အလုုိမက် ျဖစ္တယ္ဆုုိတာ


ဒကာတစ္ေယာက္က ေမးဖူးပါတယ္။ “အရွင္ဘုုရား တပည့္ေတာ္ ခဏခဏ အလုုိမက် ျဖစ္ေနပါတယ္၊ တစ္ခါတေလ ဘာမဟုုတ္တာေလးနဲ႔လည္း အလုုိမက်ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိလည္း အလုုိမက် ျဖစ္တတ္သလုုိ သူမ်ားေတြကုုိလည္း အလုုိမက် ျဖစ္ရပါတယ္၊ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုုိ အလုုိမက်တာေတြ ျဖစ္ရတာလဲဘုုရား”လုုိ႔ သူက ေမးပါတယ္။ ဒကာေတာ္ေရ “ အလုုိမက်ျဖစ္တယ္ဆုုိတာ လုုိေနၾကလုုိ႔ပဲ”လုုိ႔ ဘုုန္းဘုုန္းက သူ႔အေမးကုုိ ျပန္ေျဖျဖစ္လုုိက္ပါတယ္။

ဟုုတ္တယ္။ အလုုိမက်ျဖစ္တယ္ဆုုိတာ တကယ္ေတာ့ လုုိေနၾကလုုိ႔ပါပဲ။ မလုုိခ်င္ရင္ အလုုိမက်ျဖစ္တယ္ဆုုိတာ မရွိႏုုိင္ပါဘူး။ ဘာေလးျဖစ္ခ်င္လုုိ႔၊ ဘာေလးရခ်င္လုုိ႔၊ ဘယ္လုုိပုုံစံေလး ျဖစ္ေစခ်င္လုုိ႔ ဘယ္လုုိပုုံစံေလး ရေစခ်င္လုုိ႔ စတဲ့ လုုိခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြက ကုုိယ့္ကုိယ္ကုုိလည္း အလုုိမက် ျဖစ္ေစတတ္သလုုိ ကုုိယ္လုုိတဲ့အတုုိင္း မျဖစ္တဲ့အတြက္ သူမ်ားအေပၚမွာလည္း အလုုိမက်တာေတြ ျဖစ္ေစတတ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နည္းနည္းလုုိခ်င္ရင္ နည္းနည္းအလုုိမက် ျဖစ္တတ္သလုုိ မ်ားမ်ားလုုိခ်င္ရင္ မ်ားမ်ားအလုုိမက် ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ လုုိေနတာကုုိက ျပည့္ဖုုိ႔မလြယ္တာဆုုိေတာ့ အလုုိျပည့္တယ္ဆုုိတာလည္း မရွိႏုုိင္သလုုိ အလုုိမျပည့္တဲ့အခါ အလုုိမက်တာေတြလည္း ျဖစ္လာေတာ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

တစ္ခါတေလ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ဘာေၾကာင့္ အလုုိမက် ျဖစ္ရတာလဲလုုိ႔ ေသခ်ာ ေတြးၾကည့္ရင္ ကုုိယ္က လုုိေနလုုိ႔ဆုုိတာ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုုိယ္က လုုိခ်င္ေနေတာ့ အဲဒီလုုိခ်င္တဲ့အတုုိင္း ရခ်င္တယ္၊ ရေအာင္လုုပ္တယ္၊ ရေအာင္ေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက ကုုိယ္ထင္သလုုိ မရတာပါပဲ။ မရေတာ့ ဘာျဖစ္လဲဆုုိေတာ့ စိတ္မွာဘဝင္မက်တာေတြ၊ မေက်နပ္တာေတြ၊ အလုုိမက်တာေတြ ျဖစ္လာေတာ့တာပါပဲ။ ျဖစ္ခ်င္လုုိရင္ရခ်င္မႈေတြက ကုုိယ္လုုိသလုုိ မျဖစ္တဲ့အခါမွာ အလုုိလုုိ အလုုိမက်မႈေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလာတတ္တဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကုုိ သတိမျပဳမိလုုိ႔ကေတာ့ အလုုိမက်ျဖစ္ရကေန မေက်နပ္တာတုုိ႔၊ စိတ္ဆုုိးစိတ္တုုိတာတုုိ႔အထိ ျဖစ္တတ္ၿပီး ေနာက္ဆုုံး ေဒါသအဆင့္အထိေတာင္ ေရာက္သြားေစတတ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အရင္းစစ္လုုိက္ေတာ့ အလုုိမက်ျဖစ္တတ္ျခင္းရဲ႕ အေျခခံအေၾကာင္းတရားဟာ လုုိခ်င္မႈေၾကာင့္ပဲဆုုိတာ ေကာက္ခ်က္ခ်လုုိ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လုုိခ်င္မႈကုုိအေၾကာင္းျပဳၿပီး အလုုိအတုုိင္း ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တာရာက ေတာင့္တတဲ့အတုုိင္း မျဖစ္ဘဲ အလုုိလုုိ မေက်မခ်မ္းျဖစ္ကာ အဲဒီကမွ အလုုိမက်တဲ့ သေဘာေတြအထိ ခံစားမိေတာ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လုုိခ်င္ေနသမွ်ေတာ့ အလုုိမက်ဆုုိတာ ျဖစ္ကုုိျဖစ္ေနၾကမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလုုိက်ခ်င္ရင္ မလုုိခ်င္ၾကနဲ႔ လုုိ႔ဆုုိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ 

Read more »

ဝါတြင္းကာလ အဓိ႒ာန္တစ္ခုု ဝင္ၾကည့္ၾကစုုိ႔


လာမည့္ ဒုုတိယဝါဆုုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ (၃-၈-၂၀၁၂)ေန႔ဆုုိရင္ ေထရဝါဒ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ ဝါဆုုိဝါကပ္ ျပဳေတာ္မူရာ ဝါတြင္းကာလ စတင္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္က ဝါထပ္တဲ့ ႏွစ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဝါထပ္တဲ့ႏွစ္ေတြမွာဆုုိရင္ ဓမၼစၾကာ အခါေတာ္ေန႔ကုုိ ပထမဝါဆုုိလျပည့္ေန႔မွာ မျပဳလုုပ္ၾကဘဲ ဒုုတိယဝါဆုုိလျပည့္ေနက်မွ သတ္မွတ္ျပဳလုုပ္ၾကသလုုိ သံဃာေတာ္မ်ားရ႕ဲ ဝါဆုုိရာ ကာလကုုိလည္း ဒုုတိယဝါဆုုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔မွ စတင္သတ္မွတ္ ျပဳလုုပ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုုတိယဝါဆုုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔ကစၿပီး သီတင္းကၽြတ္ျပည့္ေန႔အထိ (၃)လတာကာလကုုိ သံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ ဝါဆုုိဝါကပ္ျပဳလုုပ္ေတာ္မူတဲ့ အခါအတြင္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဝါတြင္းကာလလုုိ႔ ေခၚဆုုိၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဝါတြင္းကာလ ေရာက္ၿပီဆုုိရင္ ျမန္မာဗုုဒၶဘာသာေတြဟာ ဘာသာတရားကုုိ အထူးအေလးထားေလ့ရွိၿပီး အကုုသုုိလ္ အလုုပ္မ်ားကုုိ အတတ္ႏုုိင္ဆုုံး ေရွာင္ၾကဥ္ကာ ဥပုုသ္ေဆာက္တည္ျခင္း၊ တရားနာျခင္း၊ တရားစခန္းဝင္ျခင္း စတဲ့ ေကာင္းမႈမ်ိဳးေစ့ေလးေတြကုုိ သတ္မွတ္ျပဳလုုပ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ဒီဝါတြင္းကာလမွာ ဘယ္လုုိေနမယ္၊ ဘယ္လုုိထုုိင္မယ္၊ ဘာကုုသုုိလ္လုုပ္မယ္ စသျဖင့္ အဓိ႒ာန္ တစ္ခုုခုုျပဳကာ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ကုုသုုိလ္ေကာင္းမႈေတြမွာ သတ္မွတ္လုုပ္ေဆာင္ၾကတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒီလုုိအလုုပ္ေတြဟာ အလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ အလုုပ္ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ လုုပ္ေနၾကတာထက္စာရင္ ဗုုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္အားလုုံး လုုပ္ႏုုိင္ၾကရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုုံးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြ မလုုပ္ႏုုိင္တာေတာင္မွာ ဝါတြင္းကာလမွာေတာ့ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ အဓိ႒ာန္ေလးျပဳၿပီး လုုပ္ၾကည့္ႏုုိင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

တကယ္ေတာ့ အဓိ႒ာန္ဆုိတာ အဓိ႒ာနဆုိတဲ့ ပါဠိစကားကုိ ျမန္မာမႈ ျပဳထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အဓိ႒ာနဆုိတာ ေဆာက္တည္ျခင္း၊ စိတ္ဆုံးျဖတ္တဲ့အတုိင္း ၿမဲျမံစြာ ထိန္းသိမ္းျခင္းကုိ ဆုိတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္တုိ႔ ျဖည့္က်င့္ရတဲ့ ပါရမီေတြထဲမွာလည္း အဓိ႒ာန ပါရမီဆုိတာ ပါရွိပါတယ္။ ဘုရားေလာင္းတုိ႔ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူတဲ့ ဒီအဓိ႒ာန ပါရမီက အျပစ္ကင္းတဲ့ အရာေတြမွာ စိတ္ကုိေဆာက္တည္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး အဲဒီေဆာက္တည္တဲ့ အတုိင္းလည္း မပ်က္စီးေအာင္ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား ထိန္းသိမ္းေနထုိင္ျခင္းကုိ ရည္ညြန္းပါတယ္။ ဒါက ပါရမီေျမာက္ ျဖည့္က်င့္တဲ့ သေဘာကုိ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သာမန္ပုဂၢိဳလ္ေတြ အေနနဲ႔လည္း ပါရမီေျမာက္တဲ့ အထိ မျဖည့္က်င့္ႏုိင္တာေတာင္မွ တစ္ႏွစ္မွာ အနည္းဆုံး တစ္ခါေလာက္ေတာ့ အဓိ႒ာန္ေလးေတြ ၀င္ၾကည့္သင့္ပါတယ္။ ပါရမီေျမာက္တာ မေျမာက္တာ အသာထား ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ စိတ္ကုိ ေကာင္းတဲ့အရာေလး တစ္ခုအေပၚမွာ ၿမဲၿမံေအာင္ ေဆာက္တည္ထားႏုိင္ရင္ ဒါဟာ ထူးျခားတဲ့ ကုသုိလ္တစ္ခု ျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အေနနဲ႔ က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ မအားလပ္လုိ႔ မလုပ္ႏုိင္ဘူး ဆုိရင္ေတာင္မွ ၀ါတြင္းကာလ အဓိ႒ာန္ေလး တစ္ခုေလာက္ေတာ့ ၀င္ၾကည့္ၾကပါလုိ႔ ဆုိခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

