နဲနဲေလးေတာ့ လဲြေနတယ္... (၁၆)

သက္သတ္လြတ္နဲ႔ ရသတဏွာ...
တစ္ေလာက မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဒကာမႀကီးတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းကုိေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒကာမႀကီးေရာက္တဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ ဆြမ္းစားခ်ိန္တုိးေနတဲ့အတြက္ ဆြမ္းဝုိင္းနားမွာပဲ ခဏေစာင့္ေနဖုိ႔ ေျပာရင္း ဆြမ္းစားေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကုိ အနားမွာထုိင္ေနတဲ့ ဒကာမႀကီးက ဆြမ္းဝုိင္းေပၚမွာရွိတဲ့ အသားဟင္းခြက္ေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး “အရွင္ဘုရားတုိ႔က ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒီေလာက္အသားဟင္းေတြ စားရတာလဲ…၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ဘုန္းႀကီးေတြဆုိ အသားဟင္းမစားဘဲ အၿမဲတမ္း သက္သတ္လြတ္ပဲ စားတယ္၊ ေန႔တုိင္း သက္သတ္လြတ္စားေတာ့ ကုသုိလ္လည္းပုိရ၊ သတၱ၀ါေတြ အေပၚမွာထားတဲ့ ေမတၱာဓာတ္လည္း ပုိအားေကာင္းတာေပါ့ ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားတုိ႔လည္း သက္သတ္လြတ္စားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့ဘုရား”လုိ႔ သူေျပာခ်င္ရာကုိ ေျပာလည္းေျပာ ေလွ်ာက္လည္းေလွ်ာက္ေနျပန္ပါတယ္။

တစ္ခါတုန္းကေတာ့ ဒကာမႀကီးတစ္ေယာက္က သူ႔အမ်ိဳးသား အၿမဲသက္သတ္လြတ္ စားေနတဲ့အတြက္ သူစားဖုိ႔ ခ်က္ျပဳတ္ေပးရတာလည္း တစ္ဒုကၡျဖစ္ေနတဲ့အေၾကာင္း ေျပာလာျပန္ပါတယ္။ သူ႔ဒကာႀကီး သက္သတ္လြတ္ စားဖုိ႔အတြက္ အသားတုေတြ လုိက္ၿပီးရွာဝယ္ရတာလည္း အေတာ္မလြယ္တဲ့ ကိစၥျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၾကာေတာ့ သူသက္သတ္လြတ္စားတာကေန ျမန္ျမန္ထြက္ပါေစလုိ႔ေတာင္ ဆုေတာင္းမိတဲ့အေၾကာင္း စသျဖင့္ သူ႔ဒုကၡကုိ ေျပာျပဖူးပါတယ္။

ဒီလုိအသံေတြ ၾကားရေတာ့ ဘုန္းဘုန္းစိတ္ထဲမွာ သက္သတ္လြတ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေျပာစရာေလးေတြ အေၾကာင္း အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိျပန္ပါတယ္။ သက္သတ္လြတ္ စားတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ အမွန္နဲ႔ လက္ေတြ႕ျဖစ္ေနတဲ့ အျဖစ္ေလးေတြ၊ ကုသုိလ္ရခ်င္လုိ႔ သက္သတ္လြတ္စားကာမွ ကုသုိလ္မရဘဲ အျပစ္ျဖစ္စရာေလးေတြ ျဖစ္ေနတာက သက္သတ္လြတ္စားသူေတြနဲ႔ သက္သတ္လြတ္အတြက္ ဖန္တီးေပးရသူေတြၾကားမွာ လဲြမ်ားလဲြေနၾကသလားလုိ႔ စဥ္းစားေနမိျပန္ပါတယ္။ ကုသုိလ္ရေအာင္၊ ေမတၱာဓာတ္အားေကာင္းေအာင္၊ ရသတဏွာနည္းေအာင္ သက္သတ္လြတ္စားကာမွ ကုသုိလ္လည္းမရ၊ ေမတၱာဓာတ္လည္း မပြားဘဲ အလုပ္ပုိၿပီး ရသတဏွာသာ တုိးေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ လဲြေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ စားတာက သက္သတ္လြတ္ျဖစ္ေနၿပီး ပြားေနတာက ကိေလသာေတြ ဆုိရင္ေတာ့ နဲနဲေလးေတာ့ လဲြေနတာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ သက္သတ္လြတ္စားတာ မေကာင္းဘူး မဟုတ္ပါဘူး။ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေကာင္းေတြ အျဖစ္မ်ား၊ အက်ိဳးေတြ အျဖစ္မ်ားဖုိ႔ေတာ့ လုိပါတယ္။ သတၱဝါေတြအေပၚမွာ ေမတၱာထားႏုိင္ေအာင္၊ အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အလုပ္မရႈတ္ေအာင္၊ အရသာအေပၚမွာ စဲြလန္းတပ္မက္တတ္တဲ့ ရသတဏွာေတြ ေလ်ာ့နည္းေအာင္ စားလည္းစား က်င့္လည္းက်င့္မယ့္ ဆုိရင္ေတာ့ သက္သတ္လြတ္စားတာ သိပ္ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီလုိေလးေတြသာ ျဖစ္ၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ တကမၻာလုံး သက္သတ္လြတ္ေတာင္ စားသင့္ၾကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္က ေကာင္းေနတာကုိး။

ဒါေပမယ့္ ခုဟာက သက္သတ္လြတ္စားရင္း အက်င့္ပါးလာတဲ့ သူတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္က တစ္ျခားစီ ျဖစ္ေနသလုိ ျဖစ္လာေနပါတယ္။ ရသတဏွာ မပါးဘဲ သက္သတ္လြတ္ အစားအစာကုိ အသားအရသာအတုိင္း အေကာင္းဆုံး ျပင္ဆင္ၿပီး စားေနၾကတာကေတာ့ အလုပ္လည္းမ်ား တဏွာလည္း ပြားေနၾကသလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အစားအစာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အလုပ္မမ်ားေအာင္ စားကာမွ ဘယ္လုိဟာမ်ိဳးမွ စားမယ္၊ ဘာပါမွစားမယ္၊ ဘာမပါလုိ႔ အလုိမက် ျဖစ္ေနၾကတယ္ ဆုိတာကေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။

