က႐ုုဏာထား၊ မုုဒိတာ မပြားႏုုိင္ေတာင္မွ ဥေပကၡာတရားေတာ့ ထားၾကည့္ၾကမွ



လူအေတာ္မ်ားမ်ားက ကုုိယ္နဲ႔အဆင္မေျပတဲ့သူေတြ၊ ကုုိယ္မႀကိဳက္တဲ့သူေတြ တစ္ခုုခုုျဖစ္ရင္ မသနားတဲ့အျပင္ ဝမ္းေတာင္ဝမ္းသာတတ္ၾကသလုုိ သူတုုိ႔ကုုိယ့္ထက္ပုုိၿပီး အဆင္ေျပသြားရင္လည္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ဖုုိ႔ေနေနသာ ပုုိလုုိ႔ေတာင္ မနာလုုိ ျဖစ္တတ္ၾကပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဆင္မေျပတဲ့သူေတြ၊ ဒုုကၡေရာက္ေနတဲ့သူေတြဆုုိတာ ကုုိယ္က ဝမ္းသာရမယ့္သူေတြ မဟုုတ္သလုုိ ကုုိယ့္ထက္ပုုိၿပီး သာတဲ့သူေတြဆုုိတာဟာလည္း ကုုိယ့္အတြက္ေတာ့ မနာလုုိစိတ္ထားရမယ့္သူေတြ မဟုုတ္ပါဘူး။ ျဖစ္ႏုုိင္ရင္ ကုုိယ္နဲ႔တည့္တာ မတည့္တာ အပထား ကုုိယ့္ေလာက္အဆင္မေျပသူေတြဆုုိတာ သနားရမယ့္သူေတြျဖစ္သလုုိ ကုုိယ့္ထက္သာတဲ့ သူေတြဆုုိတာဟာလည္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ေပးရမယ့္သူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ခုုေတာ့ အဲလုုိမဟုုတ္ဘဲ  ကုုိယ္က သူမ်ားဒုုကၡေရာက္တဲ့ အေပၚမွာ က႐ုုဏာတရား မထားႏုုိင္ဘဲ ဝမ္းသာအားေတြ ပြားေနတယ္ဆုုိတာ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ အၿပဳံးနဲ႔ အကုုသုုိလ္ ယူလုုိက္တဲ့ သေဘာျဖစ္ေနသလုုိ ကုုိယ့္ထက္သာတဲ့ သူေတြအေပၚမွာလည္း မုုဒိတာတရားမထားႏုိင္ဘဲ အကုုသုုိလ္တရားနဲ႔ မနာလုုိပဲ ပြားျဖစ္သလုုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။

တကယ္ ျဖစ္သင့္တာက သူတပါး ဒုုကၡေရာက္သြားတဲ့အေပၚမွာ က႐ုုဏာတရား မထားႏုုိင္တာေတာင္မွ အၿငိဳးအေတးတရားေတြနဲ႔ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ အကုသုုိလ္ မပြားသင့္သလုုိ ကုုိယ့္ထက္သာတဲ့ သူေတြအေပၚမွာလည္း မုုဒိတာတရား မထားႏုုိင္တာေတာင္မွ မနာလုိစိတ္နဲ႔ အကုုသုုိလ္ မပြားသင့္ပါဘူး။ ကုုိယ့္စိတ္ကုုိ တည္ၿငိမ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး အမုုန္းလည္းမပြား အခ်စ္လည္းမထားတဲ့ ဥေပကၡာတရားေလးနဲ႔ ေနႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ကုုိယ့္နဲ႔အဆင္မေျပေပမယ့္လည္း အၿငိဳးတရားနဲ႔ သူတုုိ႔အေပၚ မေကာင္းျမင္ၿပီး အကုုသုုိလ္တရား ပြားမယ့္အစား ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုိ အကုုသုုိလ္ မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေနထုုိင္သင့္ပါတယ္။ 

ေျဖၾကည့္မယ္ဆုုိရင္ အဆင္ေျပမႈ မေျပမႈဟာ သတၱဝါေတြ အတြက္ေတာ့ ကုုိယ္လုုပ္ခဲ့တဲ့ အလုုပ္ေတြရဲ႕ သက္ေရာက္မႈေတြပဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔တရားသူစီရင္တဲ့အေပၚမွာ ကုုိယ္နဲ႔အဆင္မေျပတာေလး တစ္ခုုနဲ႔ေတာ့ သူ႔အျပစ္ကုုိ ကုုိယ့္အျပစ္ မလုုပ္ျဖစ္ေအာင္ ေျဖဆည္ၾကည့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုုိ ေျဖဆည္ႏုုိင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ သူမ်ားအေပၚ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ကုုိယ့္ရဲ႕အျပစ္ေတြဟာ အထုုိက္အေလ်ာက္ ေျပလည္လာမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

Read more »

အခ်ိန္မတန္ေသးလုိ႔ပါ



မေကာင္းတာေတြ လုုပ္ေနေပမယ့္ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့သူေတြ ရွိတတ္သလုိ၊ မေကာင္းတဲ့ အလုုပ္ေတြမွာ အက်ိဳးေပး ေကာင္းေနတဲ့သူေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီသူေတြကုုိၾကည့္ၿပီး အားက်ဖုုိ႔ မလုုိပါဘူး။ ဒီလုုိပဲ ကုိယ္ကေကာင္းတာေတြ လုုပ္ေနေပမယ့္ အဆုုိးေတြပဲ ဆက္တုုိက္ျဖစ္ေပၚေနတဲ့အခါ၊ လုုပ္သမွ် အလုုပ္တုိင္းမွာ အဆင္မေျပမႈေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာလည္း စိတ္ဓာတ္မက်ဖုုိ႔၊ ကံတရားအေပၚ သံသယမျဖစ္ဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ ဒါဟာ ေကာင္းကံမေကာင္းကံေတြရဲ႕ အက်ိဳးေပးခ်ိန္ မတန္ေသးလုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကံတရားရဲ႕ အက်ိဳးေပးခ်ိန္က်လာရင္ေတာ့ ဘယ္သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီသက္ေရာက္မႈကုုိ ရရွိခံစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒီေနရာမွာ ျမတ္စြာဘုုရားရွင္ရဲ႕ တရားစကားက သက္ေသတစ္ခုုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုုရားရွင္က 
(၁) “မေကာင္းမႈျပဳေသာ သူပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း မေကာင္းမႈ အက်ိဳးမေပးေသးေသာ ကာလပတ္လုံး ေကာင္းျမတ္ေသာ အာရုုံကုုိ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ေသး၏။ မေကာင္းမႈ အက်ိဳးေပးေသာ အခါ၌မူကား မေကာင္းမႈျပဳေသာသူသည္ မေကာင္းက်ိဳးကုုိ ခံစားရ၏။ 
(၂) ေကာင္းမႈျပဳေသာ သူပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေကာင္းမႈအက်ိဳးမေပးေသးေသာ ကာလပတ္လုုံး မေကာင္းေသာ အာ႐ုုံကုုိ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ေသး၏။ ေကာင္းမႈအက်ိဳးေပးေသာ အခါ၌မူကား ေကာင္းမႈျပဳေသာသူသည္ ေကာင္းက်ိဳးတုုိ႔ကုုိသာ ေတြ႕ျမင္ရေလေတာ့၏” လုုိ႔ အနာထပိဏ္ သူေ႒းကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းကံ မေကာင္းကံရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈဟာ အခ်ိန္တန္ရင္ ဘယ္သူမွ တားမရဘဲ ေရာက္လာမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္သူဘယ္လုုိပဲ ျဖစ္ေနပါေစ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္သာ ကုုိယ့္အလုုပ္ေတြမွာ ယုုံၾကည္မႈ အျပည့္နဲ႔ အေကာင္းဆုုံးျဖစ္ေအာင္ ေရြးခ်ယ္ လုုပ္ၾကည့္ၾကဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကံတရားဆုုိတာ အက်ိဳးေပးခ်ိန္တန္ရင္ သူ႔အလုုပ္သူလုုပ္သြားမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

Read more »

Facebookက အေမးတစ္ပုုဒ္ (၁၁)


ေမး။ Maghalulin (http://www.facebook.com/magha.lulin)
အရွင္ဘုရား…
ေမြးေန႔အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ အရက္၀ယ္တုိက္ၿပီး အရက္ဖုိးဒကာခံေပးတာ ကုသုိလ္ရပါသလားဘုရား။ တပည့္ေတာ္ကေတာ့ မေသာက္ပါဘူးဘုရား။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ ဆႏၵကုိ ျဖည့္ေပးတဲ့အေနနဲ႔ သူတုိ႔ျဖစ္ခ်င္တာကုိ လုပ္ေပးတာပါဘုရား။ အဲလုိလွဴတာ အက်ိဳးရွိမရွိ။ သူတပါးလုိအပ္တာကုိ ျဖည့္ေပးတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္လုိ႔ ယူလုိ႔ရမရ သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေျဖ။ မနာပဒါယီ အရွင္ဝိစိတၱ (http://www.facebook.com/ashinvicitta)
သူတပါးလုိအပ္တာကုိ ျဖည့္ေပးတဲ့ေနရာမွာ ေကာင္းတဲ့အရာ ေကာင္းတဲ့လုိအပ္ခ်က္ေတြကုိ ျဖည့္ေပးမွသာ တကယ့္ေကာင္းတဲ့အလုပ္လုိ႔ ယူဆလုိ႔ရၿပီး မိတ္ေဆြအစစ္လုိ႔ ယူဆလုိ႔ရပါတယ္။ အပါယသဟာယ မိတၱလုိ႔ေခၚတဲ့ မေကာင္းတဲ့အရာေတြမွာ အေပါင္းအေဖာ္ျဖစ္တာ လုိက္ေလ်ာတာ ျဖည့္ဆည္းေပးတာဟာ မေကာင္းမႈကုိ အားေပးရာေရာက္တဲ့အတြက္ မိတ္ေဆြအတု လကၡဏာထဲမွာ ပါ၀င္ပါတယ္။

အရက္၀ယ္တုိက္ၿပီး အရက္ဖုိး အလွဴျပဳေပးတာ ကုသုိလ္လုံး၀မရတဲ့အျပင္ အက်ိဳးလည္းမရွိပါ။ အရက္မဟုတ္ဘဲ တျခားအစားအေသာက္ အလွဴမ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့ ကုသုိလ္ရပါတယ္။ အရက္ကေတာ့ မလွဴေကာင္းတဲ့အလွဴ၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ အပါယ္လားေစႏုိင္တဲ့ အလွဴထဲမွာ ပါလုိ႔ပါ။ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ပရိ၀ါပါဠိေတာ္မွာ မလွဴေကာင္းတဲ့ အလွဴငါးမ်ိဳးကုိ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီငါးမ်ိဳးက

(၁) မဇၨဒါန = ေသရည္အရက္ ဘိန္းစတဲ့ ယစ္မ်ိဳးအလွဴ
(၂) သမဇၹဒါန = ဇာတ္၊ ႐ုပ္ေသး၊ အၿငိမ့္စတဲ့ အဆုိအတီးကေခ်သည္ သဘင္အလွဴ
(၃) ဣတၳိဒါန = ကာမအမႈအတြက္ အလုိျဖည့္ေစရန္ မိန္းမအလွဴ
(၄) ဥသဘဒါန = ႏြားမတုိ႔အလယ္တြင္ ထယ္၀ါခန္႔ျငားတဲ့ ႏြားလား၊ ႏြားသုိးႀကီးတုိ႔ကုိ လႊတ္ေပးတဲ့ အလွဴ
(၅) စိတၱကမၼဒါန = ကာမရာဂစိတ္ကုိ ျဖစ္ေပၚေစတဲ့ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုရုပ္ စတဲ့ သုခုမအႏုပညာ အလွဴ တုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအလွဴငါးမ်ိဳးအျပင္ တစ္ျခား မလွဴေကာင္းတဲ့ အလွဴေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့
-သတၱဒါနလုိ႔ေခၚတဲ့ လက္နက္ခဲယမ္းအလွဴ
-၀ိသဒါနေခၚတဲ့ ေသေက်ပ်က္ဆီးေစတဲ့ အဆိပ္အလွဴ
-သခၤလိကဒါနေခၚတဲ့ လက္ထိပ္သံေျခခ်င္းအလွဴ
-ကုကၠဋ သူကရဒါနေခၚ ၾကက္၀က္သားေကာင္အလွဴ စတာေတြပါ။

ဒါေၾကာင့္ အထက္ပါအလွဴမ်ားဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ အကုန္က်ခံ လွဴဒါန္းေပးကမ္းေပမယ့္ အက်ိဳးမရွိ၊ ကုသုိလ္မျဖစ္တဲ့ အလွဴေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေမြးေန႔မွာ အရက္ဖုိးလွဴၿပီး ဧည့္ခံေကၽြးေမြးတာဟာ ကုသုိလ္မျဖစ္ပါဟု ေျဖၾကားလုိက္ပါတယ္။ အရက္မွ မဟုတ္ပါ ဒီမွာေဖာ္ျပထားတဲ့ အလွဴအားလုံးကုိ အလွဴျပဳတဲ့အခါ မလွဴျဖစ္ေအာင္ က်ိဳးစားၿပီး အျပစ္ကင္းတဲ့ အလွဴျဖစ္ေအာင္ တစ္ျခားအရာေတြကုိသာ လွဴၾကပါလုိ႔လည္း တုိက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ 

Read more »

ဘဝနီတိ (၂)