မေကာင္းတဲ့အလုပ္ဆုိရင္ အခ်ိန္မေရြး အလြယ္တကူ လုပ္တတ္ၾကေပမယ့္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ကုိေတာ့ တစ္ခုခုနဲ႔ အားျပဳတုိက္တြန္းေပးမွ လုပ္တတ္ၾကတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြ အေနနဲ႔ ဒီလုိ ကာလသတ္မွတ္ၿပီး လုပ္ရတဲ့ ကုသုိလ္မ်ိဳးေတြကုိ အဓိ႒ာန္ဆုိတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေလးတစ္ခုနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပ႒ာန္းၿပီး လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ျပ႒ာန္းသတ္မွတ္ခ်က္ေတြကုိ အစဲြမရွိဘဲ ေက်ာ္လႊားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔လုိေပမယ့္ မေကာင္းမႈေတြမွာ ေပ်ာ္တတ္တဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြ အေနနဲ႔ေတာ့ ကုသုိလ္တစ္ခုခု လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ သတ္မွတ္ျပ႒ာန္းခ်က္ ေလးေတြေတာ့ လုိေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဓိ႒ာန္၀င္ၾကည့္ဖုိ႔ သတ္မွတ္ၾကည့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြကုိ ေန႔စဥ္တစ္ခုေလာက္ေတာ့ မျပတ္ေအာင္ သတ္မွတ္ၿပီး လုပ္မယ္လုိ႔ အဓိ႒ာန္၀င္ကာ လုပ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီလုိ မလုပ္ႏုိင္ေသးတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ အရင္ဆုံး ၀ါတြင္းကာလေလးကုိေတာ့ သတ္မွတ္ပုိင္းျခားၿပီး လုပ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ၀ါတြင္းကာလ ()လလုံးမွာလည္း ေန႔တုိင္းမလုပ္ႏုိင္ေသးဘူး ဆုိရင္ေတာ့ တစ္လမွာ ေလးရက္ပဲ ရွိတဲ့ ဥပုသ္ေန႔ေလးေတြမွာေတာ့ ဥပုသ္သီလကုိ မျဖစ္မေန ေစာင့္ထိန္းၿပီး ေနမယ္ဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ေလး တစ္ခုေလာက္ေတာ့ လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ဥပုသ္ေန႔မွာ ဥပုသ္ေစာင့္ၿပီးရင္ ၿပီးေရာဆုိၿပီး က်န္တဲ့ေန႔ေတြမွာ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ဖုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်န္တဲ့ေန႔ေတြမွာလည္း ငါးပါးသီလကေတာ့ လုံေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀ါတြင္းကာလ ဥပုသ္ေနေတြမွာေတာ့ ဥပုသ္သီလကုိ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေစာင့္ျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းမယ္ဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္တစ္ခုေတာ့ ၀င္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ ရွိတဲ့ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာမ်ားကို တုိက္တြန္းလုိပါတယ္။

အရွင္ဘုရားတပည့္ေတာ္တုိ႔က အလုပ္မအားေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလည္း မသြားႏုိင္ဘူး၊ ဘုန္းႀကီးဆီမွာလည္း ဥပုသ္သီလ မယူႏုိင္ဘူးလုိ႔ အေၾကာင္းေတာ့ မျပပါနဲ႔ဦး။ ဥပုသ္သီလကုိ ကိုယ့္ေခါင္းရင္းမွာ ဘုရားရွင္ရွိေနသလုိ အာ႐ုံျပဳၿပီး ကုိယ့္ဖာသာကုိယ္ ေဆာက္တည္လုိ႔ ရႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ ဒီအတြက္ ပူစရာ မရွိပါဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕က တပည့္ေတာ္တုိ႔က ညပုိင္းအလုပ္ေတြ လုပ္ေနရေတာ့ အစားစားရတာ အဆင္မေျပဘူး ဆုိရင္လည္း ဒီဥပုသ္ေန႔တစ္ေန႔ အတြက္ေတာ့ ကုိယ့္ဖာသာကုိ မြန္းတည့္ ၁၂နာရီ မေက်ာ္ခင္ အဆင္ေျပသလုိ စားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ညစာတစ္နပ္မစားလုိ႔ေတာ့ ခ်က္ခ်င္း မေသႏုိင္ေလာက္ပါဘူး။ ေသသြားလည္း ဥပုသ္ေစာင့္တဲ့ အဓိ႒ာန္နဲ႔ ေသသြားတာဆုိေတာ့ ေကာင္းရာ သုဂတိေတာ့ ေရာက္ေစမွာ အမွန္ပါပဲ။ က်န္းမာေရးအရ ဘယ္လုိမွ မစားလုိ႔ မျဖစ္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ေဆးအျဖစ္ တစ္ခုခုကုိ ဖန္တီးစားေသာက္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ဥပမာ သေျပသီး၊ သရက္သီး၊ ငွက္ေပ်ာသီးေတြကုိ ေၾကညက္ေအာင္ေဖ်ာ္ၿပီး ေဖ်ာ္ရည္အျဖစ္ ေသာက္တာမ်ိဳး စသျဖင့္ေပါ့။ က်န္းမာေရး မေကာင္းေပမယ့္ ေ၀ဒနာကုိ သီးခံႏုိင္လုိ႔ မေသာက္ဘဲ ေနႏုိင္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ အမတန္ေကာင္းတဲ့ အက်င့္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက ၀ါတြင္းကာလ ဥပုသ္ေန႔တစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ ဥပုသ္သီလေစာင့္ထိန္းျခင္း အဓိ႒ာန္ တစ္ခုကုိ ႀကိဳးစားၿပီး လုပ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေကာင္းတဲ့ အဓိ႒ာန္ တစ္ခုဟာ တစ္ခါတစ္ေလ ဘ၀မွာ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ႀကဳံတဲ့အခါ ကိုယ္ကုိယ္ကုိ သစၥာဆုိၿပီး ေက်ာ္လႊားႏုိင္တဲ့အထိ အားအင္ကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္သလုိ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ ဒီအခ်ိန္ ဒီကာလတုန္းက ဒီလုိအလုပ္ေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ဆုိတာ ကုိယ့္သမုိင္းကုိယ္ သံသယကင္းေစ၊ ကုိယ္ကုိယ္ကုိ အားခြန္ေတြ ေပးေစ၊ ယုံၾကည္မႈေတြ ျဖစ္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ပတ္မွာ ဥပုသ္ေန႔ တစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ သူမ်ားအသတ္သတ္တာ၊ သူမ်ားပစၥည္းခုိးတာ၊ ေမထုန္ကိစၥမွီ၀ဲတာ၊ မုသားေျပာတာ၊ အရက္ေသစာမူးယဇ္ေဆး၀ါး ေသာက္စားသုံးစဲြတာ၊ ေနလဲြညစားစာတာ၊ ဆုိကေရးတီးျခင္း ၾကည့္႐ႈနားေထာင္ျခင္းနဲ႔ အေမြးနံ႔သာ သုံးေဆာင္မွီ၀ဲတာ၊ ကိေလသာျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ ႏူးည့ံေပ်ာ့ေျပာင္းၿပီး ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ေနထုိင္အသုံးျပဳတာ ေတြကေန ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ေနမယ္ဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ေလးနဲ႔ မပ်က္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ဒါဟာ ကုိယ့္အတြက္ ေအာင္ျမင္တဲ့ အဓိ႒ာန္တစ္ခု ျဖစ္သလုိ ဒီအလုပ္ေလးကုိ ေတြးတုိင္းေတြးတုိင္း အားခြန္ေတြနဲ႔ ကုသုိလ္ပီတိေတြ တုိးေနေစမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တစ္ခုခုလုိခ်င္လုိ႔ တစ္ခုခုရခ်င္လုိ႔ စတဲ့ လုိခ်င္တပ္မက္တဲ့ ေလာဘနဲ႔ ကုိးန၀င္း မုိးလင္းမွ သိမယ္ဆုိတဲ့ ေလာကီအက်ိဳးကုိ ေမွ်ာ္ကုိးတဲ့ အဓိ႒ာန္မ်ိဳး မျဖစ္ဖုိ႔လုိၿပီး ကုသုိလ္ရလုိတဲ့ စိတ္နဲ႔ မေကာင္းမႈ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ သီလနဲ႔ ထိန္းလုိတဲ့ သေဘာနဲ႔ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မပါဘဲ ေဆာက္တည္တဲ့ သီလအဓိ႒ာန္မ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါမွသာ ဥပုသ္ေစာင့္ျခင္းဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္လည္း အျပည့္အ၀ အႏွစ္သာရ ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပါၿပီး လုပ္တဲ့အလုပ္မွန္သမွ် အက်ိဳးတရား အျပည့္အ၀ မရတတ္တာကုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ၿပီး ဘာလုိလုိ႔ ဘာလုပ္တဲ့ သေဘာမ်ိဳး မျဖစ္ေစတဲ့ အဓိ႒ာန္မ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။

ေျပာခ်င္တာက သတ္မွတ္ခ်က္ပါမွ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္တတ္ၾကတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ သဘာ၀အတုိင္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မပါတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေလးတစ္ခု အေနျဖင့္ ဥပုသ္သီလ ေစာင့္သုံးျခင္းဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ေလးတစ္ခုကုိ စမ္းၿပီးလုပ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ ေျပာခ်င္တာပါ။ ေလာကမွာ ဥပုသ္မေစာင့္ဖူးတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတဲ့အတြက္ မေစာင့္ဖူးေသးတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ ဥပုသ္လည္းေစာင့္ရင္း အဓိ႒ာန္လည္း၀င္ရင္း၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဥပုသ္ေစာင့္ႏုိင္ေအာင္ အဓိ႒ာန္၀င္ျခင္းျဖင့္ ႀကိဳးစားၾကည့္ျခင္းကုိ စမ္းၿပီးလုပ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိသာ အဓိ႒ာန္ေလး ၀င္ၾကည့္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ကုိယ္ကမေမွ်ာ္လင့္ေပမယ့္ ကုိယ္လုပ္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ကံရဲ႕ အက်ိဳးေပးမႈကေတာ့ သူ႔အလုပ္သူလုပ္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ကေတာ့ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ေနဖုိ႔ပဲ လုိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘ၀မွာ တစ္ခါေလာက္ေတာ့ အဓိ႒ာန္ေလး ၀င္ၾကည့္ခ်င္တဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ အခြင့္အေရး တစ္ခုအျဖစ္ ဒီႏွစ္၀ါတြင္း ဥပုသ္ေန႔ေတြမွာ ဥပုသ္သီလကုုိ မပ်က္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းမယ္ဆုုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ေလးကုိ ၀င္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ အႀကံျပဳ တုိက္တြန္းရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ေတြ႕က်င့္ရင္ လက္ေတြ႕အက်ိဳး ရေစႏုိင္တဲ့ တရားေတာ္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္အစြမ္းကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ဒိ႒မ်က္ျမင္ သိျမင္လုိသူေတြ အေနနဲ႔ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ လက္ေတြလုပ္ေဆာင္ ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ အဓိ႒ာန္တစ္ခု ၀င္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းရင္း ဒီႏွစ္၀ါတြင္းကာလာ ဥပုသ္ေန႔မ်ားကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။ အားလုံး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မပါတဲ့ ကုသုိလ္စိတ္နဲ႔ အဓိ႒ာန္ေလးေတြ ၀င္ႏုိင္ၾကပါေစ

၁။ ဒုုတိယဝါဆုုိ လျပည့္ ဓမၼစၾကာ အခါေတာ္ေန႔၊ ၾကာသပေတးေန႔ (2-8-2012)
၂။ ဒုုတိယဝါဆုုိ လျပည့္ေက်ာ္ (၈)ရက္၊ ေသာၾကာေန႔ (10-8-2012)
၃။ ဒုုတိယဝါဆုုိ လကြယ္ေန႔၊ ေသာၾကာေန႔ (17-8-2012)
၄။ ဝါေခါင္ လဆန္း (၈)ရက္၊ စေနေန႔ (25-8-2012)
၅။ ဝါေခါင္ လျပည့္ေန႔၊ စေနေန႔ (1-9-2012)
၆။ ဝါေခါင္ လျပည့္ေက်ာ္ (၈)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔ (9-9-2012)
၇။ ဝါေခါင္ လကြယ္ေန႔၊ စေနေန႔ (15-9-2012)
၈။ ေတာ္သလင္း လဆန္း (၈)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔ (23-9-2012)
၉။ ေတာ္သလင္း လျပည့္ေန႔၊ တနဂၤေႏြေန႔ (30-9-2012)
၁၀။ ေတာ္သလင္း လဆန္း (၈)ရက္၊ တနလၤာေန႔ (8-10-2012)
၁၁။ ေတာ္သလင္း လကြယ္ေန႔၊ တနလၤာေန႔ (15-10-2012)
၁၂။ သီတင္းကၽြတ္ လဆန္း (၈)ရက္၊ အဂၤါေန႔ (23-10-2012)
၁၃။ သီတင္းကၽြတ္ လျပည့္ အဘိဓမၼာ အခါေတာ္ေန႔၊ အဂၤါေန႔ (30-10-2012)