အမွန္ေတာ့ ဘုရားအလုိရွိတာက သက္သတ္လြတ္စားျခင္း မစားျခင္းကုိ အလုိရွိေတာ္မူတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာပဲစားစား ရသတဏွာ မပြားဖုိ႔၊ အစားအေသာက္ အေပၚမွာ တပ္မက္တြယ္တာမႈ မမ်ားဖုိ႔ကုိသာ ဗုဒၶျမတ္စြာ အလုိရွိေတာ္မူတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ကုိယ္ေတာ္တုိင္လည္း ဒီလုိသက္သတ္လြတ္ စားဖုိ႔ကုိ သီးသန္႔ခြင့္ျပဳေတာ္မူျခင္း၊ သက္သတ္လြတ္စားဖုိ႔ တုိက္တြန္းေတာ္မူျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ အရွင္ေဒဝဒတ္က ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား သက္သတ္လြတ္စားဖုိ႔ ပညတ္ေပးပါလုိ႔ ေတာင္းဆုိတာေတာင္မွ ဘုရားရွင္က ခြင့္ျပဳေတာ္ မမူခဲ့ပါဘူး။ ဆြမ္းခံသြားကာ ရသမွ် အစာအဟာရ အေပၚမွာ ရသတဏွာ မျဖစ္ေအာင္စားဖုိ႔ပဲ တုိက္တြန္းေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ သက္သတ္လြတ္စားျခင္းေၾကာင့္ ရသတဏွာပါးၿပီး ကိေလသာ နည္းသြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘုရားရွင္က သာဓုေခၚမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သက္သတ္လုိ႔ေတာ့ စားပါတယ္ ကိေလသာမပါးဘဲ ပုိမ်ားလာၿပီး ရသတဏွာကလည္း ပုိပြားလာတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ အလုိရွိေတာ္မူမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သက္သတ္လြတ္စားတဲ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ေမတၱာက႐ုဏာ တရားအားေကာင္းဖုိ႔နဲ႔ အစားအေသာက္အေပၚမွာ ရသတဏွာ မပြားဖုိ႔ စားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ သက္သတ္လြတ္စားရင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ လြဲေအာင္မလုပ္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ အစားစားတယ္ဆုိတာ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ေအာင္ စားတာျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ဖုိ႔စားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စားဖုိ႔လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အစာအဟာရကုိ အမွီျပဳၿပီး မာန္မာနတက္ဖုိ႔၊ လွဖုိ႔ပဖုိ႔ စားေနၾကတာ မဟုတ္ဘဲ ခႏၶာကုိယ္ က်န္းမာေရး မွ်တေအာင္၊ ႐ုပ္တရားရဲ႕ ေဖာက္ျပန္မႈကုိ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေအာင္၊ အဟာရသပၸါယ မွ်တေအာင္ စားေသာက္ၾကတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီသေဘာနဲ႔ ညီေအာင္ေတာ့ စားသင့္ၾကပါတယ္။ အဲလုိမွမဟုတ္ဘဲ ဘာျဖစ္ခ်င္လုိ႔၊ ဘာလုိခ်င္လုိ႔ စတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ အဓိ႒ာန္ ဝင္သလုိလုိ၊ သတၱ၀ါေတြ အေပၚမွာ ေမတၱာထားသလုိလုိနဲ႔ သက္သတ္လြတ္ကုိပဲ အသားထက္ေကာင္းေအာင္ ျပင္ဆင္ စားေသာက္မႈမ်ိဳး ဆုိရင္ေတာ့ ရသတဏွာပြားၿပီး အကုသုိလ္ေတာင္ တုိးႏုိင္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒါမ်ိဳးလည္း မျဖစ္သင့္ပါဘူး။

တစ္ခ်ိဳ႕က ဘာအဓိ႒ာန္ဝင္တယ္၊ ညာအဓိ႒ာန္ဝင္တယ္ဆုိၿပီး အဓိ႒ာန္ဝင္ေနတဲ့ ကာလမွာ ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့ အရာေတြ အထေျမာက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ သက္သတ္လြတ္ပါ စားၾကဖုိ႔ ေျပာဆုိညႊန္ျပေနတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကုိ ေသခ်ာၾကည့္ရင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိက ရွင္းေနပါတယ္။ ဘာလုိခ်င္လုိ႔၊ ဘာရခ်င္လုိ႔၊ ဘာေတြေအာင္ျမင္ခ်င္လုိ႔ စတာေတြက ဦးစီးေနတာ ျဖစ္ေနေတာ့ သက္သတ္လြတ္စားတာဟာ ေမတၱာဓာတ္မ်ားဖုိ႔၊ ရသတဏွာပြားဖုိ႔ေၾကာင့္ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါလုိခ်င္လုိ႔ ဒီလုိစားတာ၊ ဒီလုိက်င့္တာဟာ ဘာသာေရးကုိ ခုတုံးလုပ္ေနတာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ မျဖစ္သင့္တဲ့ အလဲြတစ္ခုပါ။

ျဖစ္သင့္တာက သက္သတ္လြတ္စားတာ၊ မစားတာထက္ အစားအေသာက္အေပၚမွာ ရသတဏွာ မပြားဖုိ႔၊ အစားအေသာက္အတြက္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ သတၱ၀ါေတြကုိ သတ္တာျဖတ္တာ မလုပ္ဖုိ႔၊ သက္သတ္လြတ္ စားတာကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး အလုပ္မမ်ားဖုိ႔နဲ႔ ဘာျဖစ္ခ်င္လုိ႔ ဘာရခ်င္လုိ႔ ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အဓိ႒ာန္ေတြနဲ႔ ေမတၱာေစတနာ မပါတဲ့ သက္သတ္လြတ္ စားတာမ်ိဳး မျဖစ္ဖုိ႔ စသျဖင့္ သတိျပဳဆင္ျခင္ကာ အေရးႀကီးတဲ့ ကိေလသာပါးေရး၊ တဏွာနည္းေရးမ်ိဳးပဲ ျဖစ္သင့္ၾကပါတယ္။ စိတ္အစဥ္ေတြမွာ ကိေလသာပါးၿပီး ကုသုိလ္တရားေတြ တုိးေနမယ္ဆုိရင္ သက္သတ္လြတ္စားမႈ မစားမႈဟာ အေရးမႀကီးေတာ့ပါဘူး။ ကုိယ့္စိတ္မွာ ကုသုိလ္တရားေတြ မ်ားေနမယ္ဆုိရင္ သက္သတ္လြတ္မစားလည္း ကိေလသာကေတာ့ ပါးေနမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ေခတ္ သက္သတ္လြတ္ စားၾကတဲ့ သူအခ်ိဳ႕ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ ဗုဒၶအလုိေတာ္နဲ႔ လဲြေနတာေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဗုဒၶအလုိ ရွိေတာ္မူတဲ့ သတၱ၀ါေတြ အေပၚမွာ ေမတၱာက႐ုဏာတရား အားေကာင္းေရး၊ အစားအစာအေပၚမွာ ရသတဏွာ နည္းပါးေရး၊ အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အလုပ္မ႐ႈပ္ေရး၊ အစားအစာအေပၚ အမွီျပဳၿပီး မာန္မာန မတက္ေရးမ်ားကုိ ဦးတည္လုိက္နာ က်င့္သုံးကာျဖင့္ ကုသုိလ္လည္းရ တဏွာလည္းခ်ႏုိင္မယ့္ အစားအစာ စားမႈမ်ိဳးကုိသာ ႀကိဳးစားလုိက္နာ ေလ့က်င့္သင့္ပါေၾကာင္း သက္သတ္လြတ္နဲ႔ ရသတဏွာအေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း မီးေမာင္းထုိးျပရင္း လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ အသိေပး တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။

Read more »

ႏွစ္ဆယ္၊ ရွစ္ဆယ္ သီအုိရီ (20%, 80% theory)

