ၀ွ႕သမား ျဖစ္စဥ္က ၿပိဳင္ဘက္ကုိ အႏုိင္ရသည့္အခါတုိင္း ခါး႐ုိးကုိ ႐ုိက္ခ်ိဳးကာ ေျမေပၚခ်သတ္ျပခဲ့သည့္ အကုသုိလ္ အလုပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဘုရားဘ၀ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္တြင္ ၀မ္းေတာ္လားၿပီး အားအင္ခ်ိဳ႕ကာ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူခဲ့ ရသည့္ ၀ဋ္ေၾကြးေတာ္သည္လည္း အတိတ္ဘ၀ တစ္ခုတြင္ ေဆးစရာျဖစ္စဥ္က ေဆးဖုိမေပးဘဲ ေရွာင္လြဲေနတတ္သည့္ လူနာတစ္ဦးအား ၀မ္းေလွ်ာေဆးတုိက္ကာ လုပ္ႀကံခဲ့သည့္ အကုသုိလ္ အလုပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း” စသည္ျဖင့္ ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္ ျပန္လည္ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့သည္ ျဖစ္စဥ္မ်ားကုိ ၾကည့္လွ်င္ ၀ဋ္မွာအၿမဲ ျဖစ္ခဲ့သည္ သာဓကမ်ားအျဖစ္ အထင္အရွား ရွိေနသည္သာ ျဖစ္ပါ၏။

ထုိ႔အတူ တန္ခုိးေတာ္အရာတြင္ ဧတဒဂ္ ရေတာ္မူသည့္ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ မေထရ္ျမတ္ႀကီးသည္လည္း ခုိးသားငါးရာ၏ ႐ုိက္ႏွက္မႈဒဏ္ျဖင့္ ပရိနိဗၺာန္ ၀င္စံေတာ္မူခဲ့ရ၏။ ထုိအေၾကြးသည္ အတိတ္ဘ၀ တစ္ခုက မ်က္မျမင္ မိခင္အုိႀကီးအား ေတာအုပ္တစ္ေနရာ ေခၚေဆာင္သြားကာ သူခုိးဓားျပမ်ား၏ ႐ုိက္ပုတ္လုယက္ေစမႈကုိ ျဖစ္ေစခဲ့သည့္ အကုသုိလ္လုပ္ရပ္၏ ၀ဋ္ေၾကြးေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္၏။ ထုိအကုသုိလ္ေၾကာင့္ပင္ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ အျပစ္ခံကာ ေနာက္ဆုံးဘ၀အထိ က်န္အေၾကြးကုိ ျပန္ဆပ္ခဲ့ရ၏။ ရည္ရြယ္ခ်က္ ႀကီးႀကီးျဖင့္ ႀကိဳတင္ႀကံစည္ကာ ေစတနာအျပည့္ထည့္ၿပီး့ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ မေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္တစ္ခုသည္ သာမာန္အကုသုိလ္အက်ိဳး အျဖစ္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အရိယာဘ၀အထိ လုိက္လာတတ္သည့္ ၀ဋ္ေၾကြးတစ္ခုအျဖစ္ ခံရတတ္သည္ကုိ ျမတ္ဗုဒၶႏွင့္ အရိယာ သာ၀ကႀကီးမ်ားက ထင္ရွားျပေနေပ၏။

မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစ အကုသုိလ္အလုပ္၏ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈသည္ “ငရဲ” သုိ႔မဟုတ္ မိမိလုပ္ခဲ့သည့္ လုပ္ရပ္ႏွင့္ ထပ္တူျပန္ခံရသည့္ “၀ဋ္ေၾကြး”အျဖစ္ ရွိေနသည္မွာ အေသအခ်ာပင္ ျဖစ္ပါ၏။ မေကာင္းသည့္ အလုပ္တစ္ခုသည္ ၾကီးသည္ျဖစ္ေစ၊ ေသးသည္ျဖစ္ေစ ျပဳလုပ္သူ၏ ေစတနာ ရည္ရြယ္ခ်က္သုိ႔ လုိက္ကာသာ အက်ိဳးအျပစ္ ႀကီးမႈမႀကီးမႈကုိ ျဖစ္ေစ၏။ တစ္ခါတစ္ရံ လုပ္လုိက္သည့္ မေကာင္းမႈအလုပ္သည္ အေသးအဖဲြေလးပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း လုပ္သည့္ပုဂၢိဳလ္၏ ေစတနာမွာ ျပင္းထန္ႀကီးမားေနသျဖင့္ အက်ိဳးရလာဘ္သည္လည္း ႀကီးမားသြားတတ္သည္မ်ား ရွိတတ္၏။ အေသးအဖဲြေလးဟု အထင္ေသးကာ ျပဳလုပ္တတ္သည့္ အကုသုိလ္သည္ အက်ိဳးေပးသည့္အခါ အလြန္ဆုိး၀ါးစြာ အက်ိဳးေပးတတ္သည္ကုိ သတိျပဳသင့္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ျမတ္ဗုဒၶက “အနည္းငယ္ေသာ မေကာင္းမႈသည္ ငါ့အား အက်ိဳးသက္ေရာက္လိမ့္မည္ မဟုတ္ဟု မေကာင္းမႈကုိ မထီမဲ့ျမင္ မေအာက္ေမ့ရာ၊ မိုးေရေပါက္သည္ က်ဖန္မ်ားေသာ္ ေရအုိးသည္ ျပည့္လာဘိသကဲ့သုိ႔ သူမုိက္သည္ အနည္းငယ္ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကုိ ျပဳဖူးဖန္မ်ားလာေသာ္ မေကာင္းမႈျဖင့္ ျပည့္၏။” ဟု ေဟာေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။