Read more »

ဘက္လုုိက္ျခင္း


အခ်စ္အမုုန္းကုုိ ဦးစားေပးရင္ ဘက္လုုိက္မႈေတြ ျဖစ္တတ္တယ္တဲ့။ 

ဘက္လုုိက္တာကုုိ စာလုုိေျပာေတာ့ အဂတိလုုိ႔ ေျပာပါတယ္။ မလုုိက္သင့္တဲ့ဘက္ကုုိလုုိက္ျခင္း၊ မျပဳသင့္တာကုုိ ျပဳျခင္းလုုိ႔ ဆုုိပါတယ္။ အဂတိတရားေတြကုုိ ၾကည့္ရင္



၁။ ဆႏၵာဂတိ = ခ်စ္တဲ့အတြက္ အဂတိလုုိက္ျခင္း
၂။ ေဒါသာဂတိ = မုုန္းတဲ့အတြက္ အဂတိလုုိက္ျခင္း
၃။ ေမာဟာဂတိ = အမွားအမွန္ကုုိမသိ၊ ဆင္ျခင္တုုံတရားမရွိတဲ့အတြက္ အဂတိလုုိက္ျခင္း
၄။ ဘယာဂတိ = ေၾကာက္တဲ့အတြက္ အဂတိလုုိက္ျခင္း ဆုုိတဲ့ ဒီေလးပါးကုုိ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒီအဂတိ တရားေတြဟာ ေယဘုုယ်အားျဖင့္ အခ်စ္အမုုန္းကုုိပဲ အေျခခံၿပီး ျဖစ္ေလ့ရွိတာကုုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ခ်စ္ရင္လည္း ဘက္လုုိက္တတ္သလုုိ မုုန္းရင္လည္းပဲ ဘက္လုုိက္တတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း အခ်စ္အမုုန္းေၾကာင့္ မဟုုတ္ေပမယ့္ အေၾကာင္းအက်ိဳး၊ အေကာင္းအဆုုိး၊ အမွားအမွန္ကုုိ မခဲြျခားတတ္တဲ့အတြက္ ဘက္လုုိက္တာမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ မလြန္ဆန္ႏုုိင္တဲ့ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္လည္း ဘက္လုုိက္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ ပုုထုုဇဥ္ေတြဟာ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ အလြန္ေၾကာက္တတ္တဲ့ သတၱဝါေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေၾကာက္တယ္ဆုုိတာကလည္း သီလမလုုံၿခဳံလုုိ႔ ေၾကာက္ၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သီလလုုံၿခဳံေနတဲ့သူဟာ မဟုုတ္တာ ဘာမွ မလုုပ္ထားတဲ့အတြက္ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ယုုံၾကည္မႈ ရွိေနၿပီး အျပစ္ကင္းတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ေၾကာက္စိတ္ဆုုိတာလည္း မရွိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေၾကာက္တရားကင္းေအာင္၊ အဂတိတရား ကင္းေအာင္ ကုုိယ္က်င့္သီလလုုံၾကဖုုိ႔ တုုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

စာေပအဖြင့္ေတြမွာ အဂတိတရား လုုိက္ျခင္း မလုုိက္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးအျပစ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး
“အဂတိတရား ေလးပါးကို လိုက္စားျပဳက်င့္သူသည္ လဆုတ္အခါ လမင္း၏ အေရာင္အဝါသည္ တေန႔တျခား ေလ်ာ့ပါး ဆုတ္ယုတ္ သကဲ့သို႔ စည္းစိမ္ ဥစၥာႏွင့္တကြ ဂုဏ္ေက်းဇူး ေက်ာ္ေစာျခင္းတို႔သည္ ေလ်ာ့ပါး ဆုတ္ယုတ္တတ္ေလသည္။
အဂတိတရား ေလးပါးကို မလိုက္စား မျပဳက်င့္သူသည္ လဆန္းအခါ၌ လမင္း၏ အေရာင္အဝါသည္ တေန႔တျခား ထြန္းလင္း ေတာက္ပသကဲ့သုိ႔ က်က္သေရ ၊ ဂုဏ္သိန္ ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ တေန႔တျခား ေက်ာ္ၾကားတိုးတက္ ေပၚလြင္ထင္ရွား ေလသည္။” လုုိ႔ ဖြင့္ဆုုိရွင္းျပထားတာကုုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ 

ဆုုိေတာ့ကား ဘက္လုုိက္တတ္ရင္ အဂတိတရား က်ဴးလြန္ရာ ေရာက္တဲ့အျပင္ ကုုိယ့္အက်ိဳးတရားေတြလည္း ဆုုတ္ယုုတ္တတ္တဲ့အတြက္ ဘက္လုုိက္မႈနဲ႔ အေၾကာက္တရားမွ ကင္းေဝးရေအာင္ ကုုိယ့္က်င့္တရားေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

Read more »

ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြပါ


ဘဝမွာ ဓမၼမပါရင္
အလွဆုိတာ ခဏပါပဲ။


အငယ္ေတြလည္း ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြမွ

အလတ္ေတြလည္း ဘဝအျဖာျဖာမွာ ဓမၼပါမွ

အႀကီးေတြလည္း ဘဝအဆုံး ဓမၼသုံးမွ
ေတြ႕ႀကဳံလာရ တက္အက်နဲ႔

အေကာင္းအဆုိး ေၾကာင္းအက်ိဳးကုိ

ဓမၼစကား၊ ဓမၼအားနဲ႔

အလွတရား ရသြားေစမွာ အမွန္ပါပဲ။
ေတြကာမေႏွး အေသအခ်ာေတြးရင္

ဓမၼဆုိတာ အက်င့္သိကၡာ အျဖာျဖာနဲ႔

အသိသတိ ထပ္တူရွိမယ့္

အဆင့္မခဲြ အက်င့္ၿမဲေရးပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္...

အစနဲ႔အဆုံး
ဘဝတစ္ခုလုံးမွာ
အလွေတြဖုံးေစဖုိ႔

ခဏမၾကည့္ ဓမၼနဲ႔ညႇိၿပီး

အသိအက်င့္ ထပ္တူဆင့္လ်က္

ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြကာ

လုိရာပန္းတုိင္ သင္ဆဲြကုိင္ေလာ့။ ။
(မနာပဒါယီ ဆရာေတာ္)