မနာလုိစိတ္
*********
ေလာကမွာ ည့ံတဲ့သူက ေတာ္တဲ့သူကုိ မနာလုုိ ျဖစ္တတ္တယ္။
မသာတဲ့သူက သာတဲ့သူကုုိ မနာလုုိ ျဖစ္တတ္တယ္။ 
အဲဒီလုိ မနာလုုိ ျဖစ္တာဟာ ေဒါသရဲ႕ သေဘာ၊ ေဒါသရဲ႕ မေနာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒါသျဖစ္ရင္ အဲဒီ ေဒါသစိတ္က ကုိယ့္ကုုိလည္း ပူေလာင္ေစတတ္သလုုိ သူမ်ားကုုိလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုုိ မေပးႏုုိင္ပါဘူး။ ေဒါသအားႀကီးရင္ ေသတဲ့အဆင့္ေတာင္ ေရာက္သြားတတ္ပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္ထက္သာတဲ့ သူေတြအေပၚမွာ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ေပးတဲ့ မုုဒိတာ တရားမပြားႏုုိင္ေတာင္မွ မနာလုုိ႔စိတ္ေတြ မမ်ားေအာင္ေတာ့ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

စိတ္ကုိစင္ၾကယ္ေအာင္ လုုပ္ပါ
**********************
သန္႔ရွင္းတဲ့နားဟာ အၾကားမ်ားတယ္
ၾကည္လင္တဲ့ မ်က္စိဟာ အျမင္မ်ားတယ္
စင္ၾကယ္တဲ့စိတ္ဟာ အသိမ်ားတယ္

တင္းတိမ္မႈ
********
တင္းတိမ္မႈဟာ အျမတ္ဆုုံး ဥစၥာပဲလုုိ႔ ဗုုဒၶျမတ္စြာ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။ ေရွးတုန္းကလူေတြဟာ အစားအစာကုိ ငါးပိခ်က္ကေလး၊ ငါးကေလးနဲ႔ပဲ စားၾကတယ္။ အဝတ္ကုိလည္း ကုိယ့္ဟာကုုိယ္ ယက္ဝတ္ၾကတယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာၾကတာပါပဲ။ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္ဆုုိတာ ေပါမွခ်မ္းသာတာ မဟုုတ္ပါဘူး။ မေပါလည္း ခ်မ္းသာေအာင္ ေနတတ္ရင္ ခ်မ္းသာႏုိင္ပါတယ္။ 

ဒီေနရာမွာ တင္းတိမ္တာနဲ႔ အပ်င္းထူတာကုိ ေရာမခ်မိဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ ဝီရိယဆုုိတာကေတာ့ အားစုိက္ရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝီရိယနဲ႔ ေလာဘတဏွာဟာ တျခားစီပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တင္းတိမ္မႈဟာ ေလာဘတဏွာကုိ အကန္႔လုပ္ေပးတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လုုိခ်င္မႈ ေလာဘဆုုိတာ အဆုုံးအပုိင္းအျခား မရွိတဲ့အတြက္ လုုိက္လုုိ႔ကုုိ ဆုုံးမွမဟုုတ္ပါဘူး။ လုုိက္ေလေဝးေလ၊ လုုိက္ေလဆင္းရဲေလပဲ ျဖစ္ေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ သက္ေသာင့္သက္သာ ျဖစ္ဖုုိ႔ ေလာဘကုုိ အကန္႔လုုပ္တဲ့အေနနဲ႔ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုုိ႔ ဆုုိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ 

Read more »

တရားဘာေၾကာင့္ ထုိင္ရတယ္


အြန္လုိင္းက စာဖတ္ပရိတ္သတ္ ဒကာမတစ္ဦးက ဘုုန္းဘုုန္းကုုိ ေတာင္းဆုုိထားတာေလး တစ္ခုုရွိပါတယ္။ “အရွင္ဘုုရား အခ်ိန္ေပးနိုုင္တဲ့အခါ တရားထိုုင္ျခင္းရဲ႕ အနက္ အဓိပၺါယ္ကိုု ရွင္းျပေပးေစခ်င္ပါတယ္။ တပည့္ေတာ္မ စိတ္ထဲမွာ အျမဲနားလည္မွတ္သားထားတာက အေသတတ္ေအာင္ သည္းညည္းခံစိတ္ကိုု ထားနိုုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ယူတယ္ ဆိုုတဲ့သေဘာဆိုုၿပီးေတာ့ နားလည္မိပါတယ္။ လြဲေနတယ္လိုု ့ထင္မိပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အရွင္ဘုုရား” တဲ့။ ဒါက အဲဒီဒကာမရဲ႕ ေတာင္းဆုိခ်က္ မူရင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမးသင့္ သိသင့္တဲ့ အေမးေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

တရားထုုိင္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အဲဒီေဝါဟာရေလးကုိပဲ အလြယ္နားလည္ေအာင္ ေျပာရရင္ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ သတိကပ္ၿပီး တရားတာေတြနဲ႔ အထုိင္ခ်တာကုိ တရားထုိင္တာလုုိ႔ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိပဲ တရားဘာေၾကာင့္ အားထုုတ္တာလဲဆုုိရင္ မတရားတဲ့ အားေတြမ်ားေနတဲ့အတြက္ တရားတဲ့အားေတြ ထုတ္တာကုိ တရားအားထုုတ္တာလုုိ႔ ေဝါဟာပညတ္ အေနနဲ႔ အဓိပၺါယ္ဖြင့္ဆုုိၿပီး ေျပာဆုုိႏုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိက်ခုိင္မာတဲ့ ဘုုရားရွင္ရဲ႕ စကားကုိ ကုိးကားၿပီး ေျပာရရင္ ျမတ္စြာဘုုရားရွင္က မဟာသတိပ႒ာန သုုတ္မွာ “ရဟန္းတုိ႔ ဤခရီးလမ္းသည္ သတၱ၀ါတုိ႔၏ စိတ္စင္ၾကယ္ရန္ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း ငိုေၾကြးျခင္းတုိ႔ကုိ လြန္ေျမာက္ရန္ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲျခင္းတုိ႔ကုိ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရန္ အရိယမဂ္ကုိ ရရန္ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ တစ္ေၾကာင္းတည္း ေသာ ခရီးလမ္းျဖစ္ေပ၏။ ယင္းသည့္ ခရီးလမ္းကား ဤသတိပ႒ာန္ေလးပါးတုိ႔ပင္တည္း” လုုိ႔ အတိအက် မိန္႔ေတာ္မူထားတဲ့ စကားကုိ ထုုတ္ႏႈတ္ျပရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဘုရားရွင္ရဲ႕ စကားေတာ္မွာ တရားအားထုတ္ရျခင္း၊ တရားထုိင္ရျခင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုုိ အခုိင္အမာ ရွင္းျပထားတာကုိ ေတြ႕ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားထုိင္တယ္၊ တရားအားထုုတ္တယ္ဆုိတာ သတိပ႒ာန္အလုပ္ကုိ ပြားမ်ားအားထုုတ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သတိပ႒ာန္ အက်င့္ဟာ စိတ္စင္ၾကယ္ဖုိ႔၊ စုိးရိမ္ပူေဆြး ငုိေၾကြးျခင္းေတြ လြန္ေျမာက္ဖုိ႔၊ ကုိယ္စိတ္ဆင္းရဲျခင္းေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖုိ႔နဲ႔ ေနာက္ဆုံးပန္းတုိင္ျဖစ္တဲ့ အရိယာမဂ္ကုုိ ရၿပီး နိဗၺာန္ကုိ ဝင္ေရာက္ဖုိ႔ စတာေတြအတြက္ တရားထုိင္ၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္နည္းေျပာရရင္ သတိပ႒ာန္အလုပ္ တရားအားထုုတ္တဲ့ သူဟာ ဒီအက်ိဳးတရားေတြကုိ လက္ေတြ႕ခံစားႏုိင္ျခင္းဆုိတဲ့ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုိ ရယူႏုိင္စြမ္းရွိေၾကာင္း ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဘုရားရွင္ရဲ႕ မိန္႔ေတာ္မူခ်က္ကုိၾကည့္ရင္ သတိပ႒ာန္အလုပ္ကုိ အားထုုတ္တဲ့သူဟာ ဒီဘဝမွာလည္း ခ်မ္းသာႏုုိင္သလုိ ေနာင္သံသရာမွာလည္း ခ်မ္းသာႏုုိင္ကာ ေနာက္ဆုုံး မဂ္ဖုုိလ္နိဗၺာန္ခ်မ္းသာအထိ ရရွိခံစားႏုုိင္တယ္ဆုုိတာ သတိျပဳမိၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ တရားအလုုပ္ အားထုုတ္တဲ့အတြက္ အားထုုတ္တဲ့ သူေတြမွာ စိတ္စင္ၾကယ္ျခင္းဆုိတဲ့ အက်ိဳးတရားကုိ လက္ေတြ႕သိရွိခံစားေစႏုုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သတိပ႒ာန္အလုုပ္ဟာ သတိကုိအထူးျပဳၿပီး ႐ႈမွတ္ရတဲ့ အလုုပ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ သတိရွိေလ အျပစ္ကင္းေလ၊ သတိေကာင္းေလ စိတ္စင္ၾကယ္ေလျဖစ္ကာ အဲဒီကမွတဆင့္ ဉာဏ္အျမင္ေတြ ျမင့္တဲ့အထိ တုိးတက္ကာ စိတ္ကုိညစ္ႏြမ္းပူေလာင္ေစတဲ့ ကိေလသာေတြကုိ တျဖည္းျဖည္းပယ္ခြါလာေစေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆုုံးမွာ အဆင့္ျမင့္ ဉာဏ္ေတြျဖစ္တဲ့ အရိယမဂ္ဉာဏ္ေတြအထိ တက္လွမ္းႏုိင္တဲ့အခါမွာေတာ့ ကိေလသာအားလုံးကုိ အၾကြင္းအက်န္မရွိ အကုန္အစင္ ပယ္သတ္ကာ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳ သြားေစေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တရားအားထုတ္ျခင္း အထူးသျဖင့္ သတိပ႒ာန္ ဝိပႆနာအလုပ္ကုိ အားထုုတ္ျခင္းေၾကာင့္ ရရွိလာႏုိင္တဲ့ လက္ေတြ႕အက်ိဳးတရားနဲ႔ အဆုံးစြန္ေသာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ျမတ္စြာဘုရားရွင္က မဟာသတိပ႒ာနသုတ္မွာ “တရားအားထုုတ္တဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ သတိကုိအထူးျပဳၿပီး ႐ုပ္တရားရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ၊ ခံစားမႈ မွန္သမွ်ေတြမွာ၊ စိတ္ရဲ႕ျဖစ္ေပၚမႈ မွန္သမွ်ေတြမွာ၊ သဘာဝဓာတ္ သေဘာတရား မွန္သမွ်ေတြမွာ သိရွိမွတ္သားဖုိ႔လုိေၾကာင္း၊ အဲဒီလုိ သတိကပ္ထားပါက ကိေလသာ အညစ္အေၾကးမ်ား ကင္းစင္ၿပီး စိတ္ၾကည္လင္ကာ ဉာဏ္အျမင္ေတြ တုိးတက္လာမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း” စသျဖင့္ ေဟာေတာ္မူထားတာကို ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေလးခ်က္၊ နည္းေလးသြယ္ကုိ သတိကပ္ၿပီး ႐ႈမွတ္ႏုိင္ပါက ႐ုုပ္နာမ္ေတြရဲ႕ မၿမဲျခင္းသေဘာ၊ အစုုိးမရျခင္းသေဘာ၊ ဆင္းရဲျခင္းသေဘာေတြကုိ အမွန္အတုိင္း သိရွိကာ ႐ုပ္ကိုုအစဲြျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္မယ့္ ဆင္းရဲျခင္းမ်ား၊ စိတ္ကုိအစဲြျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚလာႏုိင့္မယ့္ ဆင္းရဲျခင္းမ်ားကုိ ရင္ဆုိင္ေက်ာ္လႊားလာႏုိင္ၿပီး ဒုကၡရ႕ဲ သေဘာသဘာဝကုိ ဉာဏ္အျမင္နဲ႔ ပုိင္းျခားကာ သိရွိလက္ခံလာႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သဘာဝ အမွန္တရားကုိ သဘာဝအတုိင္ သိရွိလာတဲ့အခါ ႐ုုပ္နာမ္ေတြရဲ႕ ေဖာက္ျပန္မႈေတြမွာလည္း မတုုန္မလႈပ္ ခံႏုုိင္ရည္ ရွိလာေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာတရားေတြကုိ သတိမလြတ္ဘဲ ခံႏုုိင္ရည္ ရွိလာၿပီဆုိရင္ အစဲြတရားကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈေတြကုိလည္း အေကာင္းဆုုံးျဖစ္ေအာင္ တည္ေဆာက္သြားႏုုိင္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ သတိကုိ အထူးျပဳၿပီး ရႈမွတ္ရတဲ့ တရားထုိင္ျခင္း၊ တရားအားထုုတ္ျခင္းရဲ႕  သက္ေရာက္မႈ အႏွစ္သာရပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