ဘုန္းဘုန္း ျမန္မာျပည္မွာ ေရာက္ေနတဲ့အခုိက္ ျမန္မာျပည္ကုိလာၿပီး တရားလည္းအားထုတ္၊ တရားလည္းနာ၊ ခရီးလည္းထြက္ဖုိ႔ ေရာက္လာၾကတဲ့ ကုိရီးယားအဖဲြ႕ေတြနဲ႔အတူ ဘုန္းဘုန္းလည္း ျမန္မာျပည္အထက္ပုိင္း ခရီးကုိ လုိက္ပါသြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအဖဲြ႕ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ထင္ရွားတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကုိ ဖူးေျမာ္ပူေဇာ္ရင္း ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ေဟာၾကားခ်ီးျမွင့္တဲ့ တရားေတာ္ကုိ နာလုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေရာက္တဲ့ေနရာတုိင္းမွာေတာ့ အဲဒီရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီအဖဲြ႕ေတြနဲ႔အတူ လုိက္ပါသြားရင္ နားၾကားခဲ့ရတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ႕ တရားေတြကလည္း အလြန္မွတ္သားစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ဒီလုိ မွတ္သားစရာ အႏွစ္သာရေတြထဲက မင္းကြန္းေတာင္႐ုိးမွာရွိတဲ့ တိပိဋက မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ အေမြကုိဆက္ခံရင္း သာသနာျပဳ လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လက္ရွိတိပိဋက ဆရာေတာ္ အရွင္ဂႏၶမာလာလကၤာရ ေဟာၾကားခ်ီးျမွင့္ ေပးေတာ္မူတဲ့ တရားတစ္ပုဒ္ကလည္း အလြန္မွတ္သားဖြယ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဆရာေတာ္နဲ႔ေတြ႕တုန္း ကုိရီးယား ဒကာတစ္ေယာက္က သူတုိ႔ႏုိင္ငံမွာ ဘာေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ လူအခ်ိဳ႕ဟာ အလြယ္တကူ ဘဝကုိ အ႐ႈံးေပးကာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသေလ့ရွိေၾကာင္း၊ အဲဒီလုိ သတ္ေသေလ့ရွိတဲ့ သူေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဆရာေတာ့္အေနနဲ႔ ဘယ္လုိျမင္ၿပီး ဘယ္လုိတရားမ်ိဳး ခ်ီးျမွင့္ခ်င္ပါလဲဘုရားလုိ႔ ေမးေလွ်ာက္တဲ့အတြက္ ဆရာေတာ္က သူ႔အေမးကုိ အေျခခံကာ လူေတြရဲ႕ ေလာကဓံကုိ မခံႏုိင္မႈမ်ား၊ အတၱမာနပါတဲ့ အျမင္အေတြးမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္မႈမ်ားအေၾကာင္း တရားစကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာေတာ္က သူ႔အေတြ႕အႀကဳံကုိ အေျခခံၿပီး ႏွစ္ဆယ္၊ ရွစ္ဆယ္ သီအုိရီေလး အေၾကာင္းကုိပါ ထည့္သြင္းမိန္႔ၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဆရာေတာ္က “ေလာကမွာရွိတဲ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေကာင္းတာနဲ႔ မေကာင္းတာ ႏွစ္မ်ိဳးထဲက တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႕ႀကဳံလာတဲ့အခါ ေကာင္းတာေတြနဲ႔ ေတြ႕ႀကဳံခံစားရရင္ ရွစ္ဆယ္ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ ရရွိခံစားေနရတဲ့ အေပၚမွာ အလုိမက်ႏုိင္ဘဲ ႏွစ္ဆယ္ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ပဲ ခံစားရတယ္လုိ႔ ထင္ေနတတ္ၿပီး မေကာင္းတဲ့အရာ ႏွစ္ဆယ္ရာခုိင္းႏႈန္းေလာက္ ေတြ႕ႀကဳံခံစားရရင္ေတာ့ ရွစ္ဆယ္ရာခုိင္းႏႈန္းေလာက္ ခံစားေနရတယ္လုိ႔ ထင္ေနတတ္ေၾကာင္း၊ ေကာင္းတဲ့ခံစားခ်က္ဆုိရင္ အမ်ားႀကီးကုိ အနည္းေလးလုိ႔ ထင္ေနတတ္ၿပီး မေကာင္းတဲ့ ခံစားခ်က္ဆုိရင္ေတာ့ နည္းနည္းေလးကုိလည္း အမ်ားႀကီးလုိ႔ ထင္ေနတတ္ေၾကာင္း၊ သူမ်ားခံစားတဲ့ ေကာင္းတဲ့ခံစားခ်က္မ်ိဳးနဲ႔ ကုိယ္ခံစားရတဲ့ ေကာင္းတဲ့ခံစားခ်က္မ်ိဳး အတူတူျဖစ္ေပမယ့္ ကုိယ့္ခံစားခ်က္က်ေတာ့ နည္းတယ္လုိ႔ထင္ေနတတ္ၿပီး သူမ်ားနဲ႔ကုိယ္နဲ႔ အတူတူပဲ ခံစားရတဲ့ မေကာင္းတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးက်ေတာ့ ကုိယ္ခံစားရတဲ့ မေကာင္းတဲ့ ခံစားမႈက ပုိၿပီးႀကီးတယ္လုိ႔ ထင္ေနတတ္ေၾကာင္း၊ ကုိယ့္က်ေတာ့ အႀကီးကုိ အေသးထင္၊ အေသးကုိ အႀကီးလုိ႔ ထင္ျမင္ေလ့ရွိတတ္ေၾကာင္း၊ တကယ္ေတာ့ ဒီလုိခံစားမႈမ်ိဳးဆုိတာ ပုဂၢဳိလ္သတၱဝါတုိင္းအတြက္ အားလုံးအတူတူပဲ ျဖစ္ေၾကာင္း အတၱစဲြ၊ မာနစဲြ၊ တဏွာစဲြေတြေၾကာင့္သာ ေျပာင္းျပန္ျမင္ေနၾကတာ ျဖစ္ေၾကာင္း…” စသျဖင့္ ႏွစ္ဆယ္ရွစ္ဆယ္ သီအုိရီေလးကုိ အေျခခံၿပီး ေျပာသင့္ေျပာထုိက္တဲ့ တရားစကားကုိ မိန္႔ၾကားေပးေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ အမိန္႔ရွိေတာ္မူလုိက္မွပဲ တစ္ခါတရံ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း အဲဒီလုိ အျမင္မ်ိဳး ရွိေနတယ္ဆုိတာ သတိထားမိခဲ့ပါတယ္။ တဒဂၤအခုိက္အတန္႔ ေကာင္းတယ္လုိ႔ ထင္ေနရတဲ့ အရာေလးေတြ ရရွိခံစားရတဲ့အခါ ရရွိလာတဲ့ အတုိင္းအတာ အေပၚမွာ မေရာင့္ရဲႏုိင္ဘဲ ပုိပုိၿပီး ရယူခံစားလုိမႈမ်ားက လႊမ္းမုိးလာတတ္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ ဒီလုိ ပုိပုိၿပီး လုိခ်င္ရခ်င္ ခံစားခ်င္တာေတြေၾကာင့္ပဲ ရရွိလာတဲ့ အေနအထားအေပၚမွာ နည္းတယ္လုိ႔ ထင္ေနတတ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့အရာေလးေတြဆုိရင္ အမ်ားႀကီးရေနေပမယ့္ သူမ်ားေလာက္မရဘူး၊ သူမ်ားေလာက္ မျပည့္စုံဘူးစသည္ျဖင့္ ထင္ေနတတ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မေကာင္းတဲ့ အရာေတြ၊ မေကာင္းတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြမွာက်ေတာ့ သူမ်ားလည္း ကုိယ့္ေလာက္ပဲ၊ ကုိယ္လည္းသူတုိ႔ေလာက္ပဲ ေတြ႕ႀကဳံခံစားရေပမယ့္ ကုိယ္ခံစားရတဲ့ ခံစားခ်က္က်ေတာ့ အရမ္းကုိျပင္းတယ္လုိ႔ ထင္ေနတတ္ၾကတဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။