ဘဝမွာ လူတုုိင္းမလဲြမေသြ ႀကဳံေတြ႕ေနရမွာက အေကာင္းအဆုုိး၊ အတက္အက်၊ အနိမ့္အျမင့္ စတဲ့ ေလာကဓံပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတရားဟာ လူတုုိင္းေရွာင္လုုိ႔မရ ေတြ႕ကုုိေတြ႕ၾကရမယ့္ တရားျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလာကဓမၼလုုိ႔ ဆုုိတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝမွာ ဘာမွပုုံသတ္တြက္လုုိ႔ မရဘူးဆုုိတာဟာလည္း အၿမဲေျပာင္းလဲေနတဲ့ ဒီေလာကဓံတရားေတြရဲ႕  ပုုံေဖာ္မႈ သေကၤတေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပါလုုိက္မေပါလုုိက္၊ အသုုိင္းအဝုုိင္းစုုံလုုိက္ မစုုံလုုိက္၊ ဂုုဏ္ေဖာ္ခံလိုုက္ မခံလုုိက္၊ ခ်မ္းသာလုုိက္ဆင္းရဲလုုိက္နဲ႔ အေကာင္းေတြေရာ အဆုုိးေတြပါ တစ္မ်ိဳးၿပီးတစ္မ်ိဳး ႀကဳံေနၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူမဆုုိ အားလုုံးဟာ အနည္းနဲ႔အမ်ား ဒီလုုိ အတက္အက်ေလးေတြ ရွိေနၾကတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလာကဓံဆုုိတာဟာ သတၱဝါေတြအတြက္ အထူးအဆန္း ျဖစ္တဲ့ တရားမဟုုတ္ပါဘူး။ အဲထူးဆန္းသြားတာကေတာ့ အဲဒီအေျပာင္းအလဲေတြ အေပၚမွာ မတုုန္မလႈပ္ ခံႏုုိင္ရည္ရွိေအာင္ ႀကိဳးစားေနထုုိင္သြားႏုုိင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေျပာင္းလဲေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြမွာ ခံႏုုိင္ရည္ရွိဖုုိ႔အတြက္ သတၱဝါတုုိင္း သတၱဝါတုုိင္း ကုုိယ့္သႏၲာန္မွာ ကုုိယ္ခံစြမ္းအားေတြ၊ အေျပာင္းအလဲကုုိ ရင္ဆုုိင္ႏုုိင္တဲ့ အေထာက္အပံ့ေကာင္းေတြ၊ နည္းစနစ္ေတြ ရွိထားၾကဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ အခ်ိန္မေရြး ႀကဳံေတြ႕ႏုုိင္တဲ့ အတက္အက်၊ အနိမ့္အျမင့္ သေဘာေတြမွာ ေျဖဆည္ႏုုိင္တတ္တဲ့ ေျဖဆည္ရာေကာင္းေတြ ရွိထားၾကဖုုိ႔လည္း လုုိပါတယ္။ ေျဖစရာေကာင္း မရွိဘူးဆုုိရင္ ဒုုကၡႀကဳံတ့ဲအခါ လဲြမွားတဲ့ ေျဖဆည္ရာေနာက္ကုုိ လုုိက္မိတတ္ၿပီး အဲဒီ အမွားေၾကာင့္ ပုုိၿပီး ဒုုကၡက တုုိးေစတတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုုိရင္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြမ်ား၊ ဒုုကၡေတြမ်ားတဲ့အတြက္ ေျပရာေျပေၾကာင္း အရက္ေသာက္လုုိက္တာတုုိ႔၊ ကလပ္သြားၿပီး ေပ်ာ္လုုိက္ပါးလုုိက္ၾကတာတုုိ႔ လုုပ္ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျဖဆည္ရာက လဲြေနေတာ့ မေျပတဲ့အျပင္ ပုုိၿပီး ဒုုကၡေတြ၊ ျပႆနာေတြနဲ႔ ႀကဳံၾကရတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒုုကၡျဖစ္လုုိ႔ အျပင္ပုုိင္း အေပ်ာ္ေတြနဲ႔ ေျဖဆည္ၾကေပမယ့္ အတြင္းက မေပ်ာ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ေျဖေပမယ့္ မေျပတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္တမ္းေတာ့ ဒုုကၡျဖစ္တယ္၊ ခံစားရတယ္ဆုုိတာ စိတ္မွာျဖစ္ေနတဲ့ သေဘာပဲျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျဖမယ္ဆုုိလည္း စိတ္မွာေျပေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္မွာေျပဖုုိ႔ကေတာ့ စိတ္ခြန္အားကုုိျဖစ္ေစတဲ့ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္နဲ႔ပဲ ေျဖလုုိ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းစဥ္ဆုုိတာ ဗုုဒၶဘာသာေတြ အတြက္ကေတာ့ အမွန္သစၥာရွင္ျဖစ္တဲ့ ဘုုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတြနဲ႔ပဲ ေျဖဆည္ရာ ရၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုုဒၶရဲ႕ ဓမၼကပဲ ဘဝအလွကုုိ မက်ေအာင္ လုုပ္ေပးႏုုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝရဲ႕ဒုုကၡကုုိ ျမတ္ဗုုဒၶရဲ႕ ႏႈတ္ကဖြင့္ဆုုိျပတဲ့ ဘဝအမွန္တရားေတြနဲ႔ပဲ ရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊားႏုုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုုဒၶရဲ႕ ဓမၼကုုိ ဘဝထဲမွာ တဲြထားႏုုိင္မွ ဘဝဟာလည္း မလဲြယုုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အေတာ္မ်ားမ်ားက ဓမၼလုုိ႔ေျပာရင္ အသက္ႀကီးမွ၊ ေနာက္ဆုုံးအရြယ္မွ၊ အုုိမင္းမစြမ္းျဖစ္မွ လုုိက္စားရမယ့္တရား၊ က်င့္ႀကံအားထုုတ္ရမယ့္ တရားလုုိ႔ ထင္တတ္ၾကပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ တရားဆုုိတာ အရြယ္မေရြး သူ႔အရြယ္အလုုိက္ ဘဝနဲ႔ထပ္တူ တဲြၿပီးယူသြားရမွာ၊ တဲြၿပီးေလ့က်င့္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္တဲ့သူေတြလည္း ငယ္တဲ့အေလ်ာက္၊ အလယ္အလတ္ အရြယ္ေတြကလည္း အလည္အလတ္အေလ်ာက္၊ အႀကီးေတြကလည္း အႀကီးအရြယ္အေလ်ာက္ ဓမၼလမ္းကုုိ တဲြၿပီးေလွ်ာက္ႏုုိင္ေအာင္ ဘဝကုုိ တည္ေဆာက္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း ဘဝရဲ႕ အခက္အခဲေတြကုုိ ဓမၼရဲ႕ လမ္းညႊန္မႈေတြနဲ႔ ရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊားကာ ခံႏုုိင္ရည္ ရွိလာၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း တရားဘက္ကုုိ လုုိက္စားတာမ်ားသြားရင္ လူ႔ေလာကနဲ႔ အန္ဝင္ခြင္က် မျဖစ္ေတာ့ဘူးလုုိ႔ ထင္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး မေနတတ္လုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုုရားလက္ထက္ကဆုုိရင္ (၇)ႏွစ္အရြယ္ေလာက္တည္းက ေသာတာပန္တည္ၿပီး အဲဒီ ေသာတာပန္ ဘဝနဲ႔ပဲ အိမ္ေထာင္သားေမြးျပဳကာ လူ႔ေလာက အသုုိင္းအဝုုိင္းမွာ အေကာင္းဆုုံး တည္ေဆာက္မႈကုုိ ျပဳသြားတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ပါတယ္။ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုုံး ဓမၼအသိေတြနဲ႔ မွန္ကန္တဲ့ ဘဝေနထုုိင္မႈေတြ ျပဳသြားၾကတာလည္း အမ်ားႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့သူေတြ အေနနဲ႔ ဝိသာခါ ေက်ာင္းအမႀကီတုုိ႔၊ အနာထပိဏ္ သူေဌးတုုိ႔က သက္ေသပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼကုုိ မွန္ကန္ေအာင္ သိရွိလက္ခံၿပီး အဲဒီအသိအတုုိင္း ဘဝကုုိ အျပစ္ကင္းေအာင္ တည္ေဆာက္ႏုုိင္ရင္ ဘဝနဲ႔ ဓမၼဟာ တသားတည္းျဖစ္သြားမွာ ျဖစ္သလုုိ ဓမၼရဲ႕ လမ္းညြန္မႈနဲ႔ ဘဝရဲ႕ ဒုုကၡကုုိ ခံႏုုိင္ရည္ ရွိလာၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ေလာက ကုုိရီးယား ဒကာႀကီး တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ေတာ့ သူက သူ႔အေၾကာင္းကုုိ တစ္စိပ္တေဒသကုုိ  ေျပာျပဖူးပါတယ္။ သူ႔ဘဝမွာ အခက္အခဲေပါင္းစုုံ၊ ဒုုကၡေပါင္းစုုံနဲ႔ ေလာကဓံေပါင္းစုုံကုုိ ခံခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္း၊ ဒီအခက္အခဲ ဒုုကၡေတြကုုိလည္း ေျဖဆည္ရာ ေပါင္းစုံနဲ႔ ေျဖဆည္ၾကည့္ခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္လုုိမွ မေျပခဲ့ေၾကာင္း၊ မဟာယာန ဗုုဒၶဘာသာ က်မ္းစာေတြနဲ႔ တရားက်င့္စဥ္ေတြကုုိလည္း လုုိက္လုုပ္ျဖစ္ေပမယ့္ စိတ္မွာသိပ္ၿပီး ေက်နပ္မႈ မရခဲ့ေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ (၃)ႏွစ္ေလာက္ကစၿပီး ကုုိရီးယားလုုိ ဘာသာျပန္ထားတဲ့ ေထရဝါဒ က်မ္းစာေတြထဲက ဒီဃနိကာယ က်မ္းစာေတြကုုိ ဖတ္လုုိက္ရေတာ့မွ ဘုုရားေဟာေတြကုုိ လက္ေတြ႕နာေနရသလုုိ ခံစားရၿပီး အဲဒီ တရားေတာ္ေတြနဲ႔ပဲ စိတ္မွာေက်နပ္မႈရကာ ဘဝရဲ႕ ဒုုကၡေတြကုုိ အေကာင္းဆုုံး ရင္ဆုုိင္ခံစား ေက်ာ္လႊားႏုုိင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ သူ႔အတြက္ကေတာ့ ေထရဝါဒ ဓမၼေတြဟာ ဘဝနဲ႔ တစ္သားတည္း ရွိေနရမယ့္တရား၊ ဘဝထဲမွာ တဲြထားရမယ့္ တရားလုုိ႔ ခံယူေၾကာင္း စသျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားဖူးပါတယ္။  

ဒကာႀကီးရဲ႕  ေလွ်ာက္ထားခ်က္ဟာ သူ႔ရဲ႕ ကုုိယ့္ေတြ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုုခ်ိန္မွာ သူ႔ကုုိၾကည့္ရတာ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ရွိလွၿပီး သူ႔မိသားစုု၊ သူ႔အသုုိင္းအဝုုိင္းအထိ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး ေနႏုုိင္ေအာင္ လမ္းညြန္ေပးေနတာကုုိလည္း သိရွိရပါတယ္။ ဒီဒကာႀကီးဟာ ဒုုကၡေၾကာင့္ ဗုုဒၶထံေရာက္လာေပမယ့္ ဗုုဒၶရဲ႕စံေၾကာင့္ အမွန္လမ္းကုုိ ေလွ်ာက္လာခဲ့တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါပါပဲ။ ဘုုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြဟာ ဒုုကၡေရာက္လုုိ႔ပဲ က်င့္က်င့္၊ ခ်မ္းသာလုုိ႔ပဲ က်င့္က်င့္ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းစဥ္အတုုိင္းသာ လုုိက္နာက်င့္သုုံးမယ္ဆုုိရင္ ဘယ္သူက ဘယ္လုုိမ်ိဳးနဲ႔ပဲ ခ်ည္းကပ္ပါေစ လက္ေတြ႕က်တဲ့ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုုိ ျဖစ္ေစတာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တရားေတာ္ရဲ႕ ဂုုဏ္ေတာ္ေတြထဲက သႏၵိ႒ိကဆုုိတဲ့ ကုုိယ္တုုိင္ဒိ႒ သိျမင္ခံစားႏုုိင္ျခင္းဆုိတဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္ရဲ႕ ပုံေဖာ္မႈတစ္ခုုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တရားေတာ္ရဲ႕ ဂုုဏ္ေတာ္ေတြထဲမွာ လာပါ လုပ္ၾကည့္ပါလုုိ႔ ဖိတ္ေခၚႏုုိင္တဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္၊ ကုုိယ္တုုိင္သိျမင္ႏုုိင္တဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္၊ လက္ေတြ႕လုုိက္နာ က်င့္သုုံးႏုုိင္ရင္ က်င့္သုုံးႏုုိင္သေလာက္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုုိ ခံစားႏုုိင္တဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္၊ က်င့္ႀကံအားထုုတ္ျဖစ္ရင္ အခ်ိန္မေရြး အက်ိဳးကုုိ ေပးစြမ္းႏုုိင္တဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္ စသျဖင့္ ဂုဏ္ေတာ္ (၆)ပါးအထိ ရွိေနၿပီး လက္ေတြ႕လုုပ္တဲ့ သူေတြကုုိလည္း လက္ေတြ႕သက္ေရာက္မႈကုုိ ခံစားေစတာလည္း အမ်ားႀကီးပဲ ရွိေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ပဲ လက္ေတြ႕က်ေအာင္ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး ေနထုုိင္ က်င့္သုုံးျဖစ္ဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼဆုုိတာကေတာ့ အဓမၼရဲ႕ ဆန္က်င့္ဘက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ မေကာင္းတဲ့ ဘက္မွာ ေပ်ာ္ေလ့ရွိတဲ့ ပုုထုုဇဥ္ေတြ အတြက္ေတာ့ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြဖုုိ႔ အေတာ္ေလး ခက္ခဲေနမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီအခက္အခဲဆုုိတာ လက္ေတြ႕က်င့္သုုံးၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုုိ ရရွိခံစားလာရတဲ့အခါ ေျပေပ်ာက္သြားမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုုိေတာ့ကား ဘဝဆုိတာဟာ တဒဂၤျဖစ္တည္မႈ တစ္ခုုျဖစ္ၿပီး အဲဒီျဖစ္တည္မႈရဲ႕ေနာက္မွာ ေပ်ာက္ပ်က္မႈ၊ မတည္ၿမဲမႈဆုုိတာ အခ်ိန္မေရြး၊ အရြယ္မေရြး၊ ေနရာမေရြး ေရာက္ေနတတ္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီသေဘာေတြကုိ ခံႏုုိင္ရည္ရွိေအာင္ လူတုုိင္းလူတုိင္းဟာ ဘဝအရွိကုုိ ဓမၼအသိနဲ႔ ညွိႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြထားႏုုိင္ေအာင္ က်င့္သုုံးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္ရြယ္သူေတြလည္း ကုုိယ့္အရြယ္နဲ႔ အမွ် ဓမၼကျပတာေတြကုုိ ခံယူၾကရမွာ ျဖစ္သလုုိ၊ အလယ္အလတ္ ပုုဂၢိဳလ္ေတြလည္း အလတ္ပုုိင္းမွာ အျမတ္လႈိင္းေတြ ျဖစ္တဲ့ ဓမၼပုုိင္းေတြ ပါေနေအာင္ ႀကိဳးစားေနရမွာ ျဖစ္ၿပီး အႀကီးေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ကိေလသာကုုိ အၿပီးမေသြ ပယ္ႏုုိင္ရင္ အေကာင္းဆုုံး ျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီေလာက္အထိ မျဖစ္ႏုုိင္ေသးရင္လည္း ဘဝအဆုုံးအထိ ဓမၼသုုံးၾကည့္ရင္း အရွိမွန္သမွ် သိႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားက်င့္ႀကံ ေနထုုိင္ၾကည့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုုိ ေနထုုိင္ျခင္းဟာ အရြယ္သုုံးပါးလုုံးမွာ ဓမၼတဲြၿပီး ေနထုုိင္ၾကည့္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ တဒဂၤဆုုိတဲ့ ဘဝမွာ အစနဲ႔အဆုုံး ဘဝတစ္ခုုလုုံးမွာ ဓမၼအသိေတြဖုုံးၿပီး လုုိက္နာက်င့္သုုံး ေနထုုိင္ႏုုိင္မယ္ဆုုိရင္ လက္ေတြ႕မွာလည္း အေကာင္းအဆုိး၊ အတက္အက်၊ အနိမ့္အျမင့္စတဲ့ ေလာကဓမၼမ်ားကုုိ အလြယ္တကူ ရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊား ႏုုိင္မွာျဖစ္ၿပီး သံသရာ ဘဝါဘဝေတြမွာလည္း လုုိရာပန္းတုုိင္ကုုိ လွမ္းကုုိင္ႏုုိင္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အျဖစ္ဆုုိတဲ့ ဘဝေလးမွာ အပ်က္ဆုုိတဲ့ ဝယေလးကုုိ ပုုိင္ဆုုိင္ထားၾကတဲ့ သတၱဝါေတြ အေနနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ သေဘာမွာ အႏွစ္မဲ့တဲ့ သေဘာေတြနဲ႔ မႀကဳံမေတြ႔ရေလေအာင္ ကုုိယ့္အရြယ္အရ၊ ကုုိယ့္အေနအထားအရ၊ ကုုိယ့္အေျခအေနအရ ကုိယ့္ရဲ႕ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး တည္ေဆာက္ႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း အသိေပးတင္ျပရင္း ဘဝအရွိကုုိ ဓမၼအသိနဲ႔ ညွိၾကည့္ၾကဖုုိ႔ အေလးအနက္ တုုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။ 