တကယ္ေတာ့ သတၱဝါေတြ ကုိယ္စိတ္ဒုုကၡျဖစ္ရတယ္၊ သံသရာလည္ရတယ္၊ ဘဝသစ္တစ္ဖန္ျဖစ္ရတယ္ ဆုုိတာဟာ သတိမရွိၾကလုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သတိမရွိတဲ့ အတြက္ အမွန္ကုုိ မသိျဖစ္ကာ အစဲြတရားေနာက္ တေကာက္ေကာက္လုိက္ရင္း အဲဒီအစဲြေၾကာင့္ အက်ိဳးဆက္ေတြ ဆက္ဆက္ျဖစ္ကာ ဆင္းရဲၾကရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုုရားရွင္က သတိကုိ အထူးျပဳၿပီး ႐ႈမွတ္ရတဲ့ ဒီတရားအားထုုတ္မႈ၊ တရားထုိင္မႈကုုိ နည္းေပးလမ္းျပ ေဟာညြန္ျပသရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ဘုုရားေဟာတဲ့အတုိင္း နည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ႔ လုိက္နာက်င့္ႀကံသူမ်ားအတြက္လည္း တိက်ခုိင္မာတဲ့ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုုိ ျဖစ္ေစႏုုိင္ေၾကာင္း အာမခံခ်က္ ေပးေတာ္မူထားပါတယ္။ ျမတ္ဗုုဒၶက မဟာသတိပ႒ာနသုုတ္ရဲ႕ ေနာက္ဆုုံးအခ်ဳပ္မွာ “မည္သူမဆုိ ဒီသတိပ႒ာန္ေလးပါး အက်င့္တရားကုိ က်င့္ႀကံႀကိဳးကုုတ္ အားထုုတ္ႏုိင္လ်င္ ခုုႏွစ္ႏွစ္အတြင္းျဖစ္ေစ၊ ေျခာက္ႏွစ္၊ ငါးႏွစ္၊ ေလးႏွစ္၊ တစ္ႏွစ္စသည္ျဖစ္ေစ၊ ခုုႏွစ္လ၊ ေျခာက္လ၊ ငါးလ၊ ေလးလ၊ ႏွစ္လ၊ တစ္လ စသည္ျဖစ္ေစ၊ ေနာက္ဆုုံး ခုုႏွစ္ရက္အတြင္းပင္ ျဖစ္ေစ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္အရဟတၱဖုိလ္ ျဖစ္ေစ၊ ဥပါဒါန္ အၾကြင္းရွိေသးလွ်င္ အနာဂါမိဖုိလ္ကုိ ျဖစ္ေစ ဤႏွစ္ပါးတြင္ တပါးပါးေသာ ဖုိလ္ကုိ ရရွိႏုုိင္ေၾကာင္း” အတိအလင္း ေဟာၾကားေတာ္မူထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတိပ႒ာန္ တရားအားထုုတ္မႈဟာ ပစၥဳပၺန္ ဘဝမွသည္ သံသရာအစဥ္အဆက္၊ အဲဒီကမွ နိဗၺာန္အထိ မ်က္ေမွာက္ျပဳေစျခင္း အႏွစ္သာရကုိ ျဖစ္ေစေၾကာင္း ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက တရားထုိင္ျခင္း၊ တရားအားထုုတ္ျခင္းဆုုိတာ သတိကုိအထူးျပဳၿပီး ဝိပႆနာ အလုုပ္ကုိ အားထုုတ္ျခင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီအလုုပ္ဟာ နည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ႔ က်င့္ႀကံအားထုတ္ႏုုိင္တဲ့ သူေတြအတြက္ မ်က္ေမွာက္ဘဝမွာပဲ စိတ္စင္ၾကယ္ျခင္း၊ ကုိယ္စိတ္ဆင္းရဲျခင္းတုိ႔ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းႏုိင္းျခင္းအျပင္ အဆုုံးစြန္ျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္အထိ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုုိင္ျခင္းဆုုိတဲ့ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုိ ျဖစ္ေစတဲ့အတြက္ ဒါဟာ တရားဘာေၾကာင့္ ထုိင္ရတယ္၊ တရားဘာေၾကာင့္ အားထုုတ္ရတယ္ဆုိတာရဲ႕ အႏွစ္သာရပဲ ျဖစ္ေၾကာင္း သိေစလုုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ တရားဘာေၾကာင့္ ထုိင္ရတယ္၊ တရားဘာေၾကာင့္ အားထုုတ္ရတယ္ဆုုိတဲ့ သေဘာသဘာဝ အႏွစ္သာရ အမွန္ကုိ မသိသူေတြအေနနဲ႔ မဟာသတိပ႒ာသုုတ္မွာ ဘုုရားရွင္ မိန္႔ေတာ္မူတဲ့အတုိင္း တရားအားထုုတ္တယ္ဆုုိတာ သတိကုိ အထူးျပဳၿပီး ႐ုုပ္နာမ္ေတြရဲ႕ သေဘာသဘာဝကုိ အမွန္အတုိင္း သိရွိ႐ႈမွတ္ရင္း ဒုုကၡအစုု ပူေလာင္မႈကုုိ ျဖစ္ေစတဲ့ ကိေလသာမွန္သမွ်ကုိ ပယ္ခြါကာ ပစၥဳပၺန္ သံသရာမွသည္ နိဗၺာန္အထိ ခ်မ္းသာမႈကုုိ ျဖစ္ေစဖုုိ႔၊ သႏၲိသုုခ ၿငိမ္းေအးမႈကုုိ ရေစဖုုိ႔၊ တဏွာကုုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဘဝအသစ္ကုုိ ျဖစ္ေစမႈေတြကုုိ ရပ္တန္႔ေစဖုုိ႔၊ ကုိယ္စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြကုုိ ခ်ဳပ္ေစဖုုိ႔ စတာေတြေၾကာင့္ အားထုုတ္ရတာ ျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္ သိျမင္ကာ ယခုုမ်က္ေမွာက္ဘဝမွာပဲ တရားတစ္ခုုခုုကုုိ ရရွိေအာင္ အႏွစ္သာရရွိတဲ့ တရားထုုိင္ျခင္း၊ တရားအားထုုတ္ျခင္း အလုပ္ကုုိ ျပဳလုုပ္သင့္ပါေၾကာင္း အသိေပးစကား ေျပာၾကားရင္း တရားဘာေၾကာင့္ ထုုိင္ရတယ္ဆုုိတဲ့အေၾကာင္း တေစာင္းတေစာင္း တင္ျပလုုိက္ရပါတယ္။ 

Read more »

စိတ္အားျဖည့္ စကားစုုေလးမ်ား (၁၃)


အစြဲကင္းခ်င္ရင္
**********
အစဲြကင္းခ်င္တယ္လုုိ႔ တစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာပါတယ္။ အဲဒီလုုိ အစဲြကင္းဖုုိ႔အတြက္လည္း ဘာလုုပ္သင့္သလဲလုုိ႔
 ေမးပါတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ အစဲြကင္းဖုုိ႔အတြက္ အလဲြကင္းဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ အလဲြကင္းဖုုိ႔အတြက္ မလဲြမိဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ မလဲြဖုုိ႔အတြက္ မသိမႈကင္းဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ မသိမႈကင္းဖုုိ႔အတြက္ အသိရွိေနဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ အသိရွိဖုုိ႔အတြက္ သတိတရားရွိဖုုိ႔လုုိပါတယ္။ သတိရွိေနရင္ မေမ့တဲ့ သူပဲျဖစ္ပါတယ္။ မေမ့တဲ့သူဟာ အမွားေတြ မလုုပ္မိေတာ့ပါဘူး။ အမွားမလုုပ္ရင္ အလဲြလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ အလဲြမရွိရင္ အစဲြလည္း ရွိမွာ မဟုုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘုုရားရွင္က “အပၺမာေဒန သမၺာေဒထ- မေမ့ၾကပါနဲ႔” လုုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူတာ ျဖစ္ပါတယ္။
---------------------------------------------------------------------------------------
မာန
*******
မာနႀကီးျခင္းဟာ ေခြးၿမီးလုိပါပဲ။ အၿမီးေထာင္႐ုံသာရွိၿပီး အသုံးက်မႈ ဘာမွမရွိပါဘူး။

ေလာကလူတြင္၊ ငါသာလွ်င္တိ၊ ငါ့ျပင္မရွိ၊ ထင္ဘိမွတ္ေယာင္၊ ေမာဟေဆာင္၍၊ အန္ေထာင္မာန၊ မမူရတည့္။ သုတတရား၊ ျမင္ၾကားအသိ၊ မ်ားစြာရွိလည္း၊ သတိမယွဥ္၊ သမၺဇဥ္မမွီး၊ မာနႀကီးက၊ ေခြးၿမီးပမာ၊ မည္စပါခဲ့၊ ေထာင္ကမတၱ၊ သုုံးမက်ရွင့္။ သူမ်ားကုိသာ၊ ႏွိပ္လုုိစြာျဖင့္၊ ရန္စြထိပါး၊ အျပစ္မ်ား၏။” 
(မဃေဒဝလကၤာသစ္)
-------------------------------------------------------

အျပစ္ျမင္ရင္ အျပစ္ထင္၍ အျပစ္ျမင္က အျပစ္ရ၏
********************************
သူတပါး၏ အျပစ္အနာအဆာတုုိ႔ကုုိ မ႐ႈမၾကည့္ရာ။
သူတပါးတုိ႔၏ ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈ ျပဳမျပဳကုိလည္း မ႐ႈမၾကည့္ရာ။
မိမိ၏ ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈ ျပဳမျပဳကုိသာ ႐ႈၾကည့္ရာ၏၊ 
(ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုုရား)

အကုသုိလ္အျပစ္ဆုုိတာ ႏွလုုံးသြင္းမမွန္ရင္ အလြန္အျဖစ္ျမန္ၿပီး အျဖစ္လြယ္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ တစ္ခါတေလ တစ္ခ်ိဳ႕ အျပစ္ေတြဟာ  သူတပါးရဲ႕ အျပဳအမူေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး သူ႔အျပစ္က ကုိယ့္အျပစ္ေတြ ျဖစ္ကုုန္တာလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဒါဟာ ကုိယ္ကခံယူခ်က္မမွန္၊ အျမင္မမွန္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုထုုဇဥ္မွန္သမွ် အျပစ္ဆုိတာ ရွိေနၾကမွာ၊ ျဖစ္ေနၾကမွာပါပဲ။ အျပစ္ျဖစ္တာခ်င္း အတူတူ သူမ်ားကုိၾကည့္ၿပီး ကုိယ့္မွာအျပစ္ျဖစ္တာဟာ ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ ႏွစ္ခါနာသလုိေတာင္ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမ်ားရဲ႕ အျပဳအမူေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး အျပစ္ျဖစ္ေနမယ့္အစား ကုိယ့္ရဲ႕အျပဳအမူေတြမွာ အကုသုုိလ္ အျပစ္ျဖစ္မျဖစ္ စီစစ္ကာ အျပစ္ျဖစ္မယ္ထင္ရင္ ေရွာင္ၾကည္ၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသာ အျပစ္မျဖစ္ေအာင္ သတိျပဳ ေနထုိင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 
-----------------------------------------------------------

လူမုိက္တိရစၧာန္ နိဗၺာန္စကား အလြန္ခါး၏
*************************
ပါရမီနဂို၊ မရွိလုိက၊ ကုသုုိလ္သုုစ႐ုုိက္ မေဟာထုုိက္တည့္၊
လူမုုိက္တိရစၧာန္၊ နိဗၺာန္စကား၊ အလြန္ခါး၏၊ နားပါးမဝင္၊ မၾကားခ်င္ဘူး၊ 
သိျမင္မဲ့စြာ၊ လူယုုတ္မာအား၊ ျခင္းရာေကာင္းဆုိး၊ ေၾကာင္းက်ိဳးတရား၊ မေဟာၾကားရာ၊
ေဟာမိပါက၊ အျပစ္ရ၏။ 
(မဃေဒဝလကၤာသစ္၊ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီး)

“ေလာကမွာ တရားကက်ယ္၊ နားကငယ္၊ နားဝယ္မဆန္႔ၿပီ” ဆုိသလုိ တရားဆုုိရင္ မၾကားလုိၾကသူမ်ား အမ်ားအျပားရွိ၏။ အထူးသျဖင့္ မတရားအလုုပ္ေတြ၊ မဟုုတ္တဲ့ အလုုပ္ေတြနဲ႔ အရႈပ္ႀကီး ရႈပ္ေနၾကသူမ်ားအား ေကာင္းတဲ့အလုုပ္၊ တရားထုုတ္ဖုုိ႔ ေျပာဆုုိရျခင္းသည္ အလြန္ပင္ အသိေခါက္ခက္၊ အဝင္နက္လွေပ၏။ မတရားမႈသည္ တရားမႈကုုိ ေၾကာက္ရသကဲ့သုုိ႔ မဟုုတ္တာလုုပ္သူမ်ားသည္လည္း ဟုုတ္တာေျပာလာသည္ကုုိ ေၾကာက္ၾကစၿမဲျဖစ္၏။ မသိမႈ အားႀကီးေနသျဖင့္လည္း မဟုုတ္သည့္ အလုုပ္မ်ားျဖင့္ လႈပ္ရွားေနၾကသူမ်ားမွာ အဟုုတ္တရားဆုုိလွ်င္ ႏႈတ္စကားနဲ႔ပင္ မဆုိခ်င္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ေနတတ္ေပ၏။ ထုုိသူမ်ားအား ဓမၼစကား ေျပာဆုုိရန္မွာ ကၽြဲပါးေဆာင္းတီးေပးသလုုိသာ ျဖစ္တတ္ေပ၏။ အခန္႔မသင့္လ်င္ အျပစ္ပင္ျမင္ၿပီး ေျပာသူပင္လွ်င္ အျပစ္ထင္တတ္ေပ၏။ 

ထုုိ႔ေၾကာင့္ တရားအသိ၊ နားမရွိသူမ်ားအား၊ ဓမၼအသိ၊ မွ်ၾကည့္ဖုုိ႔ထက္၊ အမွားသိကာ ျပဳျပင္လာမည့္ အခ်ိန္ကုိသာ ေစာင့္စားရင္း သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာ သူ႔ဖာသာသာ ျပဳျပင္ပါဟုု လ်စ္လ်ဴအမႈ ျပဳၾကရေတာ့မည္သာ ျဖစ္ပါေပ၏။  
------------------------------------------------------------------------------------------------