မွန္၏။ ယေန႔ေခတ္သည္ ဆုတ္ကပ္ကာလ ျဖစ္၍လားမသိ။ ဘုရားအစရွိသည့္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားက မည္မွ်ပင္ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္၏ အက်ိဳးအျပစ္မ်ားကုိ ေဟာေျပာပါေသာ္လည္း မေကာင္းမႈ၏ ဒဏ္ခတ္မႈကုိ မခံရေသးသမွ် ပုထုဇင္မ်ားသည္ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ကုိ မေၾကာက္ၾကဘဲ ျဖစ္ေနေပ၏။ ၎တုိ႔သည္ မေကာင္းမႈမ်ား အက်ိဳးေပးမႈကုိ စုၿပဳံၿပီး ခံလာရၿပီ ဆုိမွသာ ေျခမကုိင္မိ လက္မကုိင္မိျဖစ္ကာ နီးစပ္ရာ အားကုိးကုိ ရွာတတ္ၾကသည့္ သေဘာရွိ၏။ အခ်ိဳ႕လည္း မိမိ၏ လုပ္ရပ္ကုိ သတိမျပဳ မဆင္ျခင္ဘဲ မေကာင္းသည့္ ဒဏ္ခက္မႈမ်ား ႀကဳံသည့္အခါမွသာ “ကံဆုိးလုိက္တာ၊ ၀ဋ္ႀကီးလုိက္တာ”ဟု ဆုိကာ ကံႏွင့္၀ဋ္ကုိ ပုံခ်တတ္ၾက၏။ စင္စစ္ အခ်ိဳ႕ေသာ မေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္မ်ား၏ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈသည္ ေနာင္ဘ၀မ်ားအထိ မေစာင့္ေတာ့ဘဲ ယခုဘ၀မွာပင္ လက္ေတြ႕အက်ိဳး ေပးသည္မ်ားလည္း ရွိတတ္၏။ သူတစ္ပါးကုိ ဒဏ္ခတ္သည့္ အကုသုိလ္ကံသည္ ယခုဘ၀မွာပင္ မိမိကုိယ္တုိင္ ျပန္ခံရသည့္ အခါမ်ားလည္း ရွိတတ္၏။ ထုိအခါ အခ်ိဳ႕က “အဲဒါ ၀ဋ္လည္တာ”ဟု ဆုိတတ္ၾက၏။ အခ်ိဳ႕ကလည္း “သူ႔စရိတ္နဲ႔ သူသြားတာပဲ”ဟု ဆုိတတ္ၾက၏။ မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစ ဤသည္မွာ မေကာင္းသည့္လုပ္ရပ္၏ တန္ျပန္အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈပင္ ျဖစ္၏။

ေစတနာပါသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ ကံေျမာက္သည့္ လုပ္ရပ္မ်ားျဖစ္သျဖင့္ အလုပ္လုပ္သည့္ အခါတုိင္း စိတ္ေစတနာကုိ အထူးသတိျပဳ လုပ္သင့္လွ၏။ အထူးသျဖင့္ မေကာင္းသည့္ အကုသုိလ္ အလုပ္မ်ားသည္ မလုပ္ဘဲ ေနႏုိင္လွ်င္ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ေသာ္လည္း မျဖစ္မေန လုပ္မိၾကသည့္အခါ ေစတနာ ရည္ရြယ္ခ်က္ အားေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္မ်ား မျဖစ္ရန္ ဆင္ျခင္သင့္လွ၏။ ႐ုတ္တရက္ လုပ္ျဖစ္ခဲ့သည့္ မေကာင္းမႈ လုပ္ရပ္မ်ားတြင္ ေစတနာ ရည္ရြယ္ခ်က္ အားနည္းတတ္သျဖင့္ အက်ိဳးေပးလည္း အားနည္းတတ္ေသာ္လည္း ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ၿပီး ေစတနာရည္ရြယ္ခ်က္ အျပည့္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ၾကသည့္ အကုသုိလ္ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ကား ေစတနာ ရည္ရြယ္ခ်က္ အားႀကီးသျဖင့္ အက်ိဳးေပးလည္း အားႀကီးတတ္သည္ကုိ သတိျပဳသင့္၏။ အေသအခ်ာေတြးၾကည့္လွ်င္ ေစတနာရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ က်ဴးလြန္တတ္သည့္ အျပစ္မ်ားသည္ ဓမၼဥပေဒအားျဖင့္ မဆုိထားႏွင့္ ေလာကဥပေဒအားျဖင့္လည္း ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈ ပါသျဖင့္ ပုိ၍အျပစ္ႀကီးသည္ကုိ သတိျပဳမိၾကမည္ ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္အေၾကာင္းျဖင့္ပင္ ျဖစ္ေစ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ကုိ မလုပ္မိၾကရန္ တုိက္တြန္းေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ မေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္တစ္ခုသည္ အပါယ္ငရဲအထိ က်ေရာက္ႏုိင္သကဲ့သုိ႔ အပါယ္ငရဲမွ လြတ္လာျပန္လွ်င္လည္း ထပ္တူျပန္လည္ ေပးဆပ္ရသည့္ ၀ဋ္ေၾကြးမ်ား ရွိတတ္သျဖင့္ ငရဲႏွင့္၀ဋ္ကုိ ရွည္ေစတတ္သည့္ မည္သည့္မေကာင္းမႈမ်ိဳးကုိမွ် မလုပ္မိၾကရန္ လုိအပ္လွေပ၏။ အေသးအဖဲြေလးဟု အထင္ေသးကာ ေစတနာပါပါျဖင့္ လုပ္မိတတ္သည့္ မေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္တစ္ခုသည္ အက်ိဳးေပးသည့္အခါ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ မေကာင္းသည့္ အျပစ္ဒဏ္ကုိ ျပန္ခံရၿပီး ထုိအျပစ္မ်ား ခံၿပီးေသာ္လည္း ေနာက္ဆုံးအရိယာ ဘ၀အထိ ၀ဋ္ေၾကြးအျဖစ္ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရ တတ္သည္ကုိ သတိျပဳ ဆင္ျခင္သင့္လွေပ၏။ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈႏွင့္ ေစတနာ ရည္ရြယ္ခ်က္အားႀကီးလွ်င္ ၀ဋ္ေၾကြးတစ္ခုအျဖစ္ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရၿမဲ ျဖစ္သျဖင့္ ၀ဋ္ကုိၿမဲေစမည့္ အကုသုိလ္အမႈမ်ား မလုပ္မိၾကရန္ ႀကိဳးစားသင့္လွ၏။ “၀ဋ္မွာအၿမဲ ငရဲမွာ အပ”ဟု ဆုိၾကသည့္ အကုသုိလ္လုပ္ရပ္၏ တန္ျပန္အက်ိဳး ေပးမႈသည့္ ငရဲ သုိ႔မဟုတ္ ၀ဋ္ေၾကြး အျဖစ္ ျပန္ခံရတတ္သျဖင့္ မည္သည့္ အကုသုိလ္အလုပ္မ်ိဳးကုိမွ် မလုပ္မိၾကရန္ လုိအပ္ေပ၏။ အေကာင္းဆုံးကား ၀ဋ္ကင္းျပတ္ရာ အလုပ္ကုိ လုပ္ႏုိင္ျခင္းသည္သာ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ပါ၏။ ၀ဋ္ကင္းရာအလုပ္ကား ကံမ်ားကုိ ျဖတ္ေပးသည့္ ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္သည့္ ဘာ၀နာ အလုပ္ပင္ ျဖစ္ပါ၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ငရဲႏွင့္၀ဋ္ ကင္းရာျဖစ္သည့္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ေကာင္းကုိ အခ်ိန္ရွိခုိက္ သတိစုိက္၍ ရရွိထားသည့္ ဘ၀အခုိက္တြင္ မေကာင္းမႈေရွာင္ၿပီး ေကာင္းမႈေဆာင္ကာ အားသြန္ခြန္စုိက္ ႀကိဳးစားလုိက္ၾကရန္သာ တုိက္တြန္းလုိက္ရေပေတာ့၏။ ငရဲႏွင့္၀ဋ္ တဲြ၍လႊတ္သည့္ အျပစ္အကုသုိလ္ ဤထုိထုိကုိ မပုိသတိ အလုိမရွိေအာင္ သတိေဆာင္ၿပီး မေကာင္းမႈကုိ ေရွာင္ႏုိင္ရန္္သာ ႀကိဳးစားပါဟု အႀကံျပဳလုိက္ရေပေတာ့၏။ အားလုံး ငရဲႏွင့္၀ဋ္ကင္းရာျဖစ္သည့္ အလုပ္မ်ားျဖင့္သာ ဘ၀ပန္းတုိင္ လွမ္းကုိင္ႏုိင္ၾကပါေစ…

1 မွတ္ခ်က္မ်ား (...ေရးရန္):

  • Anonymous says:
    Saturday, May 22, 2010

    ေက်းဇူႀကီးတဲ့ စာေလး တပုဒ္ပါဘုရား...
    တပည့္ေတာ္တို႕ဟာ တကယ္ပဲ အကုသိုလ္ကို မေၾကာက္ဘဲနဲ႕ ေနစဥ္ ျပဳလုပ္မိေနၾကတာကို ေတြးမိရင္ ရင္ေလးရပါတယ္ဘုရား။ (လွမင္းထြန္း)


RECENT POSTS

သူတုုိ႔သူတုုိ႔၏ မွတ္ခ်က္မ်ား

အမွတ္တရ ပုံရိပ္မ်ား