Read more »

နဲနဲေလးေတာ့ လဲြေနတယ္ (၂၇)


အဓိ႒ာန္နဲ႔ စိတ္အႀကံ
တစ္ခါတေလ တစ္ခ်ိဳ႕ ဒကာဒကာမေတြဆီက “အရွင္ဘုုရား တပည့္ေတာ္ အခုု ကုုိးနဝင္း အဓိ႒ာန္ ဝင္ေနပါတယ္ဘုုရား၊ တပည့္ေတာ္ သက္သတ္လြတ္စားၿပီး ကုုိးရက္အဓိ႒ာန္ ဝင္ေနပါတယ္ဘုုရား၊ တပည့္ေတာ္ ဘယ္ဘုုရားမွာ ဘယ္လုုိသြားၿပီး ဘာအဓိ႒ာန္ဝင္ေနပါတယ္ဘုုရား” စတဲ့ အသံေတြ မၾကာခဏ ၾကားျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ အဓိ႒ာန္ဝင္ေနတဲ့ သူေတြကုုိ ေတြ႕လုုိ႔ သူတုုိ႔အဓိ႒ာန္ ဝင္ရတဲ့အေၾကာင္း ေမးၾကည့္တဲ့အခါ၊ “ကံနိမ့္ေနလုုိ႔ ကံေကာင္းလာေအာင္၊ ဘာေလးျဖစ္ခ်င္လုုိ႔ အဲဒါေလးျဖစ္လာေအာင္၊ ဘာေလးရခ်င္လုုိ႔ အဲဒါေလးရလာေအာင္၊ ဘယ္သူ႔အတြက္ အဆင္ေျပေစဖုုိ႔ အဲဒါေလး အဆင္ေျပလာေအာင္၊ ဘယ္ဆရာက ဘယ္လုုိခုုိင္းလုုိ႔ အဲဒီအတုုိင္း ျဖစ္လာေအာင္” စတဲ့ အေၾကာင္းျပေလးေတြနဲ႔ ေျဖလာၾကတာကုုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ သူတုုိ႔ အဓိ႒ာန္ ဝင္ၾကတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ဘာျဖစ္ခ်င္လုုိ႔၊ ဘာရခ်င္လုုိ႔၊ ဘယ္သူ႔အတြက္၊ ဘယ္ဝါအတြက္ စတာေတြေၾကာင့္ပဲ မ်ားေနၾကပါတယ္။ ဘုုရားကုုိၾကည္ညိဳလုုိ႔၊ သတၱဝါေတြကုုိ ေမတၱာထားလုုိ႔၊ ဒီတုုိင္းဆုုိရင္ ကုုသုုိလ္ေကာင္းမႈက မလုုပ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ သတ္မွတ္ခ်က္ တစ္ခုုနဲ႔ ကုုသုုိလ္ေလးေတြ လုုပ္ျဖစ္ေအာင္လုုိ႔ စတဲ့ စိတ္ေစတနာနဲ႔ အဓိ႒ာန္ဝင္ၾကတာ မဟုုတ္ဘူးဆုုိတာ ထင္ရွားလွပါတယ္။ အဓိ႒ာန္နဲ႔ စိတ္အႀကံကေတာ့ တစ္ျခားစီပဲ ျဖစ္ေနတာကုုိ ေတြ႕ေနရပါတယ္။ ဒါလည္း ဗုုဒၶဘာသာေတြအတြက္ လဲြေနတဲ့ အလဲြေလးပဲလုုိ႔ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခါတုုန္းကလည္း ဒကာမတစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္ဖူးပါတယ္။ “ဘုုန္းဘုုန္းဘုုရား တပည့္ေတာ္ ဘဝမွာ ဒုုကၡေတြ၊ အခက္အခဲေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ဟုုိစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ စကားေျပာျဖစ္ရင္း သူက အဲလုုိဆုုိရင္ အဲဒီအခက္အခဲေတြ အဆင္ေျပသြားေအာင္ ကုုိးနဝင္း အဓိ႒ာန္ဝင္ၾကည့္ပါလား ဆုုိၿပီး အဓိ႒ာန္ဝင္နည္းကုုိ တပည့္ေတာ္ကုုိ ေျပာျပပါတယ္ဘုုရား၊ တပည့္ေတာ္လည္း ကုုိယ့္အခက္အခဲေတြ အဆင္ေျပမယ္ဆုုိေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူေျပာတဲ့အတုုိင္း တစ္ရက္မွ မပ်က္ဘဲ လုုပ္ၾကည့္ပါတယ္ဘုုရား၊ ဒါေပမယ့္ အဓိ႒ာန္သာျပည့္သြားတယ္ အခက္အခဲကေတာ့ ေျပမသြားပါဘူး၊ သူ႔က်ေတာ့ အဆင္ေျပၿပီး တပည့္ေတာ္က်ေတာ့ အဆင္မေျပတာ ဘာျဖစ္လုုိ႔လဲဘုုရား၊ သူ႔အဓိ႒ာန္က်ေတာ့ ေအာင္ျမင္ၿပီး တပည့္ေတာ္ အဓိ႒ာန္က်ေတာ့ မေအာင္ျမင္ဘူးဘုုရား၊ အဲဒါ ဘာကြာလုုိ႔လည္း ဘုုရား” လုုိ႔ အဲဒီ ဒကာမက ေလွ်ာက္လာပါတယ္။ “အဲဒါ အဓိ႒ာန္က မစြမ္းတာမဟုုတ္ဘူး၊ စိတ္အႀကံက မစြမ္းတာ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုုိက ဘုုရားတရားၾကည္ညိဳလုုိ႔ မဟုုတ္ဘဲ ဒုုကၡေရာက္မွ ဘုုရားကုု ကုုတဲ့သေဘာ ျဖစ္ေနတာဆုုိေတာ့ ဘယ္လုုိလာၿပီး အစြမ္းထက္မွာလဲ၊ ဘုုရားတရားကုုိ အသုုံးခ်သလုုိ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ကံတရားရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကလည္း ေစတနာအတုုိင္း ျဖစ္သြားတဲ့ သေဘာပဲျဖစ္တယ္” စသျဖင့္ ဘုုန္းဘုုန္းလည္း တည့္တည့္ပဲ ေျပာျဖစ္လုုိက္ပါတယ္။ ေထရဝါဒ ဗုုဒၶဘာသာမွာ ဒီလုုိဘာသာတရားကုုိ အသုုံးခ်တဲ့ ဗုုဒၶဘာသာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေစတနာက လဲြေနတဲ့အတြက္ ဒါဟာ ကံတရားရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ လဲြေနတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဘုုန္းဘုုန္းက အဓိ႒ာန္ဝင္တာ မေကာင္းဘူးလုုိ႔ အျပစ္ေျပာခ်င္တာ မဟုုတ္ပါဘူး။ အဓိ႒ာန္ဝင္တာ အလြန္ေကာင္းတဲ့ အေလ့အက်င့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာခ်င္တာက အဓိ႒ာန္ကုုိ အသုုံးခ်ခ်င္တဲ့ စိတ္အႀကံနဲ႔ လုုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လုုပ္ရပ္ေလးေတြရဲ႕ လဲြေနတဲ့ အခ်က္ေလးေတြပါ။ ဘုုရားအေလာင္း သူေတာ္ေကာင္းႀကီးေတြလည္း အဓိ႒ာန္ ပါရမီကုုိ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုုရားေလာင္း သူေတာ္ေကာင္းေတြရဲ႕ အဓိ႒ာန္ပါရမီက ကုုသုုိလ္တရားေတြကုုိ စဲြၿမဲေအာင္ျမင္ၿပီး အဆုုံးတုုိင္ေအာင္ ျပဳလုုပ္လုုိတဲ့ စိတ္ေစတနာ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီပါရမီကုုိ ျဖည့္က်င့္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သာမာန္ ပုုထုုဇဥ္ေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ဘုုရားေလာင္း သူေတာ္ေကာင္းႀကီးမ်ားလုုိ ပါရမီေျမာက္ အဓိ႒ာန္ကုုိ မက်င့္ႏုုိင္တာေတာင္မွ အဓိ႒ာန္ ဝင္တဲ့စိတ္ေစတနာေလးကေတာ့ မွန္ကန္ၾကဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။