ေလာကီထုံးစံ၊ ေလာကဓံကား၊ မႀကံလည္းျဖစ္၊ ႀကံလည္းနစ္၏
****************************************
လူတုုိ႔ကိစၥ၊ လူ႔ေလာက၌၊ ျပဳသမွ်မ်ိဳး၊ ျပစ္အက်ိဳးတုုိ႔၊ ေကာင္းဆုိးအတိ၊ ၿမဲမရွိဘူး။ ေလာကီထုံစံ၊ ေလာကဓံကား၊ မႀကံလည္းျဖစ္၊ ႀကံလည္းနစ္၏။ စင္စစ္မွတ္သား၊ မယုံစားႏွင့္။ ေယာက္်ားတကာ၊ အားထုတ္ရာတည့္။ ႀကီးစြာလုုံ႔လ၊ ဝါယမမူ၊ မခ်ေကာင္းေခ်၊ မလြတ္ေစႏွင့္၊ မေသမခ်င္း၊ ျပဳအပ္ႏွင္း၏။ မယြင္းမွန္လွ၊ ဤေလာက၌၊ လုံ႔လမမူ၊ နတ္မကူဘူး။ လူလည္းလုုံ႔လ၊ နတ္လည္းမ၏။ 
(မဃေဒဝလကၤသစ္၊ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီး)

အေကာင္းအဆုိး၊ အတက္အက်၊ အနိမ့္အျမင့္စတဲ့ ေလာကဓံဟာ သတၱဝါတုိင္းအတြက္ အခ်ိန္မေရြး ေရာက္လာတတ္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ ထင္ထားတာေတြ၊ မျဖစ္တတ္သလုိ၊ ျဖစ္ေနတာေတြလည္း ပ်က္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ သဘာဝပါပဲ။ ဆုိေတာ့ကား သေဘာဝက သူ႔သေဘာ သူေဆာင္ေနတဲ့ အပုုိင္းမွာ ကုိယ္ကပါ သူေျပာင္းတုိင္း လုိက္ေျပာင္းေနရင္ ကုိယ့္အတြက္ကေတာ့ က်႐ႈံးျခင္းေတြနဲ႔ပဲ၊ နပမ္းလုုံးေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ရင္ျပထ၊ လဲရင္ျပန္ထူ၊ မွားရင္ျပန္ျပင္ စသျဖင့္ ျပင္ကုုိျပင္ေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက ဇဲြမေလ်ာ့ဖုုိ႔ပါပဲ။ မယုိင္လဲဖုုိ႔ပါပဲ။ ႀကိဳစားဖုုိ႔ပါပဲ။ ႀကိဳးစားရင္ တုိးပြားမယ္ဆုုိတာ အသိဉာဏ္နဲ႔ ယွဥ္တဲ့ ဇြဲလုံ႔လကုိ မခ်ဘဲ ပုံမွန္လႈပ္ရွားသြားရင္ မဟာဇနကၠမင္းကုိ မဏိေမခလာ ကူသလုုိပါပဲ။ ဇဲြဆုုေပးလုုိက္တဲ့ သေဘာမ်ိဳးပါ။ လုံ႔လမျပဳရင္ လူလည္းလ်စ္လ်ဴ႐ႈသလုိ၊ နတ္လည္းမသိသလုုိ ျပဳတတ္ေပမယ့္ လုံ႔လျပဳရင္ေတာ့ လူလည္းၾကည္ညိဳ နတ္လည္းအကူပုိေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ မေလ်ာ့ပါနဲ႔၊ မေပါ့ပါနဲ႔၊ မေပ်ာ့ပါနဲ႔ ၿပီးေတာ့ ပ်င္းေနတာေတြကုုိ ကန္ေတာ့ပါရဲ႕လုုိ႔….။
-------------------------------------------------------------------------------

သံသရာခရီးရဲ႕ ဖန္ဆင္းရွင္
******************
သတၱဝါေတြ ဒုုကၡျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္း၊ သံသရာ လည္ေစၾကရတဲ့ အေၾကာင္းတြဟာ အဝိဇၨာဆုုိတဲ့ မသိမႈနဲ႔ တဏွာဆုုိတဲ့ တြယ္တာမႈေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ဒုုကၡပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သုုခပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အားလုုံးဟာ သံသရာကုုိ ရွည္ေစ၊ သံသရာကုုိ လည္ေစတတ္ၾကတာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာလုုိေျပာေတာ့ ေကာင္းတဲ့အလုုပ္ မေကာင္းတဲ့ အလုုပ္ေတြဟာဉာဏ္နဲ႔ မျဖတ္ႏုုိင္ေသးသမွ် လုပ္သမွ်အလုုပ္တုုိင္းမွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈက ရွိေနေသးတဲ့အတြက္ ဒုုကၡသုုခ အားလုုံးဟာ သံသရာရွည္ေနေစတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီသံသရာ ရွည္ေစရာမွာ ဒုုကၡနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သံသရာ လည္ေစမႈ၊ ရွည္ေစမႈေတြကုုိေတာ့ အဝိဇၨာက ဦးေဆာင္ၿပီး တဏွာက ေနာက္ကလုုိက္ကာ တြယ္တာေနတဲ့ သေဘာျဖစ္ၿပီး သုုခနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သံသရွည္ေစမႈ၊ သံသရာလည္ေစမႈကုုိေတာ့ တြယ္တာမႈဆုုိတဲ့ တဏွာက ဦးေဆာင္ၿပီး မသိမႈဆုုိတဲ့ အဝိဇၨာက ေနာက္ကာ ပါဝင္ပတ္သက္ေနတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတၱဝါေတြရဲ႕ အေကာင္းအဆုုိး သံသရာ ရွည္မႈေတြဟာ အဝိဇၨာနဲ႔ တဏွာေၾကာင့္ပဲလုုိ႔ ဆုုိၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
----------------------------------------------------------------------

ပ်က္စီးခ်ိန္တန္ေသာ္
*******************
ၾကမၼာၿငိဳးမွိန္၊ ပ်က္စီးခ်ိန္၌၊ ပညိၿႏိၵ၊ သတိေမွာက္မွား၊ တရားမက်င့္၊ က်င့္ယြင္းခၽြတ္၏။ က်င့္ခၽြတ္ေသာခါ၊ ပညာ အမ်ိဳး၊ တန္ခုိးထိန္ညီး၊ ဘုန္းတန္းႀကီးလည္း၊ ပ်က္ဆီးၿမဲလွ်င္၊ မခၽြတ္ပင္တည္း။ အၾကင္လူမ်ား၊ ေယာက်္ားမိန္းမ၊ စသည္ထုိထုိ၊ ပ်က္စီးလုိက၊ အဆုိအသြား၊ အမွားမွားျဖင့္ ဘုရားေသာ္မွ၊ ေဟာမရဘူး။” (မန္လည္ဆရာေတာ္)

ဘယ္သူေျပာေျပာ နားမေထာင္တဲ့သူ၊ ဘယ္လုုိေျပာေျပာ လက္မခံတဲ့သူ၊ ကုုိယ့္သာမွန္တယ္ အမ်ားက မွားတယ္ဆုုိၿပီး အမွားကုုိ အမွန္ထင္ ဇြတ္အတင္း လက္ခံထားတဲ့သူေတြကုုိ ေတြ႕မိတဲ့ အခါ မန္လည္ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ အထက္ပါ လကၤာေလးကုုိ သတိရမိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ပ်က္စီးဖုုိ႔ အေၾကာင္းဖန္လာလုုိ႔ရယ္လား မသိ အမွားလမ္းကကုုိ ႐ုုန္းမထြက္ႏုုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလုုိ အမွားကုုိ မျမင္မိတဲ့ အခါဆုုိေတာ့ လုုပ္သမ ွ်အလုုပ္ေတြဟာလည္း မွားၿပီးမွားရင္း ျဖစ္ကာ ေနာက္ဆုုံး အမွားက အဆုုိင္အခဲျဖစ္ၿပီး ဘယ္သူမွ ကယ္လုုိ႔ မရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားတတ္တာလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ 

ဒါေၾကာင့္ ပ်က္စီးခ်ိန္တန္လာၿပီဆုုိရင္ လုုပ္သမ ွ်အလုုပ္၊ ေျပာသမ ွ်စကား၊ ႀကံသမွ် အေတြးေတြဟာ အမွားေတြပဲ ထပ္ခါထပ္ခါျဖစ္ကာ ဘုုရားေတာင္ ကယ္မရတဲ့သူလုိ႔ ဆုုိၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

Read more »

ပန္းတုိင္ကုုိ လွမ္းကုိင္ႏုုိင္ဖုုိ႔


ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ႕ ပန္းတုိင္ဟာ ဘာလဲလုုိ႔ ေမးရင္ ေနာက္ဆုံးပန္းတုိင္ဟာ နိဗၺာန္ရေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက အဆုံးစြန္ျဖစ္တဲ့ ပန္းတုုိင္ပါ။ နိဗၺာန္ မရေသးခင္ သံသရာ က်င္လည္ရာ ကာလတစ္ေလွ်ာက္မွာလည္း ရည္ရြယ္ရာ ပန္းတုုိင္ေတြ ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီ ပန္းတုုိင္ေတြက 
၁။ အပါယ္မလားေရး
၂။ သုဂတိ ဘဝမွာ ခ်မ္းသာစြာ ေနထုိင္ေရးတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီ ပန္းတုိင္ေတြကုိ လွမ္းကုိင္ႏုိင္ေရးအတြက္ အဓိက အခရာက်တာက လက္ရွိပစၥဳပၺန္ ဘဝပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိအခ်ိန္ေတြမွာ လႈပ္ရွားေနတဲ့ အလုုပ္ေတြက အဲဒီပန္းတုိင္ေတြကုုိ လွမ္းကုိင္ႏုုိင္၊ မကုိင္ႏုိင္ အဆုုံးအျဖတ္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဆုိေတာ့ကား ဒီရည္ရြယ္ခ်က္ ပန္းတုိင္ကုုိ လွမ္းကုုိင္ႏုုိင္ဖုုိ႔အတြက္ စြမ္းႏုုိင္တဲ့ သူေတြက ဒီဘဝမွာပဲ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ ျပဳလုုပ္ႏုိင္မွာ ျဖစ္သလုုိ အဲဒီေလာက္ မစြမ္းႏုိင္ေသးရင္ေတာ့ ေနာင္ဘဝသံသရာေတြမွာ အပါယ္မလားေရးကုိ ဦးစားေပးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အပါယ္လားေစမယ့္ လုုပ္ရပ္ေတြကုုိေရွာင္ၿပီး သုုဂတိဘဝမွာ ျပန္လည္ေမြးဖြားႏုုိင္ဖုုိ႔ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ တစ္ဆင့္တက္ၿပီး အဲဒီ သုုဂတိဘဝမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနထုိင္ႏုုိင္ဖုုိ႔ အားထုုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီဘဝမွာ အဆုုံးစြန္ျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ပန္းတုိင္ကုုိ လွမ္းကုိင္ႏုုိင္ဖုုိ႔အတြက္ လက္ရွိပစၥုဳပၺန္ လူသားမ်ား အေနနဲ႔ ဝိပႆနာ က်င့္စဥ္ကလဲြၿပီး တျခားက်င့္စဥ္ မရွိပါဘူး။ ဝိပႆနာ အလုုပ္ကုိ ႀကိဳးစားအားထုုတ္ၿပီး ပါရမီအေလ်ာက္ နိဗၺာန္လမ္းကုိ ေလွ်ာက္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာ က်င့္စဥ္ကုိ အသုံးခ်ၿပီး ဉာဏ္စဥ္ေတြ တျဖည္းျဖည္း ရင့္သထက္ ရင့္ကာ ေအာက္ထစ္ဆုုံး အေနနဲ႔ ေသာတာပတၱိမဂ္ကုိ ရရွိသြားႏုုိင္ၿပီဆုုိရင္ ဒါဟာ နိဗၺာန္တံခါး ပြင့္သြားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုုိ ေသာတာပတၱိမဂ္ကုုိ ရရွိသြားတဲ့ ေသာတာပန္ ပုုဂၢိဳလ္ဟာ ေသခ်ာေပါက္ နိဗၺာန္ေရာက္ဖုုိ႔ အာမခံသြားႏုိင္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီကတဆင့္ အျခားျခား မဂ္ဉာဏ္ေတြကုိ ရရွိၿပီးေနာက္ဆုုံး အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ကုိ ရရွိသြားတဲ့အခါမွာ ကိေလသာကုုန္ခမ္း ရဟႏၲာျဖစ္ၿပီး နိဗၺာန္နန္းကုုိ ဝင္စံသြားႏုုိင္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက အဆုုံးစြန္ျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ဆုိတဲ့ ပန္းတုိင္ကုုိ လွမ္းကုိင္ႏုုိင္ေရးအေျခအေနပါ။

အဲ ဒီဘဝမွာ နိဗၺာန္အထိ အာမခံခ်က္ မထားႏုိင္ဘူးဆုုိရင္ေတာ့ ေနာင္ဘဝသံသရာမွာ အပါယ္မလားေရးအတြက္ အထူးႀကိဳးစားအားထုုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဘဝေသၿပီး ေနာက္ေနာက္ ဘဝသံသရာမွာ ငရဲ၊ တိရစၧာန္၊ ၿပိတၱာ၊ အသူရကယ္ဆုုိတဲ့ အပါယ္ေလးဘုံေတြ မျဖစ္ဖုုိ႔အတြက္ လက္ရွိဘဝမွာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ က်င့္ႀကံအားထုုတ္ရမွာက သီလအက်င့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အနည္းဆုုံး အေျခခံသီလျဖစ္တဲ့ ငါးပါးသီလေလာက္ေတာ့ လုုံေအာင္က်င့္ႀကံႏုုိင္မွာ ေသၿပီးေနာက္ဘဝမွာ အပါယ္မက်ေရး အာမခံခ်က္ ေပးႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လွဴတာတန္းတာ စတာေတြဟာ ခ်မ္းသာေရးကုိ ျဖစ္ေစႏုုိင္ေပမယ့္ အပါယ္မက်ေရးအတြက္ေတာ့ အာမခံခ်က္ မေပးႏုုိင္လွေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ နိဗၺာန္မရခင္ ဘဝသံသရာစပ္ၾကား အပါယ္မလားေရးဆုုိတဲ့ ပန္းတုုိင္အတြက္ေတာ့ ကုိယ္က်င့္သီလကုိ လုုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္းေပးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