ဆုိၾကပါစုိ႔။ သူမ်ားလည္း ႏွလုံးေရာဂါ၊ ဆီးခ်ိဳေသြးတုိး ေရာဂါျဖစ္တာပါပဲ။ ကုိယ္လည္း အဲဒီလုိေရာဂါမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဘယ္လုိမွကုိ မခံစားႏုိင္ေလာက္ေအာင္၊ သူမ်ားထက္ကုိ အဆရာေထာင္မက ျပင္းထန္တယ္လုိ႔ ထင္ရေလာက္ေအာင္ကုိ စိတ္ကထင္ေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူမ်ားလည္း ဒီေရာဂါ ဒီေဆးပဲ ေသာက္ရတာပဲ၊ ကုိယ္လည္း ဒီအတုိင္းပဲ ေသာက္ရတာပါပဲ။ ကုိယ့္က်ေတာ့မွ ေဆးကပိုခါးေနသလုိ၊ ပုိမ်ားေနသလုိ၊ ပုိေစ်းႀကီးေနသလုိ ထင္ေနတတ္ၾကျပန္ပါတယ္။ ဒါဘာလဲဆုိေတာ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ခံစားျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခါ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ျဖစ္ေတာ့ ဘာမွမသိသလုိ၊ ဘာမွမခံစားရသလုိ ရွိေနခဲ့ၾကေပမယ့္ ကုိယ့္ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ငါ့က်မွလာၿပီး ေရြးျဖစ္တယ္လုိ႔ ထင္ကုန္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ သူ႔က်ေတာ့ျဖစ္တယ္၊ ငါ့က်ေတာ့ ျဖစ္တယ္ဆုိတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ႐ုပ္တရားကုိ ပုိင္ဆုိင္ ထားေနၾကလု႔ိသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူလည္းဒီ႐ုပ္ခႏၶာရွိလုိ႔ ခံစားမႈ ျဖစ္လာရတာ ျဖစ္သလုိ ကုိယ္လည္းပဲ ဒီ႐ုပ္ခႏၶာကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားလုိ႔ ဒီလုိခံစားၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ႐ုပ္ရွိၾကလုိ႔ ျဖစ္ၾကရတဲ့ အေပၚမွာ ပုထုဇဥ္ သဘာဝ ငါစဲြအတၱစဲြေလးေတြက ရွိေနၾကေတာ့ ေကာင္းတဲ့သေဘာေလးေတြဆုိ ကုိယ္ပဲရယူပုိင္ဆုိင္လုိ၊ ခံစားလုိေနၾကၿပီး မေကာင္းတဲ့ သေဘာေတြဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္မခံစားရ၊ ကုိယ္မျဖစ္ရရင္ ပုိေကာင္းေနတဲ့ သေဘာေတြ ရွိေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အရာရာ ကုိယ့္အလုိအတုိင္း မျဖစ္ဘဲ သူ႔အလုိအတုိင္း ျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာရွိတဲ့အတြက္ ကုိယ္ေတာင့္တသလုိ မျဖစ္တဲ့အခါ ကုိယ့္ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ အတူတူခ်င္းကုိပဲ ကုိယ္ကပုိျဖစ္တယ္၊ ကုိယ္က ပုိခံစားရတယ္လုိ႔ ထင္ေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

အလားတူ ေကာင္းတဲ့ခံစားမႈေလးေတြမွာလည္း ဒီအတုိင္းပါပဲ။ ေကာင္းတာေတြဆုိေတာ့ ကုိယ္ပဲ ခံစားခ်င္၊ ရယူခ်င္ေနတဲ့အတြက္ ရတဲ့ေဝပုံခ်င္းအတူတူ ကုိယ္ရတဲ့အေပၚမွာ နည္းတယ္၊ မေကာင္းဘူးဆုိတဲ့ စိတ္အေတြးနဲ႔ ပုိပုိၿပီး ရခ်င္ေနၾကေတာ့ အမ်ားႀကီးရခဲ့တာကုိပဲ အနည္းေလးရတယ္လုိ႔ ထင္ေနတတ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေကာင္းတာေတြ၊ လုိခ်င္တာေတြဆုိတာကလည္း အလုိျပည့္တယ္ဆုိတာ မရွိတဲ့အတြက္ ရၿပီးရင္း ရခ်င္၊ လုိၿပီးရင္း လုိခ်င္ေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း တစ္ခ်ိဳ႕ သိန္းေထာင္နဲ႔ သန္းနဲ႔ခ်ီေအာင္ ခ်မ္းသာေနတဲ့သူေတြကုိ ေမးၾကည့္ ထပ္ယူဦးမွာလားဆုိရင္ ယူဦးမယ္ဆုိတာေတြပဲ ျဖစ္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ခ်မ္းသာလုိ႔၊ ဘေလာက္အက်ိဳးခံစားရလုိ႔ ေနာက္ထပ္ မလုိေတာ့ဘူး၊ နားသြားၿပီဆုိတာ မရွိပါဘူး။ ရၿပီးရင္းရခ်င္၊ လုိၿပီးရင္း လုိခ်င္ ျဖစ္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလုိ အေတာမသတ္ႏုိင္တဲ့ ေလာဘသေဘာက ရွိေနတဲ့အတြက္ ျမတ္ဗုဒၶက ေရာင့္ရဲႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေရာင့္ရဲတယ္ဆုိတာ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ရွိတာေလးကုိ ထုိင္စားေနဖုိ႔ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ့္ရွိတဲ့ အေနအထားေလး အေပၚမွာ သက္ေသာင့္သက္သာ ျဖစ္ေအာင္ ေနထုိင္ၾကည့္ဖုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ျဖစ္တယ္၊ ဘယ္လုိခ်မ္းသာတယ္၊ ဘယ္လုိ သုံးႏုိင္တယ္ စသျဖင့္ သူမ်ားသုံးႏုိင္၊ ျဖဳန္းႏုိင္၊ စားႏုိင္ေသာက္ႏုိင္တဲ့ အေပၚေတြမွာ အားမလုိအားမရ၊ ႀကိတ္မႏုိင္ခဲမရ မျဖစ္ၾကဘဲ ကုိယ့္ရွိတဲ့အေပၚမွာပဲ ရွိသမွ်၊ ရသမွ်နဲ႔ ေက်နပ္ႏုိင္ေအာင္ ကုိယ့္ရဲ႕ေလာဘကုိ အကန္႔ေလးလုပ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶ မိန္႔ေတာ္မူသလုိပဲ ေလာဘကုိ အကန္႔ေလးထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ခုနေျပာခဲ့တဲ့ ကုိယ့္က်ေတာ့နည္းတယ္၊ သူ႔က်ေတာ့ မ်ားတယ္ဆုိတဲ့ အျမင္ခံစားခ်က္မ်ိဳး နည္းလာႏုိင္ပါတယ္။ ကုိယ္ရရွိခံစားရတဲ့ အတုိင္းအတာေလး အေပၚမွာပဲ အလုိက္သင့္ သက္ေသာင့္သက္သာ ျဖစ္ေအာင္ ေနထုိင္လာႏုိင္ပါတယ္။ ဒီထက္ပုိၿပီး အျမင္ေတြမွန္ခ်င္တယ္၊ အမွန္အတုိင္း အရွိအတုိင္း လက္ခံခ်င္တယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အမွန္အတုိင္းျမင္ေစႏုိင္တဲ့ ဉာဏ္မ်က္စိရေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ပဲ ရွိပါတယ္။ အရွိကုိအရွိအတုိင္း၊ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္း၊ မၿမဲတာကုိ မၿမဲတဲ့အတုိင္း၊ ၿမဲတာကုိ ၿမဲတဲ့အတုိင္း၊ အျဖစ္ကုိ အျဖစ္အတုိင္း၊ အပ်က္ကုိ အပ်က္အတုိင္း ျမင္ႏုိင္ဖုိ႔ကေတာ့ သတိပ႒ာန္ အလုပ္အားထုတ္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာ သတိပ႒ာန္ အလုပ္ကုိ ႀကိဳးစားအားထုတ္ထားၾကတဲ့ သူေတြကေတာ့ ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ - အရွိကုိ အရွိအတုိင္းသိလုိ႔ ဆုိတဲ့အတုိင္း ျဖစ္စဲျဖစ္ခုိက္ကုိ အရွိအတုိင္းပဲ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ႏုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ သူမ်ားတယ္၊ ကုိယ္နည္းတယ္၊ ကုိယ့္က်ေတာ့ ပုိႀကီးတယ္၊ သူ႔က်ေတာ့ ပုိေသးတယ္ဆုိတဲ့ အျမင္အေတြးမ်ိဳး ဝင္လာၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလုိဆုိရင္ေတာ့ ႏွစ္ဆယ္ရွိရင္ ႏွစ္ဆယ္ပဲ ျမင္ၾကမွာျဖစ္ၿပီး ဆစ္ဆယ္ရွိရင္လည္း ရွစ္ဆယ္ပဲ ျမင္လာၾကေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက လူအေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ စိတ္အစဥ္ဟာ ေကာင္းတာေတြက်ေတာ့ အမ်ားကုိ အနည္းလုိ႔ ျမင္ေနထင္ေနတတ္ၿပီး မေကာင္းတာေတြက်ေတာ့ အနည္းကုိ အမ်ားလုိ႔ ထင္ေနတတ္ေၾကာင္းနဲ႔ ဒီလုိ ထင္ေနတတ္ျခင္းဟာ ပုဂၢိဳလ္သတၱဝါ အသီးသီးမွာ ရွိေနၾကတဲ့ ငါစဲြေလးမ်ားနဲ႔ အယူလဲြေလးမ်ားေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီလုိ အျမင္လဲြေလးေတြ မျဖစ္ရေအာင္ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာရွိတဲ့ ေလာဘကုိ အကန္႔ေလးနဲ႔ထားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း အေသးအႀကီး၊ အနည္းအမ်ားကုိ အရွိအတုိင္း ျမင္ေစဖုိ႔ ဝိပႆနာ တရားအလုပ္ကုိသာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖုိ႔ လုိေၾကာင္း ဆုိလုိရင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ အထူးသတိျပဳရမွာက ႐ုပ္တရားပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့ သူေတြမွာ အေကာင္းအဆုိးဆုိတာ ဒြန္တဲြေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ခႏၶာကုိယ္ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ ရရွိလာတဲ့ ခံစားခ်က္ဆုိတာလည္း အေကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အဆုိးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ အနည္းအမ်ား၊ အေသးအႀကီးဆုိတာ မထားဘဲ အတူတူပဲ ျဖစ္ေစတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သတၱဝါတုိင္း ရရွိလာခဲ့ၾကတဲ့ ခႏၶာကုိယ္နဲ႔ စိတ္မွာပဲ သုခဒုကၡဆုိတာ ရွိေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ သုခပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒုကၡပဲျဖစ္ျဖစ္ အရွိအတုိင္း ျမင္သိၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ တိပိဋကဆရာေတာ္ အမိန္႔ရွိေတာ္မူတဲ့ ႏွစ္ဆယ္ရွစ္ဆယ္ သီအုိရီလုိပဲ သတၱဝါ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေကာင္းတာဆုိရင္ ကုိယ့္က်ေတာ့နည္းတယ္၊ သူ႔က်ေတာ့ မ်ားတယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ေနတတ္ၿပီး၊ ဆုိးတာဆုိရင္ ကုိယ့္က်ေတာ့ႀကီးတယ္၊ သူ႔က်ေတာ့ ေသးတယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ေနတတ္ၾကတဲ့အျပင္ ဒီအထင္အျမင္မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ရတဲ့ ဒုကၡမ်ားဟာလည္း ပုိပုိမ်ားလာေနတတ္တဲ့အတြက္ ဒီလုိထင္ျမင္ယူဆမႈမ်ိဳးကုိ အရွိအတုိင္း၊ အမွန္အတုိင္း ျမင္ေစႏုိင္ဖုိ႔ ကုိယ့္စိတ္ကုိ အကန္႔ေလးမ်ားနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ကာ သတိပ႒ာန္ အလုပ္ကုိသာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖုိ႔သာ ရွိပါေတာ့ေၾကာင္း တင္ျပရင္း ႏွစ္ဆယ္ရွစ္ဆယ္ သီအုိရီကုိ အေၾကာင္းျပဳလုိ႔ အသိတစ္ခုရေစဖုိ႔ ေကာင္းမႈတစ္ခု ျပဳလုိက္ရပါတယ္။