အဓိ႒ာန္ဝင္တယ္ဆုုိတာ ပုုံမွန္အားျဖင့္ မလုုပ္ျဖစ္တတ္တဲ့ ကုုသုုိလ္အလုုပ္ေတြကုုိ မျဖစ္မေန လုုပ္ျဖစ္ေအာင္ သတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခုု အေနနဲ႔ ဝင္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် က်င္လည္ေနၾကတဲ့ ဘဝေတြမွာ အကုုသုုိလ္ေတြနဲ႔ပဲ မ်ားေနတဲ့အတြက္ တစ္ေန႔မွာ၊ ဒါမွမဟုုတ္ တစ္လမွာ၊ တစ္ႏွစ္မွာ ဘယ္လုုိအခ်ိန္၊ ဘယ္လုုိကာလေတြမွာေတာ့ ဒီကုုသုုိလ္ေကာင္းမႈကုုိ လုုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုုပ္မယ္ဆုုိတဲ့ စိတ္ေစတနာနဲ႔ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ အကုုသုုိလ္ေရွာင္ၿပီး ကုုသုုိလ္ေဆာင္ႏုုိင္ေအာင္ အေထာက္အပံ့ သေဘာနဲ႔ သတ္မွတ္ အဓိ႒ာန္ ဝင္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္ခ်င္လုုိ႔၊ ဘာရခ်င္လုုိ႔ စတဲ့ ရခ်င္လုုိခ်င္မႈကုုိ ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး အဲဒီ စိတ္ေစတနာနဲ႔ အဓိ႒ာန္ ဝင္တာဆုုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ မွန္ကန္တဲ့ ေစတနာ မဟုုတ္ဘဲ ဘုုရားတရားကုုိ အသုုံးခ်သလုုိမ်ိဳး ျဖစ္ေစတတ္ပါတယ္။ ေစတနာ မမွန္ရင္ အက်ိဳးေပးလည္း မမွန္ဘဲ ျဖစ္တတ္တဲ့အတြက္ အဓိ႒ာန္ဝင္တာ ေကာင္းတဲ့အလုုပ္ျဖစ္ေပမယ့္ စိတ္အႀကံ မွန္ဖုုိ႔လည္း သတိျပဳၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မမွာဘဲ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ကုုသုုိလ္တရားေတြ လုုပ္ျဖစ္ေအာင္ သတ္မွတ္ခ်က္ အေနနဲ႔ အဓိ႒ာန္ဝင္တဲ့ စိတ္ေစတနာမ်ိဳးနဲ႔ ကုုသုုိလ္ေကာင္းမႈကုုိ ပုုံမွန္လုုပ္ျဖစ္ေနတယ္ဆုုိရင္ေတာ့ ကံတရားရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈဟာ ကုုိယ္ကမေမွ်ာ္လင့္လည္း ကံကသူ႔အလုုပ္ သူလုုပ္သြားမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုုိယ့္အတြက္ကေတာ့ စိတ္ေစတနာ မွန္မွန္နဲ႔ ကုုိယ့္အလုုပ္ ကုုိယ္လုုပ္ဖုုိ႔ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ တိပိဋက ေယာဆရာေတာ္ရဲ႕  စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ “အကုုသုုိလ္ အလုုပ္ကုုိ ကုုိယ္ကလုုပ္မိရင္ အဲဒီတာဝန္ကုုိ ကုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ပဲ ယူရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ကုုသုုိလ္အလုုပ္ကုုိ ကုုိယ္ကလုုပ္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ကုသုုိလ္က ကုုိယ့္ကုုိတာဝန္ယူသြားမယ္” ဆုုိတဲ့ အခ်က္ကုုိပဲ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုုိယ္လုုပ္တဲ့  ကံတရားက ကုုိယ့္ကုုိ သတ္မွတ္ေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုုိလုုိတာက တစ္ခ်ိဳ႕ ဗုုဒၶဘာသာဝင္ေတြဟာ အဓိ႒ာန္၊ အဓိ႒ာန္ဆုုိၿပီး ဟုုိေအာ္ဒီေအာ္ေအာ္ကာ ဟုုိလုုပ္ဒီလုုပ္ လုုပ္ေနၾကေပမယ့္ အဓိ႒ာန္နဲ႔ စိတ္အႀကံက တျခားစီျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ လုုပ္ေပမယ့္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ နည္းေနၿပီး ေစတနာ သဒၶါတရားဟာ ဘုုရားတရားအေပၚမွာ တစ္လဲြေတြ ျဖစ္ေနတတ္တဲ့အတြက္ ဒီလုုိအသုုံးခ် အဓိ႒ာန္ပုုံစံမ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ ကုုိယ့္စိတ္ေစတနာကုုိ မွန္ကန္ေအာင္ ႀကိဳးစားျပင္ဆင္သင့္ေၾကာင္း၊ ပုုထုုဇဥ္ေတြ အေနနဲ႔ ဘာျဖစ္ခ်င္လုုိ႔ ဘာရခ်င္ဆုုိတဲ့ ေစတနာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အဓိ႒ာန္ဝင္တဲ့ ပုုံစံမ်ိဳးမဟုုတ္ဘဲ ကုုသုုိလ္ေကာင္းမႈေတြကုုိ ပုုံမွန္ဆုုိရင္ မလုုပ္ျဖစ္တာ မ်ားေနတဲ့အတြက္ သီးသန္႔အခ်ိန္ယူကာ ျပဳလုုပ္လုုိတဲ့ စိတ္ေစတနာကုုိ အေျခခံၿပီး သတ္မွတ္ခ်က္အေနနဲ႔ ျပဳလုုပ္တဲ့ အဓိ႒ာန္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္သင့္ေၾကာင္း၊ အဲဒီလုုိ စိတ္ေစတနာ မွန္မွန္နဲ႔ ျပဳလုုပ္တဲ့ အဓိ႒ာန္မ်ိဳးဆုုိရင္ေတာ့ အၿမဲတမ္း အဓိ႒ာန္ဝင္ႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ဒီအက်ိဳးရလာဘ္ဟာလည္း ကံတရားက သူ႔အလုုပ္သူ လုုပ္သြားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကုုိယ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ဘုုရားတရားသံဃာနဲ႔ ကံကံရဲ႕အက်ိဳးကုုိ သက္ဝင္ယုုံၾကည္တဲ့ စိတ္ေစတနာနဲ႔သာ အဓိ႒ာန္ဝင္သင့္ေၾကာင္း စသျဖင့္ ဆုုိလုုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဗုုဒၶဘာသာ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ လဲြေနတဲ့ အလဲြေတြထဲမွာ အဓိ႒ာန္ကုုိ လဲြမွားတဲ့ စိတ္ေစတနာနဲ႔ အသုုံးခ် အဓိ႒ာန္အျဖစ္လုုပ္ေနတာ၊ ဘုုရားတရားေတြကုုိ ဒုုကၡေရာက္မွသာ အသုုံးခ်တတ္တဲ့ လဲြမွားတဲ့ ယုုံၾကည္မႈ အျဖစ္ လုုပ္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ လုုပ္ရပ္ေတြဟာ ျပင္ဆင္သင့္တဲ့ အလဲြေလးေတြအျဖစ္ ရွိေနတတ္တဲ့အတြက္ ဒီလုုိအလဲြေလးေတြကုုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ကာ မွန္ကန္တဲ့အျမင္နဲ႔ အမွန္လမ္းကုုိ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုုိင္ၾကေစဖုုိ႔ လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုုအျဖစ္ အဓိ႒ာန္နဲ႔ စိတ္အႀကံအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း တင္ျပလုုိက္ရပါတယ္။ 

Read more »

ေမတၱာတရား ထားၾကည့္ၾကပါ


ေမတၱာဆုုိတာ အက်ိဳးလုုိလားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေကာင္းတဲ့အက်ိဳးေလးေတြ ျဖစ္ေစခ်င္တာ၊ ေကာင္းတာေလးေတြ သိေစခ်င္တာ၊ ရေစခ်င္တာ၊ မေကာင္းတာေတြကေန ေရွာင္ၾကဥ္ေစခ်င္တာ စတာေတြဟာ ေမတၱာရဲ႕ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သတၱဝါတုုိင္းဟာ ဒီလုုိ အက်ိဳးလုုိလားတဲ့ ေမတၱာေလးေတြ ထားၾကည့္ၾကဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ ဒါဟာ ေငြကုုန္ေၾကးက် မ်ားသြားတဲ့ အလုုပ္မဟုုတ္ပါဘူး။ စိတ္ကေလးနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူ႔အက်ိဳးကုုိ လုုိလားၾကည့္ၾကဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ ကုုိယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့သူေတြ၊ ကုုိယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိတဲ့သူေတြ၊ ကုုိယ့္အသုုိင္းအဝုုိင္း၊ ကုုိယ့္ႏုုိင္ငံသား၊ ကုုိယ့္တုုိင္းရင္းသားမ်ားရဲ႕  အက်ိဳးတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကုုိ ျဖစ္ေစခ်င္တာဟာ ဒါလည္း ေမတၱာရဲ႕ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမတၱာတရားဟာ သတၱဝါတုုိင္းအတြက္ အေရးတႀကီး ရွိထားသင့္တဲ့ တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုုိ႔လဲဆုုိရင္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အက်ိဳးလုုိလားတဲ့ ဒီေမတၱာတရား မထားႏုုိင္ဘူးဆုုိရင္ အျပစ္ေတြပဲ ျဖစ္ေစခ်င္ၿပီး အဲဒီေနာက္ကြယ္မွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈေတြဟာလည္း မေကာင္းတာေတြပဲ ျဖစ္ေပၚေစတတ္လုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သတၱဝါေတြဟာ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အက်ိဳးလုုိလားေနၾကမယ္ဆုုိရင္ တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ ဒုုကၡေရာက္ေအာင္လည္း လုုပ္ျဖစ္ၾကမွာ မဟုုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလုုိ အားလုုံးက ကုုိယ္ဆီေမတၱာေလးေတြ ထားေပးႏုုိင္ၾကမယ္ဆုုိရင္ ေလာကမွာ အက်ိဳးမဲ့ဆုုိတာ ရွိမွာေတာင္ မဟုုတ္ပါဘူး။

တစ္စုုံတစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်ိဳးကုုိ လုုိလားတဲ့ စိတ္ရွိေနသူဟာ ေမတၱာတရား ကိန္းေနတဲ့သူျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔သႏၲာန္မွာ ပူေလာင္တဲ့ ေဒါသတရားလည္း ေလ်ာ့နည္းေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာဟာ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေဒါသကုုိလည္း ပယ္ေဖ်ာက္ေစတတ္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္စုုံတစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်ိဳးကုုိ လုုိလားေနသူဟာ ေဒါသကုုိ အေျခခံၿပီး ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိတတ္တဲ့ မေကာင္းႀကံတာ၊ မေကာင္းေျပာတာ၊ မေကာင္းလုုပ္တာေတြလည္း မလုုပ္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ သူမ်ားမေကာင္းႀကံတာ၊ သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္း ေျပာဆုုိ၊ လုုပ္ကုုိင္ၾကတယ္ဆုုိတာ တကယ္ေတာ့ ေမတၱာတရား ေခါင္းပါးလုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာနည္းရင္ ေဒါသအားၾကီးတတ္ၿပီး ေဒါသမ်ားတဲ့သူဟာ အက်ိဳးမဲ့ေတြကုုိပဲ ျပဳလုုပ္ေစတတ္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သတၱဝါတုုိင္းဟာ ေမတၱာတရားေလးေတြ ကိန္းေနႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

 ေမတၱာတရားဟာ ကုိယ့္အက်ိဳးကုုိ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း မဟုုတ္ဘဲ သူ႔အက်ိဳးကုုိ လုုိလားျခင္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေမတၱာထားတဲ့ သူေတြဟာ အပူအပင္ ကင္းႏုုိင္ၾကပါတယ္။ သတၱဝါေတြ ပင္ပန္းၾကတယ္ဆုုိတာ အလုုပ္လုုပ္တဲ့ အခါတုုိင္း အက်ိဳးကုုိ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတဲ့အတြက္ အဲဒီေမွ်ာ္လင့္တဲ့အတုုိင္း ျဖစ္မလာတဲ့အခါ ပင္ပန္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာစိတ္ဟာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဆီက အက်ိဳးရလာဘ္ကုုိ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း မဟုုတ္ဘဲ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်ိဳးကိုုသာ ျဖစ္ေစလုုိျခင္းပဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အမ်ားအက်ိဳးရွိေလ ေမတၱာသမားရဲ႕ စိတ္မွာဝမ္းသာေလပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဆုုိေတာ့ကား ဘဝမွာ သတၱဝါေတြဟာ တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး အက်ိဳးလုုိလားတဲ့ စိတ္ေလးေတြနဲ႔ ေျပာဆုုိဆက္ဆံ ျပဳမူၾကမယ္ဆုုိရင္ အလုုိလုုိေနရင္း ေမတၱာ တရားေလးေတြ ျဖစ္ေပၚေနကာ၊ ေမတၱာရဲ႕ အစြမ္းေၾကာင့္ပဲ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အက်ိဳးျပဳေနမိတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လူတုုိင္းလူတုုိင္းဟာ တစ္ကမၻာလုုံးကုုိ လႊမ္းၿခဳံၿပီး ေမတၱာ မထားႏုုိင္တာေတာင္မွ ကုုိယ့္ပတ္ဝန္းက်င္၊ ကုုိယ့္အသုုိင္းအဝုုိင္းမွာေတာ့ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အက်ိဳးလုုိလားတဲ့ စိတ္ေလးေတြနဲ႔ ႀကံစည္၊ ေျပာဆုုိ၊ ျပဳမူ ဆက္ဆံကာ ေမတၱာတရား ထားႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ၾကပါတယ္။ 