အပါယ္မက်ေရး သီလကုုိ အေလးေပးၿပီး ေစာင့္ထိန္းထားၿပီးရင္ ေနာက္တစ္ဆင့္တက္ၿပီး သုုဂတိဘဝမွာ ခ်မ္းသာေရးအတြက္ ကုုသုုိလ္တစ္ခုု ဆက္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ဘဝမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ျဖစ္ေစမယ့္ ဒါနဆုုိတဲ့ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းျခင္း အလုုပ္ကုုိလည္း လုုပ္ၾကရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သီလလုုံတဲ့အတြက္ အပါယ္မလားဘဲ သုဂတိဘဝကုုိ ေရာက္ႏုုိင္ေပမယ့္ ဒါနမပါျပန္ရင္လည္း လူျဖစ္ေပမယ့္ လူမဲြ၊ နတ္ျဖစ္ရင္လည္း နတ္မဲြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီလကုုိ အေျခခံတဲ့ ဒါနကုုသုုိလ္ဟာလည္း သုုဂတိဘဝမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ရွိေစႏုုိင္ဖုုိ႔ လုုပ္ဖုုိ႔လုုိအပ္တဲ့ အလုုပ္တစ္ခုုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

အခ်ဳပ္ဆုုိေတာ့ ဗုုဒၶဘာသာေတြအတြက္ လုုိရာပန္းတုုိင္ လွမ္းကုိင္ႏုုိင္ဖုုိ႔ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာဆုိတဲ့ ကုုသုုိလ္သုုံးမ်ိဳးလုုံးကုိ ျပဳလုုပ္ၾကဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သီလကုိ အေျခခံအျဖစ္ လုုံေအာင္ထိန္းၿပီး ဒါနကုုသုုိလ္၊ ဘာဝနာ ကုုသုုိလ္ေတြ ႀကိဳးစားအားထုုတ္ႏုုိင္ၿပီဆုုိရင္ အပါယ္မလားေရးကုုိ အာမခံခ်က္ေပးၿပီး ေကာင္းတဲ့သုုဂတိဘဝမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႔ ေနာက္ဆုုံး ဝိပႆနာအလုုပ္ အားထုုတ္ရင္း အဆုုံးစြန္ျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ကုိ ဝင္စံႏုုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဗုုဒၶဘာသာဝင္ အားလုုံးရဲ႕ တူညီၿပီး မေျပာင္းလဲတဲ့ ပန္းတုိင္သုုံးရပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

အဲဒီ ပန္းတုုိင္ေတြအတြက္ ဖန္တီးရွင္က ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ပဲ ျဖစ္ၿပီး တိက်တဲ့အခ်ိန္ကလည္း လက္ရွိပစၥဳပၺန္အခ်ိန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္ရွိ အခ်ိန္ကုုိ နိဗၺာန္အထိ အသုုံးခ်ႏုုိင္ဖုုိ႔ သီလကုုိ အေျခခံတဲ့ ဒါနအလုုပ္၊ ဘာဝနာအလုုပ္ေတြကုိ ႀကိဳးစားအားထုုတ္ၾကပါစုိ႔လုုိ႔ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ားက တုုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

Read more »

အတုံ႔အလွည့္


တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိမွ် ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ စကားကုိ မဆုိလင့္၊
အဆုိခံရေသာ သူတုိ႔သည္ သင့္ကုိ ျပန္လွန္ဆုိကုန္ရာ၏။
ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ စကားသည္ ဆင္းရဲ၏ အေၾကာင္းတည္း၊
သူတစ္ပါးကုိ ဒဏ္ျပဳက အတုံ႔အလွည့္တုိ႔သည္ သင့္ထံသုိ႔ ျပန္ေရာက္ကုန္ရာ၏။
(ေဂါတမဘုရားရွင္)

လိမ္ညာေျပာဆုိျခင္း၊ ေခ်ာပစ္ကုန္းတုိက္ျခင္း၊ ၾကမ္းတမ္းေသာစကားကုိဆုိျခင္း၊ အက်ိဳးမရွိ အခ်ည္းႏွီးေသာ စကားကုိဆုိျခင္းဟူေသာ ႏႈတ္ျဖင့္လြန္က်ဴးတတ္သည့္ ၀စီဒုစ႐ုိက္ ေလးပါးတုိ႔တြင္ ဖ႐ုသ၀ါစာေခၚ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိဆုိျခင္းသည္လည္း မေကာင္းသည့္ ဒုစ႐ုိက္တစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္၏။ ႏႈတ္မွထြက္ေပၚတတ္သည့္ ၾကမ္းတမ္းသည့္စကားမ်ားသည္ ေျပာသည့္သူႏွင့္ အေျပာခံရ သူမ်ားပင္မက ၾကားရသူမ်ားအထိ နားမခ်မ္းသာဖြယ္ ျဖစ္ေစႏုိင္သျဖင့္ မိမိတုိ႔၏ ႏႈတ္ကုိ ေစာင့္စည္းၾကရန္ တုိက္တြန္းေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။ ထုိ႔အျပင္ မည္သည့္အလုပ္ပင္ ျဖစ္ပါေစ တူေသာအက်ိဳးကုိ ေပးတတ္သည့္ သေဘာရွိသျဖင့္ မိမိက ၾကမ္းတမ္းသည့္ စကားကုိ ဆုိလွ်င္ အဆုိခံရသူသည္လည္း ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိ ျပန္ဆုိတတ္သည္ကုိ သတိျပဳ ဆင္ျခင္ရန္ လုိအပ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတစ္ပါးထံမွ တုံ႔ျပန္မႈေကာင္းမ်ား ျပန္ေရာက္လာေစရန္ မိမိကုိယ္တုိင္ ေရွးဦးစြာ တုံ႔ျပန္မႈေကာင္းမ်ား ေပးရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိက မေကာင္းလွ်င္ သူတစ္ပါးကလည္း ေကာင္းမည္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ အတုံ႔အလွည့္ဟူသည္ ျပဳလုပ္သူထံသုိ႔ တစ္ဖန္ျပန္လာတတ္ေၾကာင္း ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ မိန္႔မွာေဟာၾကားေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။

ဗုဒၶလက္ထက္တြင္ ေကာ႑ဓာနအမည္ရွိသည့္ မေထရ္တစ္ပါး ရွိခဲ့၏။ ထုိမေထရ္ ရဟန္းျဖစ္သည့္ေန႔မွစ၍ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ အရိပ္သည္ မေထရ္ႏွင့္အတူ ထပ္ၾကပ္မကြာ ရွိေနေလ့ရွိ၏။ သုိ႔ေသာ္ ထုိအမ်ိဳးသမီးပုံရိပ္ကုိ မေထရ္မွတပါး အျခားသူမ်ား အားလုံးေတြ႕ျမင္ၾကရ၏။ မေထရ္ကား ဘာမွ်မသိရွာေပ။ ဆြမ္းခံသြားလွ်င္လည္း ဆြမ္းေလာင္းသူမ်ားက ဤဆြမ္းသည္ အရွင္ဘုရားတုိ႔ အလုိ႔ငွါ ျဖစ္ပါေစ…၊ အရွင္ဘုရားႏွင့္ အေပါင္းအေဖာ္မတုိ႔ အလုိ႔ငွါ ျဖစ္ပါေစဟုဆုိကာ ေလာင္းလွဴေလ့ရွိၾက၏။ မေထရ္သည္ ထုိအျခင္းအရာကုိ သေဘာမေပါက္ႏုိင္ ျဖစ္ေနေပ၏။ ရဟန္းႏွင့္ မာတုဂါမ အတူရွိေနသကဲ့သုိ႔ မေထရ္ႏွင့္ထပ္ၾကပ္မကြာ ရွိေနေသာ အမ်ိဳးသမီးအရိပ္ေၾကာင့္ လူအမ်ား၏ အထင္လဲြျခင္းကုိ ခံေနရ၏။ သတင္းသုံးေဖာ္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကလည္း ထုိ႔အတူပင္ ေကာ႑ဓာန မေထရ္သည္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ သြားလာေနသည္ဟု ထင္မွတ္ေနၿပီး ေနာက္ဆုံးတြင္ အျခားရဟန္းမ်ားသည္ ေကာသလမင္းထံသုိ႔ သြားေရာက္က ထုိမေထရ္ကုိ ဖမ္းဆီးအေရးယူေပးရန္အထိ ေျပာဆုိၾကေလ၏။ ေကာသလမင္းလည္း ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကုိ နားေထာင္ၿပီး မေထရ္ရွိရာ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔ မေထရ္ကုိဖမ္းရန္ ထြက္လာခဲ့၏။ ေက်ာင္းေရာက္သည့္အခါ မေထရ္ႏွင့္အတူ အမ်ိဳးသမီးပုံရိပ္ကုိ ေတြ႕ေနရ၏။ မေထရ္ကုိ ေမးသည့္အခါ မသိေၾကာင္း၊ မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာဆုိရာ ေနာက္ဆုံးတြင္ ေကာသလမင္းကုိယ္တုိင္ မာတုဂါမအစစ္မဟုတ္ အတုသာျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္သြားကာ အေရးမယူဘဲ နန္းေတာ္မွာပင္ ဆြမ္းခံၾကြရန္ ဖိတ္ၾကား ျပန္သြားေလ၏။

စင္စစ္ ထုိမေထရ္ႏွင့္ အတူတကြျဖစ္ေပၚေနသည့္ မာတုဂါမပုံရိပ္သည္ မေထရ္ကုိယ္တုိင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ အကုသုိလ္၏ အက်ိဳးရလာဘ္ပင္ ျဖစ္၏။ ကႆပျမတ္စြာဘုရား လက္ထပ္ေတာ္အခါက ျဖစ္၏။ ယခုေကာ႑ဓာန မေထရ္သည္ ထုိအခ်ိန္က တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္ရွိ နတ္သားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့၏။ ထုိနတ္သားသည္ ကႆပဘုရားရွင္၏ တပည့္သာ၀က ရဟန္းႏွစ္ပါး၏ ညီညြတ္ေနမႈ၊ တရားေတာ္မ်ားတြင္ အတူတကြ က်င့္သုံးေနထုိင္ေနမႈ၊ တစ္မိ၀မ္းတြမ္းမွ သက္ဆင္းသည့္သူမ်ားကဲ့သုိ႔ စိတ္တူကုိယ္တူ ရွိမႈမ်ားအေပၚတြင္ မနာလုိ မ႐ႈစိမ့္ျဖစ္ကာ ထုိမေထရ္ႏွစ္ပါး ညီညြတ္မႈ ပ်က္ျပားေစရန္ ေသြးခဲြခဲ့ေလ၏။ မေထရ္ႏွစ္ပါးအနက္ တစ္ပါးေသာ ရဟန္း၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ ပုံကုိဖန္တီးကာ မျမင္ကြယ္ရာတြင္ မေထရ္ႏွင့္ မာတုဂါမ အတူရွိၿပီး မသင့္ေလ်ာ္သည့္ အေနအထုိင္မ်ိဳး ျဖစ္ေစရန္ အားထုတ္၏။ ထုိအျခင္းအရာကုိ အျခားေသာ ရဟန္းတစ္ပါးက ျမင္ေသာ္လည္း ဖန္တီးလုပ္ႀကံခံရသည့္ မေထရ္ကုိယ္တုိင္ကား မျမင္ရေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမင္ရေသာ ရဟန္းက အရွင္ဘုရားသည္ အက်င့္သိကၡာ ပ်က္ျပားသြားၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ အရွင္ဘုရားႏွင့္အတူ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းငွါ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ အျခားတစ္ပါးကလည္း မဟုတ္မွန္ေၾကာင္းစသျဖင့္ ျငင္းခုံၾကရာမွ မေထရ္ႏွစ္ပါး ကဲြျပားသြားေလေတာ့၏။ ထုိမေထရ္ႏွစ္ပါး ကြားျပားမႈကုိ ဖန္တီးခဲ့သည့္ နတ္သားသည္ မိမိလုပ္ခဲ့သည့္ အကုသုိလ္အက်ိဳးေၾကာင့္ အ၀ီစိငရဲတြင္ က်ေရာက္ခဲ့ၿပီး ဘ၀မ်ားစြာ အကုသုိလ္အျပစ္ကုိ ခံရကာ ေနာက္ဆုံးတြင္ ယခုေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထပ္္ ေကာ႑ဓာနရဟန္းအျဖစ္ သာသနာေဘာင္သုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ ရဟန္းဘ၀ရခဲ့ေသာ္လည္း ကႆပဘုရားရွင္ လက္ထက္ နတ္သားဘ၀က လုပ္ခဲ့သည့္ အကုသုိလ္၏ အက်ိဳးဆက္အျဖစ္ ထုိမေထရ္၏ ေနာက္တြင္ မာတုဂါမ ပုံရိပ္က အၿမဲထပ္ၾကပ္မကြာ ရွိေနခဲ့ကာ လူအမ်ား၊ ရဟန္းအမ်ား၏ အထင္လဲြမႈကုိ ခံေနခဲ့ရျခင္း ျဖစ္၏။