Read more »

ျမန္မာျပည္မွ အျပန္…

ျမန္မာျပည္ကေန တစ္ေခါက္ ျပန္ ေရာက္လာခဲ့ ျပန္ပါၿပီ။ ခရီးထြက္ တုိင္း ခရီးသြား မွတ္တမ္းအျဖစ္ ျပန္လည္ ေဖာက္သည္ ခ်ေနက် ဆုိေတာ့ အခုတစ္ေခါက္ ျမန္မာ ျပည္ ၾကြၿပီး ျပန္လာတဲ့ အခါမွာ လည္း တစ္ခါျပန္ ေဖာက္သည္ခ် ျဖစ္ခဲ့တယ္ ဆုိပါေတာ့။ ၂၀၁၀၊ ၁၁လပုိင္း ၁၁ရက္ေန႔ကေန ၂၀၁၁၊ ၁လပုိင္း ၃၀ရက္ေန႔အထိ ျပန္သြား ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္မွာ ထင္ထားတာထက္ကုိပုိၿပီး အလုပ္ မ်ားခဲ့ပါတယ္။ အလုပ္မ်ားသေလာက္ အက်ိဳးလည္း အမ်ားႀကီး ျဖစ္ခဲ့တယ္လုိ႔ ခံယူမိခဲ့ပါတယ္။ ပထမအစီအစဥ္က ျမန္မာျပည္ကုိ ၂၀၁၀၊ ၁၁လပုိင္း ၅ရက္ေန႔မွာ ျပန္ဖုိ႔ပါ။ ဒါေပမယ့္ ၁၁လပုိင္း ၇ရက္ေန႔မွာ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပဲြၾကီးက ရွိေနေတာ့ အေျခအေနအရ တစ္ခ်ိဳ႕က ေရြးေကာက္ပဲြၿပီးမွ ျပန္ဖုိ႔အႀကံျပဳၾကတာနဲ႔ ေရြးေကာက္ပဲြအၿပီး ၁၁လပုိင္း ၁၁ရက္ေန႔မွ ျပန္ၾကြသြားျဖစ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပဲြအၿပီး ျပန္ေတာ့လည္း ေရြးေကာက္ပဲြအၿပီး အ႐ႈပ္အရွင္း သတင္းေတြေတာ့ ၾကားခဲ့ရတာေပါ့။ ဒါကေတာ့ အားလုံးလည္း ၾကားသိၿပီးသားဆုိေတာ့ ထားလုိက္ပါေတာ့။ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့မႈ အေၾကာင္းပဲ ေျပာၾကတာေပါ့။

ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အရင္ဆုံး လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာကေတာ့ အပတ္စဥ္ ဗုဒၶဟူးေန႔တုိင္းမွာ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ သီရိဗုဒၶဟူး ဝတ္အသင္းနဲ႔အတူ ဘုရားေက်ာင္းကန္ သန္႔ရွင္းေရး ေဝယ်ာဝစၥအလုပ္နဲ႔ သူတုိ႔အဖဲြ႕အတြက္ ဗုဒၶဟူးေန႔ မနက္တုိင္း ေကၽြးေနက် အဟာရ အလွဴပဲျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶဟူးေန႔တုိင္း ညစဥ္ (၇)နာရီမွာ ပုိ႔ခ်ေပးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဓမၼသင္တန္း ေဟာေျပာပုိ႔ခ်က္ခ်က္ အလွဴကလည္း ကေလးေဆး႐ုံ ဝန္ထမ္းမ်ားနဲ႔ သူနာျပဳ ဆရာမမ်ားအတြက္ တကယ့္ကုိ ဓမၼအႏွစ္သာရမ်ား ျဖန္႔ေဝျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျမတ္ဆုံး ဓမၼအလွဴတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားေဟာ အႏွစ္သာရ ဓမၼပဒေဒသနာေတာ္ကုိ ပါဠိ၊ ျမန္မာ၊ အဂၤလိပ္ သုံးဘာသာနဲ႔ အက်ယ္တဝင့္ပုိ႔ခ်ရင္း ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔ သိသင့္သိထုိက္၊ ေဆာင္သင့္ေဆာင္ထုိက္၊ ေရွာင္သင့္ေရွာင္ထုိက္တဲ့ ေရွာင္ရန္ေဆာင္ရန္ အခ်က္အလက္မ်ားကုိလည္း အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ထပ္ဆင့္အသိမွ်ေဝ ေပးျဖစ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကုိရီးယားကုိ ျပန္ၾကြမယ့္ ေနာက္ဆုံးပတ္ ဗုဒၶဟူးေန႔အထိ သင္တန္းတက္ေရာက္လာသူမ်ားဟာ မေလ်ာ့ဘဲ ပုိပိုလုိ႔သာ တုိးေနခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိ ေနာက္ဆုံးပတ္ ဗုဒၶဟူးေန႔မွာ ႏွေမ်ာလြန္းလြန္းလုိ႔ ငုိေတာင္ငုိၾကတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ႔အတြက္ ဓမၼအႏွစ္သာရ တစ္လုံးတစ္ပါဒ အသိရသြားရင္ကုိပဲ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ႏွလုံးသားမွာ ပီတိဖုံးၿပီးသားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားေဟာရတဲ့ ဓမၼေဒသနာကုသုိလ္နဲ႔ တရားနာရတဲ့ ဓမၼႆဝနကုသုိလ္ကေတာ့ ကုသုိလ္ေတြထဲမွာ အႏႈိင္းမဲ့ ကုသုိလ္ဆုိတာ လက္ေတြ႕ေဟာၾကနာၾကရတဲ့ သူေတြသာ အသိဆုံးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ဓမၼအလွဴ တစ္ခုကေတာ့ အြန္လုိင္းမွာ ဘုန္းဘုန္းေရးခဲ့တဲ့ တရားေဆာင္းပါးမ်ားကုိ စာအုပ္အျဖစ္ ပုံႏွိပ္ထုတ္ေဝကာ စာအုပ္ဖတ္မွ အားရတတ္တဲ့ တရားခ်စ္ခင္ သူေတာ္စင္တုိ႔အတြက္ စာအုပ္အလွဴ ေပးလွဴျဖစ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေရးသမွ် ဓမၼရသမ်ားကုိ ေတြးမိသမွ် အေတြးမ်ားနဲ႔ ေရးသားတင္ျပထားခဲ့တဲ့ ဒီစာစဥ္မ်ားဟာလည္း ဖတ္ရသူမ်ားကုိ အသိတစ္ခုနဲ႔ အက်င့္တစ္ခုခုကုိ ျဖစ္ေစခဲ့တယ္လုိ႔ ဆုိၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဒီလုိဓမၼအႏွစ္သာရမ်ား ျပန္ပြားေစဖုိ႔ ဓမၼစာစဥ္ျပန္႔ပြားေရး အစီအစဥ္တစ္ခု လုပ္သင့္ေၾကာင္း အႀကံျပဳေလွ်ာက္ထား လာတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီလုိ အသံေတြေၾကာင့္လည္း အခုေတာ့ မနာပဒါယီ ဓမၼစာေပျပန္႔ပြားေရး အလွဴေတာ္ေငြမ်ားအျဖစ္ စုေပါင္းကာ မနာပဒါယီ စာစဥ္မ်ား စဥ္ဆက္မျပတ္ ထုတ္ေဝျဖန္႔ခ်ိႏုိင္ေအာင္ စီစဥ္ဖန္တီး တည္ေထာင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မတည္အလွဴရွင္မ်ားနဲ႔ တစ္ႏုိင္တစ္ပုိင္ အလွဴရွင္မ်ားေၾကာင့္ ဒီ မနာပဒါယီ ဓမၼစာေပ ျပန္႔ပြားေရး အလွဴေတာ္ဟာလည္း အတုိင္းအတာ တစ္ခုအထိ ခရီးေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္မွာ တျခားအလွဴေတြထက္ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ႏွလုံးသားကုိ ပီတုံးဖုံးေစခဲ့တာကေတာ့ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ဇာတိရြာမွာ တရားပဲြက်င္းပၿပီး ကုိယ္ပုိင္ရသမွ် ဓမၼပူဇာမ်ားနဲ႔ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ မရွိဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ ႏွစ္စဥ္ေထာက္ပံ့ေပးမယ့္ ပညာသင္ဆု ေပးအပ္ေရး အလွဴေတာ္နဲ႔ ရြာသူရြာသားေတြကုိ အသိဉာဏ္ဖြင့္ေပးမယ့္ စာၾကည္တုိက္ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ေရး အစီအမံပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ရသမွ် ဓမၼပူဇာမ်ားကုိ အရင္းတည္ကာ မနာပဒါယီ စာၾကည့္တုိက္ဆုိတဲ့ အမည္နဲ႔ စာၾကည့္တုိက္တစ္ခုကို စတင္အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ဒီႏွစ္ကုန္မွာ ဖြင့္လွစ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပံ့ပုိးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ေပါင္းစုံကုိလည္း စုေဆာင္းထားၿပီး စာၾကည့္တုိက္ အေဆာက္အဦအတြက္လည္း ပႏၷက္တင္ထားႏုိင္ၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မၾကာမီဖြင့္လွစ္ႏုိင္ေတာ့မယ့္ မနာပဒါယီ စာၾကည့္တုိက္ဟာ တကယ့္ကုိပဲ ပိတ္ေနတဲ့ မ်က္စိနားေတြကုိ ပညာအလင္းနဲ႔ ထြန္းလင္းေပးႏုိင္မွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီတစ္ေခါက္ ျမန္မာျပည္ အျပန္ခရီးမွာ ပုိၿပီးထူးျခားတာက ပရဟိတ ေဝါဆရာေတာ္ အရွင္သုမဂၤလရဲ႕ စီစဥ္မႈနဲ႔ မနားမေန ၾကြေနရတဲ့ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ နယ္လွည့္တရားပဲြမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိရီးယား၊ ကုိရီးယားဆုိၿပီး တစ္ယားတည္းယားေနၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္ၾကီးမွာ ကုိရီးယားကၾကြလာတဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားပဲြလုိ႔ ေၾကျငာထားတဲ့အတြက္ တရားပဲြေတြမွာ ပုံမွန္ထက္ ပရိတ္သတ္ေတြ မ်ားေနတယ္လုိ႔ တရားပဲြစီစဥ္သူေတြက ဆုိပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔လည္း အရွိန္နဲ႔ လိမ့္ေနျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ျမန္မာျပည္သားမ်ား အထင္ႀကီးအားက် ေနၾကတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ဒရာမာေတြထဲက ကုိရီးယားေတြရဲ႕ ဇာတ္႐ုပ္ေတြနဲ႔ အျပင္လက္ေတြ႕ဘဝ ျခားနားခ်က္ေလးေတြကုိ ဓမၼနဲ႔ခ်ိန္ထုိးကာ အသိဖြင့္ေပးခြင့္ ရခဲ့တဲ့အတြက္ အတုိင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ကုိရီးယား ဒရာမာ ႐ုပ္ရွင္မ်ားကုိၾကည့္ရင္း အတုေတြ မယူဘဲ အစစ္ေတြ ယူႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႔လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေလးေတြကုိ ယူၿပီး လက္ေတြ႕ဘဝထဲမွာ အသုံးခ်ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ အားေပးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