Read more »

ပုုထုုဇဥ္မုုိ႔လည္း ႐ုုန္းထြက္ၾကဖုုိ႔ပါ


ပုထုဇဥ္ ဆုုိတာ ကာမဂုုဏ္ အာ႐ုုံေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္တဲ့ သတၱဝါေတြပါ။ အဲဒီ ပုုထုုဇဥ္ေတြရဲ႕ စိတ္အစဥ္ဟာလည္း ကုုသုုိလ္တရားထက္ အကုုသုုိလ္တရားေတြမွာ၊ မေကာင္းတဲ့ အာရုုံေတြမွာပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ ဒီလုုိဆုုိေတာ့ ငါတုုိ႔ေတြဟာ ပုုထုုဇဥ္ေတြပဲဆုုိၿပီး ကာမဂုုဏ္ေတြမွာပဲ လုုိက္စားေနတာ၊ မေကာင္းတဲ့ အာ႐ုုံေတြမွာပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ တတ္ႏုုိင္သမွ် ဒီအာ႐ုုံေတြက ရုုန္းထြက္ႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာပါ။ ႐ုုန္းထြက္တယ္ဆုုိတာ အဲဒီလုုိ မေကာင္းတဲ့ စိတ္အေတြးကစၿပီး ရုုန္းထြက္ႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ အေတြးေတြ၊ မေကာင္းတဲ့ အေျပာေတြ၊ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြကေန ရုုန္းထြက္ႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ပုုထုုဇဥ္သဘာဝ စိတ္မွာ မေကာင္းတဲ့ အေတြးအႀကံေတြ ျဖစ္ေနတာကုုိ မပယ္ႏုုိင္ေသးရင္ေတာင္မွ အဲဒီ စိတ္အေတြးကေန ပါးစပ္နဲ႔ ေျပာျဖစ္တဲ့အထိ၊ လက္ေတြ႕ လုုပ္ျဖစ္သြားတဲ့အထိ မေရာက္ေအာင္ေတာ့ ေလ့က်င့္ၾကည့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုုိ ကုုိယ့္ကိုုယ္ကုုိ မေကာင္းတဲ့ အလုုပ္ေတြကေန ရုုန္းထြက္ႏုုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္တာဟာ ဗုုဒၶအလုုိအက် ႀကိဳးစားေလ့က်င့္နည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဗုုဒၶဘုုရားရွင္က ႀကိဳးစားအားထုုတ္မႈ ဝိရီယ တရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး 
မျဖစ္ေပၚေသးတဲ့ အကုုသုုိလ္တရားေတြ မျဖစ္ေပၚေအာင္
ျဖစ္ၿပီးသား အကုုသုုိလ္တရားေတြ ထပ္ၿပီးမျဖစ္ေအာင္
မျဖစ္ေပၚေသးတဲ့ ကုုသုုိလ္တရားေတြ ျဖစ္ေပၚလာေအာင္
ျဖစ္ေပၚၿပီး ကုုသုုိလ္တရားေတြ ပုုိၿပီးတုုိးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ျခင္းဟာ သမၼာဝါယမ - မွန္ကန္တဲ့ ႀကိဳးစားအားထုုတ္မႈလုုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ပုုထုုဇဥ္မုုိ႔ ဒီလုုိ ျဖစ္ပါတယ္ဆုုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြနဲ႔ ကာမဂုုဏ္အာရုုံေတြမွာ အလြန္အက်ဴး လုုိက္စားတာေတြ မေကာင္းတဲ့ အာရုုံေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတာေတြ၊ မေကာင္းမႈ အကုုသုုိလ္ အလုုပ္ေတြမွာ ဆက္ကာဆက္ကာ လုုပ္ျဖစ္ေနတာေတြဟာ သံသရာကုုိ ရွည္ေစၿပီး ဒုုကၡကုုိ ေဝေစတတ္တဲ့အတြက္ ေပ်ာ္ေပမယ့္၊ ႀကိဳက္ေပမယ့္၊ တပ္မက္ေနေပမယ့္ ဒီအလုုပ္ေတြကေန တျဖည္းျဖည္း ရုုန္းထြက္ႏုုိင္ေအာင္ေတာ့ ႀကိဳးစားၾကည့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း လြတ္ေျမာက္မႈဆုုိတာကုုိ ရရိွခံစားႏုုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

တကယ္ေတာ့ အရိယာဆုုိတာ ပုထုုဇဥ္အျဖစ္ကေန  ရုုန္းထြက္သြားႏုုိင္တဲ့ ပုုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ပုုထုုဇဥ္မ်ား လုုပ္ေလ့ရွိတဲ့ အလုုပ္ေတြကေန ရုုန္းထြက္သြားၾကတဲ့ ပုုဂၢိဳလ္ျမတ္ေတြပဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အရိယာအစစ္ မျဖစ္ႏုုိင္ေသးေတာင္မွ ပုုထုုဇဥ္အလုုပ္ေတြကေန ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႐ုုန္းထြက္ႏုုိင္ေအာင္ေတာ့ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

Read more »

ႏွလုံးသားဝယ္ ဘုုရားတည္


တစ္ခါက မိခင္တစ္ဦးက သမီးငယ္ကုုိ ဘုုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္ဖုုိ႔ ေျပာၿပီးအျပင္ထြက္သြားပါတယ္။ သမီးက ဘုုရားဆြမ္းေတာ္ကုုိ ခြက္ေသးေသးေလးေတြနဲ႔ပဲ တင္ထားလုုိက္ပါတယ္။ မိခင္ႀကီးျပန္လာလုုိ႔ ေတြ႕တဲ့အခါ “သမီးရယ္ ဘုုရားဆြမ္းေတာ္ကုုိ ဘာေၾကာင့္ခြက္ေသးေသးေလးေတြနဲ႔ ကပ္ရတာလဲ၊ အိမ္မွာမရွိတာလဲမဟုုတ္၊ အားလုုံးျပည့္စုုံေနတာပဲ”လုိ႔ ဆုုိေတာ့ သမီးျဖစ္သူက “အုုိ … အေမကလည္း ဘုုရားက တကယ္မွ မဘုုဥ္းေပးတာပဲ ေသးေသးေလးနဲ႔ ကပ္လည္း ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး”လုုိ႔ ျပန္ေျပာသတဲ့ေလ။ အဲဒါပါပဲ။ ႏွလုုံးသားမွာ ဘုုရားမတည္ဘူးဆုုိတာ။ ႏွလုုံးသားမွာ ဘုုရားတည္ထားတဲ့ သူဆုုိရင္ ဒီလုုိစကားမ်ိဳး ေျပာဖုုိ႔ေတာင္ စိတ္ကူးရွိမွာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ဘုုရားကုုိ လွဴဒါန္းေနရတာကုုိက ပီတိျဖစ္ၿပီး သဒၶါတရားေတြ တုုိးေနတာပါ။ ႏွလုုံးသားမွာ ဘုုရားမတည္ေတာ့ အဲဒီတလဲြအေတြးေတြ ေတြးမိၾကေတာ့တာပါပဲ။ ဗုုဒၶဘာသာေတြ ဘုုရားတည္တယ္ဆုုိတာ အျပင္ပုုိင္းေတြမွာ လုုိက္ၿပီးတည္ေနဖုုိ႔ထက္ ႏွလုုံးသားမွာ ဘုုရားတည္တတ္ဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ အျပင္မွာ ဘုုရားတည္တယ္ဆုုိရင္ ေျမဝယ္ရမယ္၊ ေငြလုုိတာ၊ အုုပ္၊ ဘိလပ္ေျမ၊ သံ စတာေတြ လုုိေနဦးမယ္။ ႏွလုုံးသားမွာ ဘုုရားတည္ဖုုိ႔အတြက္ ေငြေတြ၊ အုုပ္ေတြ၊ ေျမေတြ၊ သံေတြ စတာ မလုုိပါဘူး။ သဒၶါတရားရယ္၊ ပညာတရားရယ္၊ ဝီရိယ တရားရယ္ပဲ လုုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏွလုုံးသားမွာ ဘုုရားတည္ဖုုိ႔ ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

(တိပိဋကေယာဆရာေတာ္ရဲ႕ “ ႏွလုုံးသားဝယ္ ဘုုရားတည္ ”စာအုုပ္မွ ကုုိးကားေဖာ္ျပပါသည္။)

Read more »

ေလာကအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း


ေလာကအေၾကာင္း ေျပာလာသူေတြ၊ ေလာကမေကာင္းေၾကာင္း၊ ေလာကႀကီးက မတရားေၾကာင္း၊ ေလာကႀကီးက မ်က္ႏွာလိုုက္တဲ့အေၾကာင္း စသျဖင့္ ေျပာလာတဲ့ သူေတြကုုိ မၾကာခဏ ႀကဳံဖူးေနေတာ့ ေလာကအေၾကာင္း စဥ္းစားျဖစ္ျပန္ပါတယ္။ လူေတြဟာ ဘာေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ေလာကႀကီးကုုိ အျပစ္ပုုံခ်တတ္တာေတြ ေတြ႕ေနရေတာ့ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိလည္း ျပန္ဆင္ျခင္မိပါတယ္။ ကုုိယ္လည္းတစ္ခါတေလ ေလာကႀကီးကုုိ အျပစ္ပုုံခ်မိတာေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ခက္တာက ကုုိယ္အပါအဝင္ အဲဒီလုုိ ေလာကႀကီးကုုိ အျပစ္ပုုံခ်တဲ့သူေတြကုုိ “ေလာကႀကီးပဲ အျပစ္ပုုံခ်ေနတာ ကုုိယ့္ေလာကကုိေရာ ကုုိယ္ျပန္ၾကည့္ဖူးလား”လုုိ႔ ေမးၾကည့္ရင္ အေတာ္မ်ားမ်ားက ကုုိယ့္ေလာကအေၾကာင္း ဆင္ျခင္ဖုုိ႔ သတိမရတတ္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတာကုုိ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူမ်ားေလာကခ်ည္းပဲ အျပစ္ေျပာေနၾကေပမယ့္ ကုိယ့္ေလာကအေၾကာင္း ကုုိယ္သတိျပဳၾကဖုုိ႔ေတာ့ အေတာ္မ်ားမ်ားက မလုုပ္ျဖစ္ဘဲ ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ေလာကဆုိတာ တစ္ျခားမဟုုတ္ပါဘူး။ ပုုဂၢဳိလ္သတၱဝါ အစုုအဖဲြ႕တစ္ခုုဟာ ေလာကတစ္ခုုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နာမ္႐ုုပ္အစုုနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ သတၱဝါဟာလည္း ေလာကတစ္ခုုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုုိေတာ့ကား ဘုန္းဘုုန္းအပါအဝင္ သတၱဝါအားလုံးဟာ အသီးသီး နာမ္႐ုုပ္အစုုနဲ႔ ဖြ႕ဲစည္းထားတဲ့ ေလာကကုုိယ္စီကုုိ ပုုိင္ဆုုိင္ထားတဲ့ သူေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလာကအေၾကာင္း ေျပာမယ္ဆုုိရင္ ကုုိယ့္ေလာကအေၾကာင္း အရင္ေျပာၾကဖုုိ႔လုုိပါတယ္။ ေလာကမေကာင္းဘူး ေျပာမယ္ဆုုိရင္ ကုုိယ့္ေလာကလည္း ေကာင္းမေကာင္း အရင္ဆင္ျခင္ၾကည့္ၾကဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကုုိယ့္ေလာကဟာလည္း မေကာင္းဘူးဆုုိတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကုုိယ့္ေလာကလည္း မေကာင္းဘူးဆုုိတာက နာမ္႐ုုပ္ႏွစ္ခုကုုိ ပုုိင္ဆုုိင္ထားတာကုုိက ဒုုကၡအစုုကုုိ ပုုိင္ဆုုိင္ထားၾကတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒီ ဒုုကၡကုုိ ဒုုကၡလုုိ႔ မသိဘဲ သုုခထင္ကာ မာနဝင္ေနၾကတဲ့အတြက္ မေကာင္းဘူးလုုိ႔ ေျပာရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပင္ကုုိယ္က မေကာင္းလွတဲ့ ဒီအစုုကုုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး အကုုသုုိလ္ေတြ ဝင္ေနၾကတာကုုိက မေကာင္းတဲ့ လကၡဏာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ကား ဒီလုုိမေကာင္းတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ ကုုိယ့္ေလာကကုုိ ကုုိယ္မၾကည့္ဘဲ သူမ်ားေလာကကုုိလုုိက္ၿပီး ၾကည့္ေန၊ အျပစ္ေျပာေနတာကမွ တကယ့္မေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုုကၡအစုုႀကီး ပုုိက္ထားတဲ့ ကိုုယ့္ကုုိယ္ကုုိ ဒုုကၡလုုိ႔ မျမင္ဘဲ သူမ်ားေလာကကုုိၾကည့္ၿပီး ဒုုကၡေတြဝင္ေနတာကုိက တကယ့္ဒုုကၡျဖစ္ေနတဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္လုုိ႔ ေလာကအေၾကာင္း ေျပာၾကမယ္ဆုုိရင္ ကုုိယ့္ေလာကအေၾကာင္း ကုုိယ္ဆင္ျခင္ၾကည့္ၾကဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ ကုုိယ့္ေလာကႀကီး ဘယ္လုုိျဖစ္ေနတယ္၊ ကုိယ့္ေလာကႀကီး ဘယ္လုုိပ်က္ေနတယ္ဆုုိတာကုိ အရင္သိေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ကုုိယ့္ေလာက မေကာင္းေသးရင္ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ အရင္ေျပာင္းႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုုပ္ပုုိင္းဆုုိင္ရာ ေလာကထက္ စိတ္ပုုိင္းဆုုိင္ရာ ေလာကကုုိ ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ ျပဳျပင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုုပ္ေလာကဆုုိတာ ျမင္ႏုုိင္ေလာက္တဲ့ ေလာကျဖစ္တဲ့အတြက္ ျပင္မယ္ဆုုိရင္ ျပင္ဖုုိ႔လြယ္ေပမယ့္ စိတ္ေလာကကေတာ့ ျမင္ဖုုိ႔မလြယ္၊ သိဖုုိ႔လည္း မလြယ္သလုုိ ျပင္ဖုုိ႔လည္း မလြယ္တဲ့ ကိစၥပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကုုိယ့္ကုုိယ္တုုိင္ေတာ့ ကုုိယ့္ရဲ႕စိတ္ေလာကကုုိ သိေနႏုုိင္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ မျပင္ခ်င္လုုိ႔၊ မျပင္ႏုုိင္လုုိ႔သာ ရွိေနၾကမယ္ ကုုိယ့္စိတ္၊ ကုုိယ့္ေလာက ဘာျဖစ္ေနတယ္ ဆုုိတာကေတာ့ သိေနၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ သူမ်ားေလာက အေၾကာင္း၊ သူမ်ား႐ုုပ္ပုုိင္းဆုုိင္ရာ၊ စိတ္ပုုိင္းဆုုိင္ရာ အေၾကာင္းေတြကုုိ လုုိက္ၾကည့္ၿပီး ဘာျဖစ္တယ္၊ ညာျဖစ္တယ္၊ ဘယ္လုုိဘယ္ဝါ စတဲ့ အျမင္အေတြးေတြနဲ႔ ဟုုိဟုုိဒီဒီ ေျပာေနဖုုိ႔ထက္ ကုုိယ့္ေလာကကုုိ ကိုုယ္ျမင္ေအာင္ၾကည့္ၿပီး ကုုိယ့္ေလာကေကာင္းေအာင္၊ ကုုိယ့္ေလာကႀကီး အျပစ္မျဖစ္ေအာင္၊ ကုုိယ့္ေလာကႀကီး အကုုသုုိလ္မျဖစ္ေအာင္ အရင္လုုပ္သင့္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာရမယ္ဆုုိရင္ ေလာကဆုုိတာကလည္း အၿမဲတေစ ေျပာင္းေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ေလာကႀကီးကုုိ အေျပာင္းေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အၿမဲေျပာင္းေနတဲ့ ေလာကႀကီးဟာ မၿမဲျခင္းတရားေတြ အၿမဲပါေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလာကကုုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး အေကာင္းေတြနဲ႔ ေျပာင္းႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကုုိယ့္ေလာကကုုိ ေကာင္းေအာင္လုုပ္ဖုုိ႔ဆုုိရင္ေတာ့ ကုုိယ့္ရဲ႕အမူအရာေတြကုုိ ေကာင္းေအာင္လုုပ္ၾကဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုုိယ့္ရဲ႕ ကုိယ္အမူအရာ၊ ႏႈတ္စကားအမူအရာ၊ စိတ္အႀကံအမူအရာေတြကုုိ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိလည္း အျပစ္မျဖစ္ေအာင္ သူတပါးကုုိလည္း အျပစ္မျဖစ္ရေလေအာင္ သတိနဲ႔ ႀကိဳးစားၿပီး ထိန္းသိမ္းေနထုုိင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗရမ္းဗတာ မလုုပ္မိေအာင္၊ အထိန္းအကြပ္မရွိ မေျပာမိေအာင္၊ ဘယ္သူမွ မသိႏုုိင္ေလာက္ဘူးဆုုိတဲ့ ကုုိယ့္စိတ္အေတြးကုုိလည္း မေကာင္းတဲ့ အေတြးအႀကံေတြ မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနထုုိင္ ေလ့က်င့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုုိယ့္ေလာကကုုိ ကုုိယ္ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားဖုုိ႔ မလုုပ္ႏုုိင္ေသးဘဲနဲ႔ သူမ်ားေလာကအေၾကာင္း ေျပာတယ္ဆုုိရင္ ဒါဟာ ကုုိယ့္အျပစ္ေကာ သူမ်ားအျပစ္ပါ ကုုိယ္ကသိမ္းက်ဳံးယူသလုုိ ျဖစ္တတ္တဲ့အတြက္ ဒီသေဘာမ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ ကုုိယ့္ေလာကကုုိ ကုုိယ္အရင္ ျပဳျပင္ေနထုုိင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ ေလာကဆုုိတာ ျမင္တတ္ရင္၊ ယူတတ္ရင္၊ ထိန္းသိမ္းတတ္ရင္ ဒီေလာကႀကီးကပဲ ကုုိယ့္ကုတရားေတြ ျပေပးေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားရွာ ကုုိယ္မွာေတြ႕ဆုုိသလုုိ သတိနဲ႔သာ ကပ္ၿပီးေနတတ္မယ္ဆုုိရင္ ကုုိယ့္ေလာကႀကီးဟာ တရားရွာရာ တရားရိပ္သာ တစ္ခုုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ကုုိယ့္ရဲ႕႐ုုပ္ေလာက၊ နာမ္ေလာကကုုိ ေျပာင္းေနတဲ့ အခုုိက္အတန္႔မွာ အရွိအတုိင္း သတိကပ္ၿပီး ႐ႈမွတ္တတ္မယ္ဆုုိရင္ ေလာကႀကီးရဲ႕ သေဘာအမွန္ကုုိ သိရွိလာၿပီး မၿမဲျခင္းသေဘာ၊ ဆင္းရဲျခင္းသေဘာ၊ ကုုိယ့္သေဘာအတုုိင္း မျဖစ္တဲ့ အစုုိးမရျခင္း သေဘာေတြကုုိ ဉာဏ္နဲ႔ သိလာႏုုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုုိ သိလာတဲ့အခါ ေလာကကုုိအေၾကာင္းျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚတတ္တဲ့ အျပစ္ေတြ၊ အကုုသုုိလ္ေတြဟာလည္း တရားသေဘာေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲကာ ဘဝမွာ တရားနဲ႔ ေနတတ္တဲ့ ဘဝေလးတစ္ခုု တည္ေဆာက္သြားႏုုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုုိေတာ့ကား ေလာကဆုုိတာ နာမ္႐ုုပ္ႏွစ္ခုုနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ အစုုအဖဲြ႕သာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလာကဆုုိရင္ ကုုိယ့္ေလာကပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သူ႔ေလာကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ႐ုုပ္နာမ္ႏွစ္ခုု ဒုုကၡစုုုဆုုိတဲ့ အျပစ္ကေတာ့ ရွိေနၾကၿမဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုုိ အျပစ္ရွိေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အျပစ္ရွိေနတာခ်င္းအတူတူ ကုုိယ့္ေလာကရဲ႕ အျပစ္ကုုိ ကုုိယ္မျမင္၊ ကုုိယ္မျပင္ဘဲ သူမ်ားေလာကအေပၚ အျပစ္တင္ေနတယ္ဆုုိရင္ ဒါဟာ ကုုိယ့္အတြက္ေတာ့ အျပစ္ေတြ အားလုုံးကုုိ သိမ္းက်ဳံးၿပီး ယူေနသလုုိပဲ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ကုိယ့္ေလာကကုုိေတာင္ အျပစ္မျဖစ္ေအာင္၊ ေကာင္းေအာင္ မျပင္ႏုုိင္ေသးဘဲနဲ႔ သူမ်ားေလာကအေပၚ အျပစ္တင္ေနတာကေတာ့ အေတာ္မေကာင္းတဲ့ ကိစၥပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္ဆုုိရင္ ကုုိယ့္ေလာကကုုိ ကုုိယ္ဆင္ျခင္၊ ကုုိယ္ေကာင္းေအာင္ျပင္ၿပီး ကုုိယ့္ရဲ႕ ႐ုုပ္နာမ္အသြင္ကုုိသာ တရားနဲ႔ျမင္ႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေလာကမွာ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက ေလာကကုုိ အေရာင္ဆုုိး၊ ေလာကကုုိ အျပစ္တင္၊ ေလာကကုုိ မဆင္ျခင္ဘဲ ကုုိယ္ထင္ရာ ကုုိယ္ျမင္ၿပီး ကုုိယ္ေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနၾကေပမယ့္ တကယ္ဆင္ျခင္ၿပီး ျပင္ဆင္သင့္တာက ကုုိယ့္ရဲ႕ ကုုိယ္ပုုိင္ေလာကျဖစ္တဲ့ နာမ္႐ုုပ္ႏွစ္ခုု ခႏၶာစုုႀကီးသာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူမ်ားေလာအေၾကာင္း မေျပာဘဲ ကုုိယ့္ေလာကကုိ ကိုုယ္ျမင္၊ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ပဲ ျပင္ဆင္ၿပီး ကုုိယ့္အသြင္အျပင္မွာ တရားသဘင္ဆင္ရင္း ကုုိယ့္ေလာကမွာ တရားရွာႏုုိင္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း…။ 

Read more »


RECENT POSTS

သူတုုိ႔သူတုုိ႔၏ မွတ္ခ်က္မ်ား

အမွတ္တရ ပုံရိပ္မ်ား