ယခု ေကာ႑ဓာန ဘ၀တြင္ ထင္ဟပ္ေနသည့္ မာတုဂါမပုံရိပ္ေၾကာင့္ ေကာသလမင္းကုိယ္တုိင္ ဖမ္းရန္အားထုတ္ေသာ္လည္း အစစ္အမွန္ မဟုတ္သျဖင့္ မဖမ္းဘဲ နန္းေတာ္သုိ႔ ဆြမ္းခံၾကြရန္ ဖိတ္ၾကားခဲ့သည့္အေပၚ အျခားရဟန္းေတာ္မ်ားက နားမလည္ႏုိင္ဘဲ မေထရ္ကုိ တုိက္႐ုိက္ေျပာဆုိကာ ေက်ာင္းေတာ္မွ ႏွင္ထုတ္ရန္ အားထုတ္ၾကျပန္၏။ ထုိအခါတြင္ ဘုရင္ကုိယ္တုိင္ မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳထားသည့္ ေကာ႑ဓာန မေထရ္က သူ႔ကုိလာေျပာသည့္ အျခားရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ ၾကမ္းတမ္းသည့္စကားမ်ားျဖင့္ ျပန္လည္တုံ႔ျပန္ ေျပာဆုိေလေတာ့၏။ ထုိအေၾကာင္းကုိ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ၾကားသည့္ အခါတြင္ ျမတ္ဗုဒၶက ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ စကားတုိ႔ျဖင့္ ျပန္လွန္တုံ႔ျပန္တတ္သည့္ ေကာ႑ဓာန ရဟန္းကုိ ျပစ္တင္ေျပာဆုိကာ “ေကာ႑ဓာန… သင္၏ေရွးဘ၀က ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ယုတ္မာေသာ အမႈကုိ အမွီျပဳ၍ သင္သည္ ဤေဖာက္ျပန္ေသာ အျခင္းအရာသုိ႔ ေရာက္ရ၏၊ ယခုအခါ သင့္အားတစ္ဖန္ ထုိသုိ႔သေဘာရွိသည့္ ၾကမ္းၾကဳတ္ယုတ္မာသည့္ အေျပာအဆုိ အျပဳအမူမ်ိဳး ျပဳမူေျပာဆုိျခင္းငွါမသင့္၊ ရဟန္းတုိ႔ႏွင့္အတူတကြ ယုတ္မာၾကမ္းတမ္းေသာ တစ္စုံတစ္ခုေသာ စကားကုိမွ် မဆုိလင့္၊ အဆုိခံရေသာသူတုိ႔သည္ သင့္ကုိတစ္ဖန္ ျပန္လွန္ဆုိကုန္ရာ၏။ သူတစ္ပါးကုိ ဒဏ္ျပဳက အတုံအလွည့္တုိ႔သည္ သင့္ထံသုိ႔ ျပန္ေရာက္ကုန္ရာ၏။ အနားေရးျပတ္ေသာ ေၾကးခြက္သည္ အသံမထြက္သကဲ့သုိ႔ သင္သည္လည္း ထုိေၾကးခြက္ႏွင့္တူစြာ အသံမရွိသည္ ျဖစ္ဘိေလာ့၊ ဤသုိ႔ျပဳသည္ရွိေသာ္ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္ေသာသူမည္သည္ ျဖစ္လတၱ႔ံ… (ဓမၼပဒ၊ ဒ႑၀ဂ္၊ ေကာ႑ဓာနေထရ၀တၳဳ)”ဟု အႏုသေႏၶစပ္ကာ တရားစကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူလုိက္၏။ ဘုရားရွင္ တရားစကားအဆုံးတြင္ ေကာ႑ဓာန မေထရ္သည္ ရဟႏၲာျဖစ္ကာ အျခားေသာ တရားနာပရိတ္သတ္မ်ားသည္ ထုိက္သင့္သည့္ တရားမ်ား ရသြားၾကေလ၏။

ဤကား တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိမွ် ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ စကားကုိ မဆုိလင့္စေသာ ဘုရားစကားေတာ္ ေဟာၾကားခဲ့ျဖစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္း၀တၳဳပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ စကားကုိ ဆုိျခင္းႏွင့္ မဟုတ္မမွန္သည့္ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ အတုံ႔အျပန္ကုိ ျဖစ္ေစတတ္သည္ကုိ ထင္ရွားေစခဲ့၏။ မိမိက ျပဳလုပ္လုိက္သည့္ အကုသုိလ္အလုပ္ေလးသည္ အနည္းငယ္မွ်သာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ခံရသည့္အခါတြင္ကား ဘ၀အဆက္ဆက္မွသည္ ေနာက္ဆုံး ရဟန္းဘ၀အထိပင္ ခံရတတ္သည္ကုိ သတိျပဳသင့္လွ၏။ စင္စစ္ ၾကမ္းတမ္းသည့္စကားႏွင့္ မေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ သံသရာအထိ ပါသည္ျဖစ္ေစ၊ မပါသည္ျဖစ္ေစ ယခုဘ၀မွာပင္လွ်င္ တန္ျပန္တုံ႔ျပန္မႈကုိ ခံရတတ္၏။ မိမိက တစ္စုံတစ္ေယာက္အား အျပစ္မရွိဘဲ ၾကမ္းတမ္းေသာစကားကုိ ဆုိလုိက္လွ်င္ အဆုိခံရသူသည္လည္း တစ္ဖန္ျပန္ဆုိမည္ဆုိသည္မွာ အတုံ႔အလွည့္ပင္ ျဖစ္၏။ မွန္ၾကည့္သကဲ့သုိ႔ မိမိက မွန္ၾကည့္ၿပီး မဲ႔ျပလွ်င္ မွန္တြင္ထင္ဟပ္လာမည့္ ပုံရိပ္သည္လည္း မဲ့ျပမည္သာျဖစ္၏။ မိမိက ၿပဳံးျပလွ်င္ တစ္ဖန္ျပန္ၿပဳံးျပမည္သာ ျဖစ္၏။ ထုိ႔အတူ မိမိက ခ်ိဳသာသည့္ စကားကုိ ဆုိလွ်င္ အဆုိခံရသူသည္လည္း ခ်ိဳသာသည့္ စကားျဖင့္ ျပန္ဆုိေပးမည္သာ ျဖစ္၏။ ထုိ႔အျပင္ အျခားအျခားေသာ အျပဳအမူ အေနအထုိင္မ်ားတြင္လည္း ထုိ႔အတူသာျဖစ္၏။ သူတစ္ပါးကုိ ဒဏ္ျပဳကာ ဒုကၡျဖစ္ေစလွ်င္ မိမိသုိ႔လည္း ထုိဒဏ္ျပဳမႈမ်ား၊ ဒုကၡတရားမ်ားသည္ ျပန္လည္ ေရာက္လာမည္သာ ျဖစ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶက မည္သူ႔အေပၚမွ် ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ စကားမ်ားကုိ မဆုိရန္၊ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈကုိ မျပဳရန္၊ မေကာင္းသည့္ သေဘာမ်ားျဖင့္ ဒုကၡမေပးမိေစရန္ မိန္႔ေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။

မွန္၏။ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ စကားဆုိလွ်င္ လူမေျပာႏွင့္ တိရိစၦာန္မ်ားပင္လွ်င္ မႀကိဳက္တတ္ေပ။ ေမတၱာဓာတ္ပါသည့္ ခ်ိဳသာစြာ ေျပာဆုိတတ္သည့္ စကားမ်ားဆုိလွ်င္ကား တိရိစၧာန္မ်ားလည္း နာခံတတ္၏။ ေခ်ာ့ေျပာလွ်င္ လူမေျပာႏွင့္ သတၱ၀ါမ်ားသည္ပင္ စကားနာခံတတ္၏။ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းၿပီး လုပ္ေစသည္ထက္ အစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ အစ္မျဖစ္ေစ၊ ညီျဖစ္ေစ၊ ညီမျဖစ္ေစ စသည့္ ခ်ိဳသာသည့္ အေျပာအဆုိ အသုံးအႏႈန္းမ်ားျဖင့္ ေျပာဆုိလုပ္ကုိင္ေစသည္က အခုိင္းခံရသူမ်ား၏ တုံ႔ျပန္မႈ ေကာင္းမ်ားကုိ ရရွိႏုိင္၏။ အရင္းစစ္လွ်င္ မိမိႏွစ္သက္သည္ကုိ သူတစ္ပါးအား ေရွးဦးစြာေပးႏုိင္မွသာ သူတစ္ပါးထံမွလည္း ျပန္လည္ရႏုိင္သည့္ သေဘာပင္ျဖစ္၏။ မိမိကႏူးည့ံမွ အျခားသူလည္း ႏူးည့ံမည္ျဖစ္ၿပီး မိမိက ၾကမ္းၾကဳတ္လွ်င္ အျခားသူလည္း ၾကမ္းၾကဳတ္မည္သာ ျဖစ္၏။ ဤသည္မွာ သဘာ၀က်သည့္ အတုံ႔အလည့္ သေဘာပင္ ျဖစ္ပါ၏။

သက္ေရာက္မႈတုိင္းတြင္ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ ရွိ၏ဟု ဆုိသကဲ့သုိ႔ ေစတနာပါသည့္ လုပ္ရပ္တုိင္းတြင္လည္း တန္ျပန္ျဖစ္ေပၚတတ္သည့္ အတုံ႔အလွည့္ဟူသည္ ရွိေနေပ၏။ ထုိ႔အတုံ႔အလွည့္သည္ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆုိးသည္ျဖစ္ေစ ျပဳလုပ္သူ၏ အေပၚတြင္သာ တည္မွီေလ၏။ ျပဳလုပ္သူက အေကာင္းျပဳလုပ္လွ်င္ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ၏ အတုံ႔အလွည့္သည္ ေကာင္းမည္ျဖစ္ၿပီး ျပဳလုပ္သူက မေကာင္းျပဳလုပ္လွ်င္ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ၏ အတုံ႔အလွည့္သည္ မေကာင္းျဖစ္မည္သာ ျဖစ္၏။ ကုိယ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ စိတ္ျဖင့္ ျဖစ္ေစ ျပဳလုပ္ေျပာဆုိႀကံစီမႈမ်ားသည္ မိမိကုိယ္တုိင္၏ ေရြးခ်ယ္မႈသာျဖစ္ၿပီး ထုိအျပဳအမူ အေျပာအဆုိ အႀကံအစီမ်ား၏ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈသည္လည္း ေရြးခ်ယ္ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ မိမိထံသုိ႔သာ ျပန္လာမည့္ အတုံ႔အလွည့္မ်ားပင္ ျဖစ္၏။ အျပဳအမူေကာင္းလွ်င္ အတုံ႔အလွည့္ေကာင္းမည္ျဖစ္ၿပီး အျပဳအမူဆုိးလွ်င္ အတုံ႔အလွည့္ ဆုိးမ်ားသာ ျဖစ္၏။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ မည္သူမဆုိ အေကာင္းကုိသာ အလုိရွိတတ္ၾကရာတြင္ အေကာင္းမ်ားျဖစ္ေစရန္ မိမိကုိယ္တုိင္ ေရွးဦးစြာ ေကာင္းျပရန္ လုိအပ္ေပ၏။ မိမိက မေကာင္းလွ်င္ သူတစ္ပါးလည္း မေကာင္းမည္ျဖစ္သျဖင့္ မိမိကုိယ္တုိင္ မေကာင္းမျဖစ္ရန္ ၾကိဳးစားသင့္လွ၏။ အေကာင္းအစစ္ဟူသည္ မေကာင္းမျဖစ္ရန္ လုိအပ္သျဖင့္ အေၾကာင္းအျပစ္ကုိ ေကာင္းျပစ္ရန္ လုိအပ္ေပ၏။ အေၾကာင္းေကာင္းလွ်င္ အက်ိဳးေကာင္းမည္ျဖစ္ၿပီး အက်ိဳးေကာင္းျခင္းသည္ အတုံ႔အလွည့္ေကာင္းျခင္းျဖစ္၏။ အတုံ႔အလွည့္ေကာင္းျခင္းသည့္ အေကာင္းလုပ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ထုိအတုံ႔အလွည့္မ်ား၏ တုံ႔ျပန္မႈမ်ားသည္ မိမိ၏ အလုပ္မ်ားေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သူမဆုိ အတုံ႔အလွည့္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚေစရန္ အလုပ္လက္နက္ေကာင္းျဖင့္ အေၾကာင္းေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားကာ မိမိက ေရွးဦးစြာ အေကာင္းမ်ားျဖင့္ ေကာင္းျပရန္ လုိအပ္ေၾကာင္း အထူးသတိျပဳရမည္ ျဖစ္ပါေပေတာ့၏။ အားလုံး… အတုံ႔အလွည့္ေကာင္းမ်ားျဖင့္ တု႔ံျပန္ႏုိင္ၾကပါေစ…

Read more »

ေျပးမလႊတ္ပါ ေဘးသုံးျဖာ



ေရေဘးမီးေဘး၊ ျပည္ဖ်က္ေဘးကား၊ ဆယ္ေရးတစ္ေရး၊ ကယ္ႏိုင္ေသး၏။
အုိေဘးနာေဘး၊ ေသျခင္းေဘးဟု၊ ဤေဘးသုံးပါး၊ လြန္ႀကီးမားက၊ သားႏွင့္အမိ၊ ျဖစ္တုံဘိလည္း၊
မ်က္စိေအာက္တြင္၊ ရင္ခြင္တင္လ်က္၊ သက္ပင္ေရးပုိင္၊ မကယ္ႏုိင္ဘူး၊ လက္မႈိင္ခ်ကာ၊ ေနရစြာရွင့္။
(မဃေဒဝလကၤာသစ္၊ မန္လည္ဆရာေတာ္)