သူတုိ႔ရဲ႕ ခ်စ္စရာ အေလ့တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္လုိသူကုိပဲ ေတြ႕ေတြ႕ အရင္ဆုံး ႏႈတ္ဆက္တတ္တဲ့ ႏႈတ္ဆက္စကားေလးေတြကုိ အန္ေညာင္းဟာဆယ္ယုိဆုိတဲ့ သူတုိ႔စကားနဲ႔ မႏႈတ္ဆက္ၾကဘဲ ကုိယ့္ဘာသာစကားေလးနဲ႔ အစားထုိးၿပီး မဂၤလာပါလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ အန္ေညာင္းဟာဆယ္ယုိလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္တာထက္စာရင္ မဂၤလာပါလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္တာက ပုိၿပီးအဓိပၸါယ္ျပည့္ဝကာ ကုသုိလ္တရား တုိးပြားေစေၾကာင္း ေျပာဆုိရင္း မဂၤလာပါလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကလည္း ကုိရီးယားမွာ ေနတဲ့ဘုန္းဘုန္းကုိေတြ႕တုိင္း အန္ေညာင္းဟာဆယ္ယုိ ဘုန္းဘုန္းလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္တတ္ၾကတဲ့ သူေတြရွိေနၾကလုိ႔ သူတုိ႔ဘာသာစကားနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္မယ့္အစား ကုိယ့္ဘာသာစကား ျဖစ္တဲ့ မဂၤလာပါဆုိတာေလးနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကဖုိ႔ ေျပာျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မဆုိးပါဘူး။ တရားပဲြတုိင္း ဒီအခ်က္ေလးေတြကုိ ထည့္ေျပာျဖစ္ေနေတာ့ ခုဆုိဘုန္းဘုန္းနဲ႔ေတြ႕တုိင္း လူအေတာ္မ်ားမ်ားက ဘုန္းဘုန္းမဂၤလာပါဘုရားလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္လာၾကတာကုိ သတိထားမိခဲ့ပါတယ္။ မဂၤလာပါလုိ႔ ကုိယ့္အခ်င္းခ်င္းေတြ႕ရင္ ႏႈတ္ဆက္ဖုိ႔ ဝန္ေလးေနၾကတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ အခ်ိန္မေရြး၊ ေနရာမေရြး၊ ပုဂၢိဳလ္မေရြး ေတြ႕တဲ့အခါတုိင္း မဂၤလာပါလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္ႏုိင္ရင္ေတာ့ အန္ေညာင္းဟာဆယ္ယိုလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္တာထက္ စာရင္ မဂၤလာပါလုိ႔ႏႈတ္ဆက္တာက ကုသုိလ္တရား ပုိတုိးေစတယ္ဆုိတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကုိရီးယားမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဝတ္စားဆင္ယူမႈ၊ စားေသာက္မႈေတြရဲ႕ ေရွာင္ရန္ေဆာင္ရန္ အခ်က္ေတြကုိလည္း ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ လက္ေတြ႕အျဖစ္ေလးေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထုိးကာ တရားပဲြေတြမွာ ေဟာၾကားေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဟုိၾကြေဟာ ဒီၾကြေဟာရလုိ႔ ပင္ပန္းလွေပမယ့္ ပင္ပန္းရက်ိဳး နပ္ခဲ့ပါတယ္။

တရားပဲြေတြထဲမွာ လူေထာင္ေသာင္းခ်ီၿပီး လာခဲ့တဲ့ လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္တရားပဲြ၊ ေအာင္မဂၤလာ အေဝးေျပးဝင္းတရားပဲြ၊ မုဒုံတရားပဲြ၊ မႏၲေလးတရားပဲြနဲ႔ သာယာဝတီတရားပဲြေတြကေတာ့ အားလည္းရသလုိ ကုသုိလ္လည္း အမ်ားႀကီး ရခဲ့ပါတယ္။ တရားပဲြရသမွ် ဓမၼပူဇာေတြထဲက ရသမွ်တရားပူဇာ တစ္ဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ကုိ ဆုိင္ရာတရားပဲြတုိင္းမွာ ပရဟိတအလုပ္မ်ားအတြက္ ျပန္ၿပီး လွဴခြင့္ရခဲ့တဲ့အျပင္ သီးသန္႔မလွဴႏုိင္တဲ့ အလွဴေတြကုိပါ လုပ္ျဖစ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဘုန္းဘုန္းအဖုိ႔ေတာ့ ဒီအလွဴေတြဟာ အလွဴတကာ အလွဴေတြထဲမွာ အျမတ္ဆုံးအလွဴေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ လက္ရွိေျပာင္းလဲမႈေတြထဲမွာ အခုလုိ တရားပဲြႀကီးေတြကုိ ပေရာ့ဂ်က္တာႀကီးေတြ ပုိစတာႀကီးေတြေထာင္ၿပီး ေနရာအႏွံ႔အျပား အႀကီးအက်ယ္ လုပ္ေနၾကတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈကေတာ့ ဗုဒၶသာသနာနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာေတြအတြက္ တကယ့္ကုိ အားတက္စရာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တရားပဲြလုပ္ခြင့္ရဖုိ႔ ခက္ခဲေပမယ့္ လုပ္ခြင့္ျပဳတဲ့အေပၚမွာ အမိအရ လုပ္ႏုိင္တာကေတာ့ အဆုိးထဲက အေကာင္းလုိ႔ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မအားတဲ့ၾကားက ေနာက္ထပ္အားရစရာ အေတြ႕အႀကဳံတစ္ခုက ကုိရီးယားႏုိင္ငံကေန ျမန္မာျပည္ကုိ ေရာက္လာတဲ့ ကုိရီးယား ေယာဂီအေယာက္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္နဲ႔ ခရီးထြက္ရင္း ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ႕ ေဟာတရားမ်ားကုိ ဘာသာျပန္ေပးခဲ့ရတဲ့ အေတြ႕အႀကဳံပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁လပုိင္း ၃ရက္ေန႔ကေန ၁၆ရက္ေန႔အထိ ျမန္မာျပည္ကုိ အလည္လာကာ တစ္ပတ္ရိပ္သာဝင္ တစ္ပတ္ခရီးထြက္ခဲ့တဲ့ ကုိရီးယား ေယာဂီအဖဲြ႕ရဲ႕ ခရီးစဥ္ဟာလည္း အေတြ႕အႀကဳံလည္းရ၊ တရားလည္းနာခြင့္ ရခဲ့တဲ့အျပင္ ဓမၼအလွဴကုသုိလ္လည္း ရခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႔အဖဲြ႕နဲ႔လုိက္ပါ အကူအညီေပးရင္း မင္းကြန္းတိပိဋက ဆရာေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွာ နာၾကားဘာသာျပန္ေပးရတဲ့ တိပိဋက တရားပဲြနဲ႔ သီတဂူဆရာေတာ္ႀကီးကုိ ဖူးေျမာ္ကာ ဆရာေတာ္ေဟာသမွ် တရားေတာ္ကုိ ဘာသာျပန္ေပးခဲ့ရတဲ့ ကုသုိလ္အလွဴေတြကေတာ့ ဘုန္းဘုန္းအဖုိ႔ အသိေရာပညာေရာ ကုသုိလ္ေရာပါ မေမ့ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။