“ကုိယ့္သူမကယ္ႏုိင္၊ သူ႔ကုိယ္မကယ္ႏုုိင္”ဆုုိတဲ့ စကားဟာ တျခားအရာမ်ားထက္ ကံတရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာရင္ပုိမွန္ပါလိမ့္မယ္။ အထူးသျဖင့္ ကံအေၾကာင္းတရားေတြကုိ မျဖတ္ႏုိင္ေသးတဲ့အတြက္ သံသရာအဆက္ဆက္ လည္ေနခဲ့ရတဲ့ ဘဝအသစ္ တစ္ဖန္ျဖစ္တည္မႈေတြဟာ ေမြးမယ္၊ အုိမယ္၊ နာမယ္၊ ေသမယ္ဆုိတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြကုိ ျဖစ္ေပၚေစကာ ဒီအက်ိဳးတရား အေနနဲ႔ ခံစားရတဲ့ ဒုကၡေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မိဘနဲ႔ သားသမီး ဆရာနဲ႔တပည့္ ေဆြမ်ိဳးမိတ္သဂၤဟ စသူတုိ႔အခ်င္းခ်င္း ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ ကယ္တင္ေပးလုိ႔ မရတဲ့ နိယာမလို႔ပဲ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒီအိုနာေသ ေဘးေတြဟာ အေမျဖစ္ရင္အေမခံ၊ အေမျဖစ္ရင္အေဖခံ၊ သားသမီးျဖစ္ရင္ သားသမီးခံ၊ ဆရာျဖစ္ရင္ ဆရာခံ တပည့္ျဖစ္ရင္ တပည့္ခံရမယ့္ အစားထုိးခံေပးလုိ႔ မရတဲ့ ေဘးေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီေဘးေတြ ႀကဳံလာရင္ ဘယ္လုိမွ ေရွာင္ေျပးလုုိ႔ မရေၾကာင္း ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ 

ဘဝသစ္ တစ္ဖန္ ျဖစ္ေနျခင္း ရွိေနသမွ် အိုုနာေသဆုုိတဲ့ ေဘးေတြကလည္း ရွိေနၾကမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီေဘးေတြရဲ႕လြတ္ရာကုိ သြားႏုုိင္ဖုုိ႔ ဘဝသစ္ကုုိ တစ္ဖန္ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ တဏွာကုိ အၿပီးပုိင္ ပယ္သတ္ႏုုိင္ေအာင္ပဲ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တဏွာကုိ ပယ္ႏုိင္ၿပီဆုိရင္ ေနာက္ထပ္ ဘဝအသစ္ကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းကုိလည္း ပယ္ၿပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘဝအသစ္ မရွိရင္ အုိနာေသဆုိတဲ့ အက်ိဳးတရား ဒုကၡေဘးကလည္း ေဝးလြတ္သြားေစေတာ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ ေျပးမလြတ္တဲ့ အုိေဘးနာေဘးေသေဘးဆုုိတဲ့ ေဘးသုုံးမ်ိဳးကေန ေျပးလြတ္ေစႏုိင္ဖုိ႔ ေဘးလြတ္ရာအမွန္ ျမတ္နိဗၺာန္ကုိ မဂၢင္ရွစ္ရပ္ လမ္းသြယ္ျမတ္နဲ႔သာ မေႏွာင့္စတမ္း အေရာက္လွမ္းၾကရမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း….။

Read more »

အခက္အခဲကုုိ ရင္ဆုုိင္ၾကည့္ျခင္း


တစ္ေလာက ကုုိရီးယားမွာ အလုုပ္လာလုုပ္ၾကတဲ့ ျမန္မာဒကာေလးအခ်ိဳ႕ ေက်ာင္းကုုိေရာက္လာၿပီး သူတုုိ႔ရဲ႕ အခက္အခဲေတြကုုိ ေျပာျပၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘုုန္းဘုုန္းဆီကလည္း အားကုုိးတႀကီး အႀကံအဉာဏ္ေလးေတြ ေတာင္းၾကပါတယ္။ ျပည္ပမွာဆုုိေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိသိမသိသိ ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းရွိေနတာဟာ သူတုုိ႔အတြက္ေတာ့ အားတစ္ခုုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ စကားနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အင္အားျဖစ္ေစခ်င္ၾကတာဟာ အခက္အခဲကုုိ ရင္ဆုုိင္ေနၾကသူတုုိင္းရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုုိ႔ေတြရဲ႕ စကားေတြကုုိ နားေထာင္ၾကည့္လုုိက္ေတာ့ အနည္းဆုုံး တစ္ေယာက္ကုုိ အခက္အခဲ တစ္မ်ိဳးစီကေတာ့ ရွိေနၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

သူတုုိ႔နဲ႔ စကားေျပာရင္း “ေအးေအး ဒကာေလးတုုိ႔ အခက္အခဲေလးေတြ ေျပာေနၾကေတာ့ ဘုုန္းဘုုန္းလည္း အခက္အခဲေလးကုုိ ေျပာရေသးတာေပါ့”ဆုုိၿပီး သူတုုိ႔နဲ႔အၿပိဳင္ ဘုုန္းဘုုန္းရဲ႕ အခက္အခဲေလးေတြကုုိပါ အေပ်ာ္သေဘာနဲ႔ ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ “အခက္အခဲဆုုိတာက ဒကာတုုိ႔ပဲရွိတာမဟုုတ္ဘူး၊ ဘုုန္းဘုုန္းတုုိ႔လည္း ရွိေနတာ၊ ဒါေပမယ့္ ဘုုန္းဘုုန္းတုုိ႔က်ေတာ့ အဲဒီအခက္အခဲေတြကုုိ ဓမၼအကူအညီ၊ ဘဝအေတြ႕အႀကဳံ အကူအညီ၊ စာေပအကူအညီေလးေတြနဲ႔ ေျဖရွင္းေနျဖစ္ေတာ့ အခက္အခဲကုုိ ရင္ဆုုိင္ႏုုိင္တဲ့ သေဘာပဲ၊ ၿပီးေတာ့ ဘုုန္းဘုုန္းတုုိ႔ အခက္အခဲထက္စာရင္ လူေတြက ပုုိခက္ေနတာေတြ႔ရေတာ့ ကုုိယ့္အခက္အခဲကုုိ မေျပာျဖစ္ဘဲ ဒကာေလးတုုိ႔ အခက္အခဲကုုိ နားေထာင္ၿပီး အႀကံျပဳေပးေနျခင္းပါပဲ၊ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ အခက္အခဲဆုုိတာ သူ႔အတုုိင္းအတာနဲ႔သူ အားလုုံးမွာ ရွိေနၾကတာျဖစ္ၿပီး အဲဒီအခက္အခဲကုုိ ရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊားႏုုိင္ေအာင္ အားထုုတ္ၾကည့္ဖုုိ႔ပဲ အဓိကေျပာခ်င္တာပါ” စသျဖင့္ အခက္အခဲ တင္ျပလာသူ ဒကာေလးေတြကုုိ အခက္အခဲနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သက္ေသာင့္သက္သာ ျဖစ္ေစဖုုိ႔ ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ 

ဟုုတ္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာပဲေနေန၊ ဘယ္လုုိသူေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘဝအခက္အခဲဆုုိတာကေတာ့ လူတုုိင္းမွာ သူ႔အတုုိင္းအတာနဲ႔ သူ ရွိေနၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ေတာ့ သိပ္ၿပီး မခံစားမိပါေစနဲ႔။ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ သေဘာကေတာ့ အခက္အခဲခ်င္းတူေတာင္ ကုိယ့္အခက္အခဲက ပုိၿပီးႀကီးမားတယ္လုုိ႔ ထင္ေလ့ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါက ျပႆနာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ျပႆနာက ဒီအခက္အခဲကုိ ဘယ္လုုိရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊားမလဲ ဆုုိတာက ျပႆနာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အခက္အခဲျပႆနာကုိ ရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊားတဲ့အခါမွာ အဓိက လုုိအပ္တာက စိတ္ဓာတ္ႀကံ႕ခုိင္မႈပါပဲ။ စိတ္ဓာတ္ႀကံ႕ခုိင္မႈဆုုိတာ အတက္အက် အနိမ့္အျမင့္၊ အေကာင္းအဆုိး စတဲ့ ေလာကဓံ အေျပာင္းအလဲကုုိ မတုုန္မလႈပ္ ခံႏုုိင္ရည္ရွိေနျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုုိ ခံႏုုိင္ရည္ရွိဖုုိ႔ အတြက္ကလည္း  အသိဉာဏ္နဲ႔ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ယုံၾကည္မႈရွိဖုုိ႔ လုုိေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ယုုံၾကည္မႈ ရွိဖုုိ႔ဆုုိတာ ကုုိယ့္ကုုိယ္က်င့္တရား ကုုိယ္ယံုုၾကည္ေနမွပဲ ျဖစ္မွာပါ။ ကုုိယ့္ကုုိယ္က်င့္တရားဆုုိတာ သီလတရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ယုုံၾကည္မႈ အားနည္းေနတယ္ဆုုိတာ သီလ ထိန္းသိမ္းမႈ အားနည္းေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီအားနည္းခ်က္ကုုိ ခုိင္မာလာေအာင္ သီလတရားကုုိ အထူးႀကိဳးစားၿပီး ထိန္းသိမ္းၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုုိ ထိန္းရင္း သီလေတြ အထုုိက္အေလ်ာက္ လုုံၿခဳံလာႏုုိင္ၿပီဆုုိရင္ ကုုိယ့္သႏၲာန္မွာ ယုုံၾကည္မႈဆုုိတာလည္း အလုုိလုုိ တည္ေဆာက္လာႏုုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သီလဟာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္တဲ့ သူကုုိ လုုံၿခဳံမႈ ေပးႏုုိင္တဲ့ အေကာင္းဆုုံး အက်င့္တစ္ခုု ျဖစ္ပါတယ္။  မဟုုတ္တာလုုပ္ထားတာ မရွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ေၾကာက္စရာလည္း မရွိႏုိင္ပါဘူး။ ဒါဟာ သီလကေပးတဲ့ စြမ္းအားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

အဲဒီလုုိ သီလကုုိ အေျခခံၿပီး ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ယုုံၾကည္မႈ တည္ေဆာက္လာႏုုိင္ရင္ တစ္ဘက္ကလည္း စိတ္ဓာတ္တည္ၿငိမ္ ခုုိင္မာမႈရွိလာေအာင္ ကုုိယ့္စိတ္ကုုိ ထိန္းခ်ဳပ္ေပးႏုုိင္တဲ့ သမထ အက်င့္ေလးေတြကုိလည္း တတ္ႏုိင္သမွ် တဲြၿပီး လုုပ္ၾကည့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာဘာဝနာ ပြားမ်ားတာ၊ ဘုုရားဂုုဏ္ေတာ္ ပြားမ်ားတာ စသျဖင့္ေပါ့။ ဒါဆုုိရင္ ကုုိယ့္ရဲ႕စိတ္မွာ တည္ၿငိမ္မႈေတြ တုုိးတက္လာေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ေနာက္ ဒီထက္တစ္ဆင့္တက္ၿပီး အၿမဲတမ္းေျပာင္းလဲေနတဲ့ ေျပာင္းလဲျခင္းသေဘာ၊ မတည္ၿမဲျခင္း သေဘာေတြမွာ ရင္ဆုိင္ေက်ာ္လႊားႏုိင္ဖုုိ႔အတြက္ စြမ္းႏုိင္ရင္ ဝိပႆနာ ဘာဝနာ အက်င့္ေလးလည္း တဲြၿပီး အားထုုတ္ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာ က်င့္စဥ္ဟာ အျဖစ္အပ်က္ကုုိ သတိကပ္ၿပီး ဉာဏ္နဲ႔ ဆင္ျခင္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ျဖစ္ၿပီးပ်က္ေလ့ရွိတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ ဒီအက်င့္က အထိမ္းအကြပ္ အေနနဲ႔ ပဲ့ကုုိင္ေပးသြားႏုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

အရင္းစစ္ေတာ့ အခက္အခဲ ျပႆနာ မွန္သမွ်ကုုိ ရင္ဆုိင္ေက်ာ္လႊား ႏုိဖုုိ႔အတြက္ သီလကုိ အေျခခံတဲ့ သမထအက်င့္၊ ဝိပႆနာ အက်င့္မ်ားကုိ စြမ္းႏုိင္သမွ် က်င့္ႀကံအားထုုတ္ၿပီး ေက်ာ္လႊားၾကဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အေကာင္းဆုုံးနဲ႔ အမွန္ကန္ဆုုံး ေရြးခ်ယ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ အခက္အခဲ ျပႆနာကုိ ရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊားခ်င္သူမ်ား အေနနဲ႔ ကုုိယ့္မွာ အခက္အခဲ မ်ားေလေလ၊ ကုုိယ့္ယုုံၾကည္မႈကုုိ အက်င့္တရားမ်ားနဲ႔ မ်ားမ်ားတည္ေဆာက္ႏိုုင္ေလျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး တဒဂၤအခက္အခဲမ်ားမွသည္ အခက္အခဲ မရွိရာ ဘဝအထိ လက္ရွိအခ်ိန္ကုုိ အေကာင္းဆုုံးျဖစ္ေအာင္ အသုုံးခ်ၾကရမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေစတနာစကား ေမတၱာအားျဖင့္ အသိတရား ပါးလုိက္ရပါတယ္။

Read more »

Facebookက အေမးတစ္ပုဒ္ (၁၀)


ေမး။ Myat Min San 
အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ ဦးတင္ပါတယ္ဘုရား။ အရွင္ဘုရားေရးသားတဲ့ တရားေတြလဲ ဖတ္ပါတယ္ ဘုရား တပည္ေတာ္ တစ္ခုေလာက္ ေမးပါရေစဘုရား။ ျမတ္စြာဘုရား တရားေတာ္ေတြကို ရြတ္ဆိုရင္ကုသိုလ္ ရတယ္ ဆိုတာကို ဘယ္လိုေၾကာင့္ ဘယ္ဟာက ဘယ္လို အက်ိဳးျပဳတယ္ဆိုတာ နဲနဲေလာက္ ေရးသားေပးပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္က ဘုရားရီွခိုးရင္ ပရိတ္ၾကီး ၁၁ သုတ္ထဲက မဂၤလသုတ္၊ ေမတၱာသုတ္နဲ့ က်န္တဲ့ တိုတဲ့ ပရိတ္ေတြအားလံုး ရြတ္ပါတယ္ ဘုရား၊ ပ႒ာန္း ပစၥယနိေဒၵသလည္း ရြတ္ပါတယ္ ဘုရား။ ဒါေပမယ္ သူမ်ားေတြ ေမးလာတဲ့အခါ မွာ ဘယ္လို အက်ိဳး ျပဳတယ္ဆိုတာ တပည္ေတာ့ ေသခ်ာ မရွင္းတတ္ပါဘု၇ား။ ဒါေပမယ္ တပည့္ေတာ္ ဘုရားရွိခိုး မထားရင္ေတာ့ ေနလို႔မေပ်ာ္ပါဘူး ဘုရား။ စိတ္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊႈင္ပါတယ္ ဘုရား။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဘုရား။ ဦးတင္ပါတယ္ ဘုရား။

ဘုုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြကုုိ ရြတ္ဆုုိပူေဇာ္တာ ဓမၼာႏုုႆတိ ဘဝနာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼာႏုုႆတိ ဘာဝနာဟာ သမထကမၼ႒ာန္း (၄၀)မွာ အက်ံဳးဝင္တဲ့ က်င့္စဥ္တစ္ခုု ျဖစ္တဲ့အတြက္ မွန္ကန္တဲ့ ဘာဝနာ က်င့္စဥ္တစ္ခုုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သမထက်င့္စဥ္ဟာ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈ သမာဓိ အားအစြမ္းကုုိ ျဖစ္ေစတဲ့အတြက္ တရားေတာ္မ်ားကုုိ ရြတ္ဆုုိပူေဇာ္ေနသူေတြဟာ အဲဒီအခုုိက္အတန္႔မွာ ကိေလသာေတြကုုိ အခုုိက္အတန္႔အားျဖင့္ ပယ္ခြာထားႏုုိင္ၿပီး တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈကုုိ ရရွိေစႏုုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထက္တစ္ဆင့္တက္ၿပီး အဲဒီ ဓမၼာႏုုႆတိဘာဝနာကုုိပဲ ရြတ္စဥ္တဲ့အသံနဲ႔ ရြတ္စဥ္တဲ့ ဟန္၊ လႈပ္ရွားေနတဲ့ ပါးစပ္ရုုပ္တရားေတြ အေပၚမွာ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးတင္ၿပီး ဝိပႆနာ အျဖစ္ ႐ႈပြားႏုုိင္ရင္ ဝိပႆနာဉာဏ္ျဖစ္ကာ ေနာက္ဆုုံး ကိေလသာကုုိ အၾကြင္းမဲ့ ခြာႏုုိင္တဲ့အထိ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုုိ ျဖစ္ေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

သာမန္သူေတြအေနနဲ႔ အဲဒီလုုိ ဓမၼာႏုုႆတိကုုိ ဝိပႆနာအဆင့္အထိ မ႐ႈမွတ္ႏုုိင္ေသးေပမယ့္လည္း တရားေတာ္ေတြကုုိ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ခုုနေျပာခဲ့သလုုိ ကုုသုုိလ္တရားေတြ တုုိးပြားေနၿပီး စိတ္အစဥ္မွာ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေနတတ္တာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဝစီကံ ကုုသုုိလ္အေနနဲ႔လည္း ပါးစပ္က ဒီအတုုိင္းထားရင္ တျခားအကုုသုုိလ္ျဖစ္စရာ အက်ိဳးယုုတ္စရာ စကားေတြ ေျပာဆုုိေနမိတတ္ေပမယ့္ အခုုလုုိ တရားေတာ္ေတြကုုိ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဝစီကံ ကုုသုုိလ္ကေတာ့ ရေနေစတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ေနာက္တစ္ခ်က္က တရားေတာ္ကုုိ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုုိယ္မျမင္ မေတြ႕ႏုုိင္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္း နတ္ေတြက အခ်ိန္မေရြး လာၿပီး နာယူမွတ္သားတတ္တဲ့အတြက္ တရားေတာ္မ်ားကုုိ ရြတ္ဖတ္သူေတြမွာ သူေတာ္ေကာင္းနတ္ေတြရဲ႕ ေစာင့္ေရွာက္မႈကုုိ ရရွိေစႏုုိင္သလုုိ အဲဒီလုုိ သူေတာ္ေကာင္းေတြ နာယူခြင့္ရေအာင္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ကာ ဓမၼကုုိ အသံနဲ႔ မွ်ေဝေပးႏုုိင္တဲ့အတြက္ တရားအလွဴလည္း ျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ- အလွဴတကာ အလွဴထဲမွာ တရားအလွဴဟာ အေကာင္းဆုုံး အသာဆုုံး အျမတ္ဆုုံးလုုိ႔ ဘုုရားေဟာေတာ္မူထားတဲ့အတြက္ အျမတ္ဆုုံး တရားအလွဴကုုိ လွဴရာလည္း ေရာက္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေသခ်ာတာကေတာ့ တရားေတာ္ကုုိ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနတဲ့ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ကေတာ့ ေန႔စဥ္ ဓမၼာႏုုႆတိ ဘာဝနာျဖစ္ေနသလုုိ ဘာဝနာကုုသုုိလ္ေတြကုုိ လုုပ္ျဖစ္ေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ စိတ္အစဥ္မွာ တည္ၿငိမ္ၿပီး ေအးခ်မ္းေနတတ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရားေတာ္မ်ားကုုိ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ျခင္းဟာ အထက္မွာ ေဖာ္ျပေပးခဲ့တဲ့ ေကာင္းက်ိဳးမ်ားအျပင္ ေဖာ္မျပႏုုိင္တဲ့ အက်ိဳးတရားေတြကုုိလည္း ရရွိေစႏုုိင္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အလြန္မြန္ျမတ္တဲ့ ကုုသုုိလ္ထူးျဖစ္ေၾကာင္း လုုိရင္းခ်ဳပ္၍ အေျဖထုုတ္ေပးလုုိက္ရပါတယ္။

Read more »

ေရြးခ်ယ္ခြင့္နဲ႔ ရပုိင္ခြင့္


ဗုုဒၶဘာသာဟာ တကယ္ေတာ့ ေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္ရွိတဲ့ ဘာသာပါ။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ ေရြးခ်ယ္မႈကုိလည္း ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ပဲ ရယူခံစားႏုုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာ အမိန္႔ေပးၿပီး ျပ႒ာန္းသတ္မွတ္ထားတာ မရွိပါဘူး။ ေၾကာင္းက်ိဳး ဆက္စပ္ျပထားတာပဲ ရွိပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ကုိယ္တုိင္လည္း ဘာလုပ္ေပးမယ္၊ ဘယ္လုိကယ္တင္ေပးမယ္၊ ဘယ္လုုိ ဖန္တီးေပးမယ္ဆုိတဲ့ ကယ္တင္ရွင္မ်ိဳး မဟုုတ္ဘဲ ဒီလုိလမ္းမ်ိဳးရွိတယ္၊ ဒါကုိေရြးခ်ယ္ရင္ ဒီလုိဆုိးက်ိဳးရွိၿပီး ဒါကုိ ေရြးခ်ယ္ရင္ေတာ့ ဒီလုိေကာင္းက်ိဳးေတြ ရႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းကုိညြန္ျပေပးေတာ္မူတဲ့ လမ္းညြန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းညြန္မႈကို ခံယူၿပီး ေရြးခ်ယ္မႈ အပုိင္းကေတာ့ ကုိယ္ရဲ႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ဆုုံးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ ေရြးခ်ယ္ၿပီးရင္လည္း ဒီသက္ေရာက္မႈကေတာ့ ကုိယ့္ထံကုုိပဲ ေရာက္ရွိလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကလည္း ဘယ္သူကမွ ျပ႒ာန္းသတ္မွတ္ေပးလုိ႔ မဟုုတ္ဘဲ ကုိယ္ကုိယ္တုုိင္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မႈေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရြးခ်ယ္မႈဟာ သိပ္ကုုိ အေရးႀကီးတယ္လုုိ႔ ဆုုိတာျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒီလုုိေရြးခ်ယ္မႈဟာ အေရးႀကီးတဲ့အတြက္ ေရြးခ်ယ္မႈ မွန္ကန္ဖုုိ႔လည္း လုုိလာျပန္ပါတယ္။ ေရြးခ်ယ္မႈမွန္ကန္ဖုုိ႔အတြက္ အမွန္ကုုိ ျမင္တတ္ဖုုိ႔လည္း လုုိလာျပန္ပါတယ္။ အဲဒါကုုိ ဗုုဒၶဘာသာမွာေတာ့ သမၼာဒိ႒ိလုုိ႔ ေခၚပါတယ္။ မွန္ကန္တဲ့ အျမင္ရွိဖုုိ႔အတြက္ ပညာရွိဖုုိ႔လည္း လုုိပါတယ္။ အဲဒီပညာက သစၥာကုုိ သိႏုုိင္တဲ့ ပညာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကုုိ ျမတ္ဗုုဒၶက ဆင္းရဲေၾကာင္း အမွန္တရားကုိ သိႏုုိင္တဲ့ ပညာ၊ ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္း အမွန္တရားကုိ သိႏုုိင္တဲ့ ပညာ၊ ဆင္းရဲ ခ်ဳပ္ရာ အမွန္တရားကုိ သိႏုုိင္တဲ့ ပညာနဲ႔ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာသုုိ႔ သြားရာလမ္းမွန္ကုုိ သိႏုိင္တဲ့ ပညာလုုိ႔ ညြန္ျပေတာ္မူပါတယ္။ ဒီလုုိ ပညာမ်ိဳးရွိမွပဲ စစ္မွန္တဲ့ အျမင္မွန္မႈလုုိ႔ ဆုုိႏုုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအျမင္ဟာ ေရြးခ်ယ္မႈအတြက္ အေရးႀကီးဆုုံးနဲ႔ အေျခခံအက်ဆုုံးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။  

ေနာက္ ေရြးခ်ယ္မႈအပုိင္းမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္တစ္ခုုက ကုိယ့္ရဲ႕အလုပ္ေတြမွာ တာဝန္ယူႏုိင္မႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ အေကာင္းအဆုိး အလုုပ္ေတြဟာ ကုိယ့္ရဲ႕ ပုံေဖာ္မႈပဲဆုုိတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ စာလုုိေျပာေတာ့ ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိပါပဲ။ ကံသာလွ်င္ မိမိရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ျဖစ္တယ္လုုိ႔ အမွန္အတုုိင္း ျမင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစကားရပ္က ကုိယ္လုုပ္တဲ့ အလုုပ္၊ ကုုိယ္ေရြးခ်ယ္တဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈေတြဟာ ကုိယ္အေပၚမွာပဲ သက္ေရာက္ေစၿပီး အေကာင္းအဆုိး ခံစားမႈကုိ ျဖစ္ေစေၾကာင္း ေဖာ္ညြန္းခ်က္ တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိေရြးခ်ယ္ၿပီးလုုပ္တဲ့ အလုုပ္ဟာ မွားရင္လည္း အဲဒီအမွားရဲ႕ သက္ေရာက္မႈ၊ မွန္ရင္လည္း အဲဒီအမွန္ရဲ႕ သက္ေရာက္မႈကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုုိင္ပဲ ရပုုိင္ခံစားခြင့္ ရွိတဲ့သေဘာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဆုိေတာ့ကား ဗုုဒၶဘာသာ ႐ႈေထာင့္က ေျပာရင္ သတၱဝါတုိင္းဟာ လြတ္လပ္တဲ့ ေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္ရွိၿပီး အဲဒီ ေရြးခ်ယ္မႈရဲ႕ သက္ေရာက္မႈကုုိလည္း ကုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ ရရွိခံစားႏုုိင္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အေကာင္းေရြးမလား၊ အဆုိးေရြးမလား ဆုုိတာဟာ ကုိယ့္အေပၚမွာပဲ မူတည္ေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ ေရြးခ်ယ္ၿပီးရင္လည္း တာဝန္ယူမႈကုိ ကုုိယ္ကပဲ ျပဳလုုပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုုိယ္ဘာေရြးၿပီး ဘာယူမယ္ဆုုိတာကုိ သိဖုုိ႔အတြက္ ပညာကုုိ အသုုံးခ်ရင္း အမွန္ေရြးၿပီး အမွန္ယူႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေရြးမွားရင္ နိဗၺာန္ကေန အေဝးသြားတတ္ၿပီး အေရြးမွန္မွ နိဗၺာန္ကုုိ မေႏွးအျမန္ နီးေစႏုိင္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မွန္ကန္တဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈနဲ႔ မွန္ကန္တဲ့ ရယူမႈကုုိ အမွန္အသိ ဉာဏ္နဲ႔ညွိၾကဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Read more »


RECENT POSTS

သူတုုိ႔သူတုုိ႔၏ မွတ္ခ်က္မ်ား

အမွတ္တရ ပုံရိပ္မ်ား