ကုိရီးယားအဖဲြ႕နဲ႔အတူ သီတဂူဆရာေတာ္ႀကီးကုိ ဖူးေျမာ္တရားနာတုန္းက ဆရာေတာ္ႀကီးက သူတုိ႔ကုိ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ကုိရီးယားကဆုိေတာ့ ေတာင္လားေျမာက္လားလုိ႔ေမးကာ မင္းတုိ႔ႏွစ္ႏုိင္ငံ ဘယ္ေတာ့ေပါင္းမွာလဲလုိ႔ ေမးရင္း တရားစကား မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ ဆရာေတာ္က တကယ္ေတာ့ ေလာကမွာလူေတြ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး တုိက္ခုိက္ရန္ျဖစ္ေနၾကတာ အမွန္သစၥာကုိ မသိလုိ႔ဘဲ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သစၥာတရားကုိ သိသြားရင္ ကုိရီးယား၊ ျမန္မာ၊ ဂ်ပန္၊ အေမရိကန္ စတာေတြ မရွိေတာ့ဘဲ ျငင္းခုံခုိက္ရန္ ျဖစ္မႈဆုိတာလည္း ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ဥပမာအားျဖင့္ ျမန္မာျပည္မွာ ဧရာဝတီ၊ ခ်င္းတြင္း၊ စစ္ေတာင္း၊ သံလြင္စသျဖင့္ ျမစ္ေတြအသီးသီးရွိကာ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရ၊ ဧရာဝတီျမစ္ေရ၊ သံလြင္ျမစ္ေရ စတဲ့အမည္မ်ားနဲ႔ အသီးသီးရွိေနၾကေပမယ့္ ဒီေရအားလုံးဟာ ပင္လယ္ထဲ ေရာက္သြားတဲ့အခါ ဧရာဝတီျမစ္ေရ၊ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရ စသည္ျဖင့္ အသီးအျခား မရွိေတာ့ဘဲ တစ္မ်ိဳးတည္းျဖစ္သြားၾကမွာ ျဖစ္သလုိ သတၱဝါေတြဟာ အခုအခ်ိန္မွာ ဘာႏုိင္ငံ၊ ဘာလူမ်ိဳးလုိ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ကြဲကဲြ သစၥာတရားကုိ သိသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ တစ္သားတည္း ျဖစ္သြားမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ အားလုံးသစၥာတရားကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ တရားစကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္မိန္႔သမွ်ကုိ ဘာသာျပန္ေပးရင္ နားၾကားခဲ့ရတဲ့ ဘုန္းဘုန္းမွာေတာ့ အမွန္ပဲ ကုသုိလ္လည္းရ ဝမ္းလည္းဝဆုိသလုိ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ထူးျခားထက္ျမက္တဲ့ ပါရမီရွင္ႀကီးမ်ားရဲ႕ ႏႈတ္ထြက္စကားနဲ႔ ႏႈတ္ထြက္တရားေတြဟာ အလြန္မွတ္သားစရာ ေကာင္းပါလားလုိ႔ ခရီးက အျပန္လမ္းမွာေတာင္ စဥ္းစားမိခဲ့ ပါေသးတယ္။

ရွိေစေတာ့။ ဒီေနရာမွာ အဓိက ေျပာခ်င္တာက ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ျမန္မာျပည္အျပန္ခရီး အေတြ႕အႀကဳံေလးေတြ အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ပမွာေနၿပီး ျမန္မာျပည္ကုိ ခဏတာ ျပန္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျပန္ခရီးဟာ အနားသြားယူဖုိ႔ မဟုတ္ခဲ့ဘဲ ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ရတဲ့အခ်ိန္ေလးနဲ႔ လုပ္ႏုိင္သမွ် လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ အလုပ္ေကာင္းေလးေတြအတြက္ ဘုန္းဘုန္းကုိယ္တုိင္ အားရေက်နပ္မႈ ျဖစ္ခဲ့သလုိ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ပရိတ္သတ္ေတြကုိလည္း ထပ္တူထပ္မွ် အႏုေမာဒနာ ရေစဖုိ႔ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ မွ်ေဝျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေကာင္းအဆုိးမ်ားနဲ႔ အေျပာင္းလဲႀကီး ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေျပာင္းအလဲမွာ ဘုန္းႀကီးေရာလူေရာ အလုပ္လုပ္ၿပီး ေျပာင္းလဲေပးၾကဖုိ႔ လုိတယ္ဆုိတာ သတိျပဳစရာ ျဖစ္လာေနပါတယ္။ လုိအပ္ေနတာေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနတဲ့ အမိျမန္မာျပည္ႀကီးမွာ ဘုန္းႀကီးေတြဘက္က ျဖည့္ေပးရမယ့္ အရာေတြလည္း ရွိေနတယ္ဆုိတာ အလုပ္လုပ္ရင္း ပုိပုိၿပီး သိခဲ့ရပါတယ္။

ကုိရီးယားအဖဲြ႕ေတြနဲ႔ ခရီးသြားရင္း ကုိရီးယားအခ်ိဳ႕က ျမန္မာျပည္ကလူေတြနဲ႔ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအခ်ိဳ႕ရဲ႕ ေရႊေက်ာင္းႀကီးေတြနဲ႔ ျပည့္ၿပီးသားအုိးေတြမွာ ထပ္ျဖည့္ေနၾကတဲ့အေပၚ ေမးခြန္းထုတ္တာကုိ ခံခဲ့ရပါတယ္။ ျပည့္ၿပီးသားအုိးေတြကုိ ထပ္ၿပီးျဖည့္ေနမယ့္ အစား လုိေနတာကုိ လုပ္ေပးၾကရင္း မေကာင္းဘူးလားလုိ႔ သူတုိ႔ေတြက ဆုိလာၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအခ်ိဳ႕ဟာ ဒီေလာက္ ဘုန္းတန္ခုိးႀကီးေနၿပီး ဘာျဖစ္လုိ႔ ပရဟိတ အလုပ္ေတြ မလုပ္ၾကတာလဲလုိ႔လည္း ေထာက္ျပလာၾကပါေသးတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ အေမးကုိ အေကာင္းဘက္က ေတြးတတ္ေအာင္ ေရြးၿပီးေျဖေပးလုိက္ရေပမယ့္ တကယ္လည္း ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ဘုန္းႀကီးေတြရဲ႕ အခန္းက႑ လုိအပ္ခ်က္ေတြ ရွိေနတာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းအပါအဝင္ ဘုန္းႀကီးတုိင္း ကုိယ့္တစ္ႏုိင္တစ္ပုိင္ အမ်ားအက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းေလးေတြ လုပ္ေနၾကမယ္ဆုိရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလုိ႔ေတြးရင္း ဒီအေၾကာင္းကုိ ဘဲြ႕ဒီဂရီ အသီးသီးရေနၿပီး ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဘုန္းႀကီးအခ်ိဳ႕ကုိေတာင္ ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ဘုန္းႀကီးေတြပဲလားဆုိေတာ့ လူေတြလည္း ကုိယ့္ဘာသာ၊ သာသနာ ကုိယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ တတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္က တစ္ႏုိင္တစ္ပုိင္ လုပ္ေပးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အားလုံးကုိယ္စီ အလုပ္ေလးေတြနဲ႔ ဝုိင္းဝန္းထိန္းေပးၾကရင္ ဘာမွမလုပ္တာထက္စာရင္ အမ်ားႀကီးေကာင္းသြားမွာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ထားပါေတာ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီတစ္ေခါက္ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ျမန္မာျပည္ အျပန္ခရီးကလည္း အရင္အေခါက္ေတြကလုိပဲ လုပ္ႏုိင္သမွ် အမ်ားအတြက္ လုပ္ေပးရမယ့္ အလုပ္ေတြကုိ လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း တစ္ေခါက္ထက္တစ္ေခါက္ ပုိပုိလုိ႔ေတာင္ လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္းနဲ႔ ေနာင္လည္းပဲ လုပ္ေပးေနမွာျဖစ္ပါေၾကာင္း ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္အေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း တင္ျပရင္း ျမန္မာျပည္အျပန္ခရီးဟာ အနားယူဖုိ႔သြားျခင္း မဟုတ္ဘဲ အမ်ားအညီ ပီတိပြားဖုိ႔ သြားျခင္းသာျဖစ္ပါေၾကာင္း ထပ္ဆင့္ပီတိ ပြားေစမိလုိက္ရပါတယ္….။

Read more »


RECENT POSTS

သူတုုိ႔သူတုုိ႔၏ မွတ္ခ်က္မ်ား

အမွတ္တရ ပုံရိပ္မ်ား